Liber

paſſionis ſed ipſoꝝ cicatrices cęlo maluit inferre qͣꝫ abolere.De hoc ꝙ poſt reſurrectionemcomedit. Beda in omelia. vbiſupra.Cap. XIIII.Z quid autem in mentędiſcipulorum remaneret ambiguitatis ſumptis etiam epuliscōmedit coram eis vt ſi viſibus oculorūſiue tactibus digitoꝝ ſuorum non crederent. vel alimentoꝝ carnaliū perceptionecarnem eſſe quę apparebat cognoſcerentQua in re cauēda eſt hęreſis ſtulta cherintianoꝝ ne quis videlicet pueriliter dſipiens eſtimet. vel mediatoris dei et domini noſtri corpus excitatū a mortuis ſuſtentaculo eguiſſe ciborū. vel noſtra poſtreſurrectionem corpora in vita ⁊ conuerſatione ſpirituali reficienda eſſe carnalibus eſcis. vbi eſurire ac ſitire ſicut et cęteroruꝫ bonoꝝ penuriā pati nullatenus ſinit diuinę cōtemplatio charitatis. Un̄ardentiſſimus amator vitę illius de ſuadeuotione certus loquitur deo ſpe lętabundus: Ego autē cum iuſticia apparebo in conſpectu tuo. ſatiabor. dum manifeſtabitur gloriā tua. Et Philippus eodem feruens amore veritatis: Domineinquit oſtende nobis patrē ⁊ ſufficit nobis. Simplicit̓ igitur ac pie ſentiēdū eſta morte reſuſcitatum. ⁊ immortale iā factum nullam quidē neceſſitatē. ſed tamēfalſitatē nō habuiſſe veſcēdi corpus dominicū. Ideoqꝫ vbi oportunitas ꝓbandę ſubſtantię natural̓ exigebat cibis eſſerefectum. Qui nimiꝝ cibi nullū ſaginęadiumentum vt mortaliū corporibus ſolent prębuerunt illi. ſed quomō in ignemmiſſa aqua. ita et mox comeſti ſpūali eiꝰſunt virtute abſumptę. Sed et nr̄a poſtreſurrectionem corpora cęleſti gloria prędita credendum eſt ad quidqͥd volueritagendum eſſe potentia. ad peruenienduꝫ

vbicūqͣꝫ voluerit vel libuerit eſſe promptiſſima. Sed quia nulla tunc manducandi neceſſitas vel vtilitas alimentoruꝫpoteſt incurrere. nullatenuſ immortale ſęculum cibis mortalibus fruituꝝ eſſe. vbifilijs reſurrectiouis non aliud erit eſca etpotus vita et ſalus pax gaudiū ⁊ omniabona qͣꝫ illud quod ī pſalmo canit̉: Beati qui habitant in domo tua domine inſęculum ſęculi laudabūt te. Et iteꝝ: Videbitur deus deoꝝ in ſion. quando ſcꝫvt ait apl̓us: erit deus omnia in omnibꝰGregꝰ. in omel̓. Manifeſtauit ſe. Et notandum ꝙ vnus euangeliſtarum refert eum comediſſe panem ⁊ piſcem aſſum. Alius vero cū aſſo piſce mellis fauū. Nec vacat a myſterio qd̓ iterat̉in facto. Quid enim ſignificare credimꝰpiſcem aſſum niſi Chriſtū paſſum? Ipſenanqꝫ latere dignatus in aquis humanigeneris capi voluit laqueo mortis nr̄ę.⁊ quaſi tribulatione aſſatus eſt temporepaſſionis ſuę. Sed qui piſcis aſſus fieridignatus eſt in paſſionē. fauus mellisnobis extitit in reſurrectioue. Cęterum īfauo mellis naturā exprimere voluit ſuęperſonę. quia fauuſ. id eſt. mel in cęra eſtdiuinitas ī humanitate. Deniqꝫ q̇ aſſari potuit vt piſcis ex hūanitate. pane noſreficit ex diuinitate. Unde ego ſuꝫ inqͥtpanis viuus qui de cęlo deſcendi. Aſſūergo piſcem ⁊ panē cōmedit. vt ipſo ſuocibo nobis oſtenderet. quia ⁊ paſſionemex noſtra humanitate pertulit. ⁊ refectionem noſtram ex ſua diuinitate ꝓcurauitquod ſi vigilanter inſpicimꝰ. nob̓ qͦꝫ qͣliter ad imitandum congruat videmusNam in cibo ſuo dominus aſſo piſci fauum mellis coniungere voluit. quia videlicet illos in ſuo corpore ad ęternā qͥetem ſuſcipit. qui cum hic pro domino tribulationes ſentiūt ab amore ęternę dulcedinis nō recedunt