Quartus

De cęteris argumētis quibꝰ reſurrectione ſuaꝫ oſtendit Leopapa in ſermone de reſurrection domini.Cap. XV.Oſtqͣꝫ ergo corpꝰ ⁊ animā q̨̄ poteſtate diuiſit poteſtateconiunxit vtiqꝫ coniuncta deitas. ſubſecuta ſunt plurima documentaquibus prędicandę per vniuerſum mundum fidei cōderetur aucͣtoritas. Et licetlapidis reuolutio. monumēti euacuatiolintheorum depoſitio ⁊ totius facti narratores angeli copioſe veritatem aſtruerent reſurrectionis domini. ipſe tamē dominus Ieſus ⁊ mulierum viſui ⁊ apoſtolorum oculis frequenter apparuit manifeſtus. non ſolum cum eis loquens. ſꝫ etiam habitans atqꝫ cōueſcens ⁊ pertractari ſe diligenti curioſoqꝫ contactu ab eisquos dubitatio perſtringebat admittēsIdeo enī ⁊ clauſis ad diſcipulos oſtijsintroibat ⁊ flatu ſuo ſpūmſanctū dabat⁊ dato intelligentię lumine ſanctarū ſcripturarum occulta pandebat. ⁊ rurſū idēvulnus lateris fixuras clauoruꝫ ⁊ oīa recentiſſimę paſſionis ſigna mōſtrabat vtagnoſceretur in eo proprietas diuinę humanęqꝫ naturę indiuiduaⁱ permanere.Et ita ſciremus verbum hoc ꝙ carnemeſſe ⁊ vnū dei filium ⁊ verbum confiteremur ⁊ carneꝫ ¶ Ambroſius ſuperLucam fi. Palpate inquit et videtequia ſpūs carnē ⁊ oſſa non habet ſic̄ mevidetis habere. In hoc vtiqꝫ non ſolumfirmat fidem ſed etiā acuit deuotionem.¶ Gregꝰ. in omel̓. Cuꝫ ſero factum eſſet. Ecce corpus illud dominiianuis clauſis ad diſcipulos ītrauit. qd̓per natiuitatem ſuam clauſo ꝟginis vtēro ad humanoſ oculos exiuit. Ipſaꝫ qͦꝫcarnem ſuam dominus palpandā prębuit quaꝫ clauſis ianuis introduxit. Quain re duo mira ⁊ iuxta humanaꝫ rationēſibi valde ꝯtraria oſtēdit. Nā ⁊ corrūpi

neceſſe ē qd̓ palpat̉. et palpari nō pōt qd̓non corrumpitur. Sed miro modo dn̄set incorruptibile poſt reſurrectionē ⁊ palpabile exhibuit corpus vt incorruptibile monſtrando ad pręmium inuitaret. etpalpabile prębendo ad fidem formaret.Oſtendit ergo ſe ⁊ incorruptibilem ⁊ palpabilem vt corpus ſuuꝫ eſſe demonſtraret poſt reſurrectionem ⁊ eiuſdem eſſe naturę et alteriꝰ glorię. ¶ Idē ī omel̓.Euntes in mundum. Ꝙ ergo reſurrectionē domini tarde crediderūt diſcipuli non tam illorum infirmitas qͣꝫ nōſtra vt ita dicā futura firmitas fuit. Ipſa nanqꝫ reſurrectio dominica dubitantibus vel per multa eſt argumenta demonſtrata. quę dum nos legentes agnoſcimus quid aliud qͣꝫ de eorum dubitatione ſolidam. Minus enī mihi Mariamagdalena pręſtitit quę citius credidit.qͣꝫ Thomas qͥ diu dubitauit. Ille nāqꝫdubitando vulnerū cicatrices tetigit acde noſtro pectore dubitatiōis vulnꝰ amputauit¶ Quotiens poſt reſurrctionē diſcipulis apparuit. Beda īomel̓. Undecim diſcipuli.Cap. XV I.Icet auteꝫ dominꝰ iamaſſumptus corporaliter in cęlūſedeat a dextris dei. manet tn̄nobiſcum vſqꝫ ad conſūmationem ſęculi. Manet vtiqꝫ non tantum in cęlo. ſedetiam in terra diuinitate cum ſanctis. nevnqͣꝫ eius pietas abeſſe in tribulationepoſitis poſſit. Quoniam videlicet pietatis ſuę pręſentiam non tantū nobis ꝟbopromiſit. ſed et euidentibus indicijs deſignauit. cum poſt reſurrectionem ſuamdiſcipulis ſępiꝰ vſqꝫ ad diem quo cęlospetijt apparuit. Eorumqꝫ animoſ admonēdo. increpādo. ſanctiſpūs donū tribuendo roborauit. Eqͥbꝰ qͥdē apparitiōibꝰ.decē ſolūmō ī euāgeliſtaꝝ ſcriptꝭ īueīmꝰ