Liber

catholicis rebaptizari nō valet. ne cōfeſſio vel inuocatio noīs tāti videat̉ adnullari. Dn̄s aūt huiꝰ natiuitatꝭ modū ſubſequēter exponēs ac prorſus a carnali diſtinguēs ait: Qd̓ natū eſt ex carne caroeſt. ⁊ qd̓ natū eſt ex ſpū ſpūs eſt. Naturaſpūs inuiſibilis eſt. carnis viſibilis. ⁊ ideoviſibiliter implet̉ generatio carnalis viſibilibꝰ incremētis. ꝑ ętatū momēta proficit q̄ in carne naſcit̉. ſpūalis autē generatio tota inuiſibiliter agit̉. Natura videt̉quidē baptizandꝰ in fonte deſcēdere. videtur aquis intingi. videt̉ de aqͣs aſcendere. qͥd aūt in illo lauacrū regenerationis egerit minime pōt videri. Sola hęcfideliū pietas nouit. qꝛ peccator ī fonteꝫdeſcēdit. ſꝫ purificatꝰ aſcendit. Filiꝰ mortis deſcēdit. ſꝫ filius reſurrectionis aſcendit. Filius p̨̄uaricationis deſcēdit. ſꝫ filius recōciliationis aſcēdit. Filiꝰ irę deſcēdit. ſꝫ filiꝰ miſericordię aſcēdit. Filiꝰ diaaboli deſcēdit. ſꝫ filiꝰ dei aſcēdit. Sꝫ hęcnouit ſola q̨̄ generat mr̄ eccl̓ia. Cęterumoculis inſipiētiū qualis intrauit talis exire de fonte videt̉. totūqꝫ ludꝰ eſſe quodagitur. Un̄ ⁊ in fine gl̓iam ſanctoꝝ vidētes. dicēt in tormētis gemētes: Hi ſuntquos aliqn̄ habuimꝰ in deriſum. ⁊ in ſimilitudine improperij noſ inſenſati vitāilloꝝ eſtimabamꝰ inſaniā ⁊ finē illorū ſine honore: Ecce quō cōputati ſunt interfilios dei. Sꝫ ⁊ Iohānes apl̓us. chariſſimi inquit nūc filij dei ſumꝰ ſꝫ nondū apparuit qͥd erimus. Qd̓ gͦ natū eſt ex ſpū.ſpūs eſt. qꝛ qui ex aqͣ ⁊ ſpū regenerat̉ inuiſibiliter in nouū homine cōmutat̉. ⁊ decarnali ſpūalis efficit̉. Recteqꝫ nō ſoluꝫſpūalis vocat̉. ſꝫ etiā ſpūs. qꝛ dū ꝑ gratiam dei renouat̉ inuiſibiliter efficit̉ dei filius. ¶ Ambro. ſuper epl̓am adRomanos. Notandū aūt ꝙ iuxͣ ſententiā apl̓i ſine pęnitētia ſunt dona ⁊ vocatio dei. quia ſcꝫ gratiā dei in baptizato nō quęrit gemitū aūt planctū vel opꝰaliqd̓ niſi ſolum ex corde ꝓfeſſionem.¶ Idē in li. d̓ ſacramētis. iij. Cęterum ⁊ ſi nō cōfiteat̉ peccatū qͥ venit ad

baptiſmuꝫ. hocipſo tn̄ ꝙ baptizari petitvt iuſtificet̉. hoc eſt. vt a culpa trāſeat adgratiā. implet ꝯfeſſionē omniū peccatorum. ¶ Ide in li. iiij. Igit̉ o homo ꝑcęleſtia ſacram̄ta depoſuiſti peccatoꝝ ſenectutē ⁊ ſūpſiſti grę iuuētutem. dicenteDauid: Renouabit̉ vt aquilę iuuētustua. bona aqͥla eſſe cepiſti q̨̄ cęlū petis. terrena faſtidis. ¶ Chriſoſtomꝰ ſuꝑMat. l̓. xij. Ob hoc enim Chriſto baptizato aꝑti ſunt cęli vt diſcas etiā tu cūbaptizaris hic viſibiliter fieri iam deo tead cęlū vocāte nihilqꝫ cuꝫ terra cōmunehabere ſuadēte. ¶ Glo. ſuꝑ Mat.iij. c. Patet gͦ renatis ꝑ Chriſtū aditꝰqͥ per Adā fuit clauſus. flāmā vibranteꝫq̨̄ viā ꝓhibuit. aqua baptiſmatꝭ extinxitDe pręnuntiaciōe aſcēſiōis domini. Beda vbi s.Cap. XXXII.Um aūt inſtruxiſſet dominus Nichodemū de modoſpūalis regenerationis. adiecitadhuc eū īſtruere de cęleſtibꝰ ac terrenisſacramētis. Cęleſtis enī eſt eiꝰ aſcēſio advitā ſempiternā. terrena ꝟo eius exaltatio ad mortē tꝑalē. De cęleſti ergo dicitNemo aſcēdit in cęlū niſi qͥ deſcēdit decęlo filiꝰ hoīs qui eſt in celo. De terrenaꝟo ſubiungit: Et ſicut Moyſes exaltauit ſerpente in deſerto. ita exaltari oportet filiū hoīs ¶ Idem in omel̓. Uado ad eū. Imminente quidē ſuę paſſionis articulo diſcipulis loquēs ⁊ gl̓iamaſcenſionis qua ipſe poſt mortē ⁊ reſurrectionē clarificādus erat p̨̄dixit. ⁊ aduentū ſpūſſancti quo illi erāt illuſtrādi patefecit. qͣtinꝰ inſtāte hora paſſionis eiuſdem minus ꝓ illiꝰ morte dolerent. quempoſt mortē ad cęlū ſubleuandū nō dubitarent. minꝰ de ſua deſolatione trepidarent. quos abeunte licet dn̄o ſpūſſanctigratia cōſolādos eſſe ſperaret. Uado īquit ad eū qui me miſit. ⁊ nemo ex vobisinterrogat me quo vadis. Ac ſi aꝑte dicat: Reuertor aſcēdendo ad eū qui me