Cuij
Quartus
ad paſſionē mittunt̉ in mūdo. Itaqꝫ diSicut miſit me pr̄ ⁊ ego mitto vos.id eſt. ea charitate vos diligo cū int̓ ſcandala ꝑſecutoꝝ mitto. qua me pr̄ charitate diligit. quē venire ad tolerādas paſſiones fecit. Hoc cuꝫ dixiſſet inſufflauit etdixit eis: Accipite ſpūmſanctū. Quęrendum nobis eſt qͥd eſt ꝙ ſpūmſanctū dn̄snoſter ⁊ ſemel dedit in terra cōſiſtēs. ⁊ ſemel cęlo pręſidens. Neqꝫ enī in alio locodatꝰ ſpūſſanctꝰ aperte mōſtrat̉. niſi nūccum ꝑ inſufflationē ꝑcipit̉. cū de cęlo veniens in linguis varijs demōſtrat̉. Duoqͥppe ſūt p̨̄cepta charitatꝭ. dilectio videlicet dei. ⁊ dilectio ꝓximi. In terra igiturdatur ſpūſſanctꝰ vt diligat̉ ꝓximus. e cęlo dat̉ ſpūſſanctꝰ vt diligat̉ deꝰ. Sicutaūt vna eſt charitas ⁊ duo p̨̄cepta. ita eſtvnus ſpūs ⁊ duo data. pͥus ꝯſiſtēte dn̄oin terra. poſtmodū ē cęlo. qꝛ ī amore diſcitur ꝓximi qualiter ꝑueniri debeat adamorē dei. Un̄ ibidem Iohānes dicit̉:Qui nō diligit fratrē ſuū quē videt deūquē nō videt quō poteſt diligere? Et an̄ꝗdē diſcipuloꝝ mentibꝰ iſdē ſpūs ineratad fidē. ſꝫ tamē manifeſta datione nō eſtdatus niſi poſt reſurrectionē. Un̄ et ſcriptum eſt: Nondū erat ſpūs datꝰ. qꝛ Ieſus nondū fuerat glorificatꝰ. Un̄ etiā ꝑVoyſen dicit̉: Sugerunt mel de petra.oleūqꝫ de ſaxo duriſſimo. Quaſi enī firma petra mel dedit. qn̄ adhuc mortalisdn̄s miraculoꝝ ſuoꝝ dulcedinē diſcipulis oſtēdit. Sed firma petra oleum fuditqꝛ poſt reſurrectionē ſuā factꝰ iam impaſſibilis ꝑ afflictionē ſpūs donū ſanctę vnctionis emanauit. De hoc oleo ꝑ ꝓphetam dicit̉: Cōputreſcet iugū a facie olei.Sub iugo q̇ppe tenebamur dęmoniacędn̄ationis. ſꝫ vncti ſumꝰ oleo ſpūſſanctiEt qꝛ nos gratia liberantꝭ vnxit. dn̄ationis dęmoniacę iugū putruit Paulo atteſtāte qͥ ait: Vbi ſpūs dn̄i ibi libertas.Sciendū vero eſt ꝙ hi qͥ prius ſpūmſanctum habuerūt vt ⁊ ipſi innocēter viuerent. ⁊ p̨̄dicatione quibuſdā prodeſſent:idcirco hūc poſt reſurrectionē dn̄i paten-
ter acceperūt vt prodeſſe non paucis. ſedpluribus poſſent. vn̄ ⁊ in hac ipſa datione ſanctis dicit̉: Quoꝝ remiſeritꝭ peccata remittūtur eis ⁊cͣ.¶ De inſtitutione formę baptiſmi. Bed a ī omel̓. Undecim diſcipuliCap. XXXI.Untes aūt inquit docete omnes gētes baptizātes eosin noīe pr̄is ⁊ filij et ſpūſſancti.Docētes eos ſeruare oīa quęcūqꝫ vobiſmādaui. Ordo p̨̄dicandi rectiſſimꝰ ⁊ modernis qͦꝫ p̨̄dicatoribꝰ eccl̓ię diligentiſſime ſectādus. vt pͥmo quidē auditor doceatur. deinde ꝟo fidei ſacramētis imbuatur. Deinde ſeruādis dn̄i mandatis extꝑe liberiꝰ inſtruat̉. cū nemo indoctus etfidei chriſtianę ignarꝰ eiuſdē fidei ſacramētiſ ablui. nec lauacro baptiſmi quiſqͣꝫa peccatis mūdari ſufficiat ſi nō poſt baptiſma bonis oꝑbꝰ inſiſtere ſtudeat. prius itaqꝫ docere gētes .i. ſciētia veritatisīſtruere. ac ſic baptizare p̨̄cepit. qꝛ ſine fide impoſſibile eſt placere deo. Et niſi qͥsrenatꝰ fuerit ex aquā ⁊ ſpūſancto nō poteſt ī regnū dei introire. Ad extremū ꝟoſubiūgit: docētes eos ẜuare oīa quęcūqꝫmādaui vobis. qꝛ ſicut corpꝰ ſine ſpiritumortuū eſt. ita ⁊ fides ſine oꝑbꝰ mortuaeſt ¶ Beda in omel̓. Erat homoex phariſeis. Huiꝰ ſecūdę natiuitatꝭNichodemꝰ adhuc ignarꝰ cuꝫ eā ſalutineceſſariā eſſe a dn̄o audiſſet. ⁊ ipſe de ſalute ſua iam ſollicitꝰ eſſet. ne huiꝰ expersremanēdo cęleſtis vitę ꝑticeps eſſe neqͥret. neceſſario q̨̄rebat de vnica natiuitate quā nouerat an poſſet iterari. vel qͦ ordine regeneratio impleri. dicēs: Nunqͥdpoteſt homo in ventrē matris ſuę iteratointroire ⁊ renaſci? Ubi notādū qꝛ qḋ dixit de generatione carnali. hoc etiā ſentiendū eſt de ſpūali. nequaqͣꝫ videlicet eaꝫpoſtqͣꝫ ſel̓ expleta fuerit poſſe repeti. Siue enī hęreticꝰ ſiue ſciſmaticꝰ ſiue facinoroſus quiſqꝫ in cōfeſſione ſanctę trinitatꝭbapticet. ille qui ſic baptizatus ē. a bonis