Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CXXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

De clamore ipſius ad patrem.Leo papa vbi sͣ. ſer. xvj.Cap. LXVI.Eniqꝫ dn̄s virtutum etdrex glorię caput noſtrum Ieſuſchriſtus oīa in ſe corꝑis ſui mēbra trāſformās. ꝙ olim in Psͣ. eructuarat illud ī ſupplicio crucis ſub redēptorūſuoꝝ voce clamabat dicēs: Deus deusmeus reſpice ī me quare me dereliquiſti?Uox iſta dilectiſſimi doctrina eſt nō q̄rela. Cum enī in chriſto vna dei ⁊ homīsſit ꝑſona. nec ab eo potuerit relinqͥ a quonon poterat ſeparari. pro nobis trepidiset infirmis quęrit̉. cur caro pati metuensexaudita non fuerit. Inſtante ſiquidempaſſione dixerat ad ſanandū ⁊ corrigendum mētu fragilitatis noſtrę: Pater ſipoſſibile eſt tranſeat a me calix iſte: UVerūtamen non ſicut ego volo ſed ſicut tu.Qm̄ ergo trepidatione carnis euicta iāad paternā volūtatem trāſierat. totoqꝫmortis terrore calcato. ſuę cōſtitutionisopus implebat. cur in ipſo tante victorietriumpho exaltatus. cauſam et rationemquare ſit relictus. id eſt. nō exauditus inquirit. niſi vt oſtēdat aliū illum eſſe affectum quē ad humanę formidinis excuſationem recepit. aliū illū quē ex ęt̓no placito patris pro mundi reconciliatione pręelegit. Vnde ipſa vox nō exaudita. magni eſt expoſitio ſacramēti. quia nihil humano generi cōferret redemptoris poteſtas ſi qd̓ petebat noſtra obtineret infirmitas. Ambro. in li. de īcarnatione chriſti. Longe inquit a ſalutemea verba delictoꝝ meoꝝ. Aliena quidēſunt a deo verba delictoꝝ. qꝛ aliena ſuntet delicta verborū. Sed qm̄ aliena delicta ſuſcepit. etiā alienoꝝ delictorū verbaſuſcepit. Leo papa vnde sͣ. ſermone. xvij. Propt̓ hͦ gͦ voce magnaclamauit: Quare me dereliquiſti. vt notum omnibꝰ fieret. quoniā oportuerit eūnon erui. non defendi: ſed ſęuientiū manibus derelinqui. hoc eſt ſaluatorē mūdi

et omniū hominū redemptorē fieri. nō ꝑmiſeriā ſed per miſericordiā. nec amiſſione auxilij. ſed definictiōe moriēdi. Quęvero illic eſt interceſſio vitę ſentiēda vbiaīa et poteſtate eſt emiſſa. et poteſtate reuocata: Dicit aūt beatus apl̓us ꝙ paterfilio non pepercit. ſed pro nobis omnibꝰeum tradidit. Et iterū dicit: Qm̄ chriſtꝰdilexit eccleſiam. et ſemetipſum ꝓ ea tradidit vt ſanctificaret eā. Unde tradi dominū paſſioni tam fuit paternę qͣꝫ ipſiusvoluntatis. vt eū non ſolum pater relinqueret. ſed ipſe ſe quadā ratiōe deſereretnon trepida diſceſſionē. ſed voluntariaceſſione. De teneritudine affectiōis eiꝰAugꝰ. de queſtionibꝰ euangeliCap. LXVII.orum.Inc etiam ipſe in euangelio ſe cōparat gallinę dicēs:MHieruſalē hieruſalem quotiēsvolui congregare filios tuos quēadmodum gallina ſub alas congregat pulloſſuos. Gallina quippe magnū ī filios ſuos habet affectum. ita vt eoꝝ infirmitateaffecta infirmet̉ et ipſa. Et qd̓ difficiliusinuenies in animātibꝰ cęterꝭ. gallina alisſuis pullos ſuos ꝓtegens ꝯtra miluū pugnat pro eis. Sic et mater nr̄a dei ſapīaper carnis ſuſceptionē quodāmodo pronobis eſt infirmata. Un̄ dicit apl̓us: q̄quia infirmū eſt dei fortius eſt hoībꝰ. Infirmitatē quoqꝫ noſtrā protegit atqꝫ diabolo ne rapiat nos reſiſtit. In qͣ defenſione qd̓ illa conat̉ affectu adu̓ſus miluūhoc poteſtate perficit aduerſus diabolū.Idem de verbis dn̄i. Quū ergonoſtꝝ. id eſt. ſpem noſtrā ponamꝰ ſb̓ alishuius gallinę. videlicet matrꝭ noſtrę diuinę ſapiētię. quę ꝓpter hoc aſſumpſit infirmitatem carnis vt ſuis cōgrueret pullis. Videte gallinā hiſpidā plumīs. demiſſis alis. voce fracta et laſſa et languida congruere pullis ſuis. PetrusRauen. ep̄us. Popule inquit meꝰ