Liber

ex his crediderūt ⁊ toto corde pęnitētiādelictorum egerūt. hi huius hirci qui inſortem domini venit figuram accipiunt.Cuius ſanguis cum vituli ſanguine permiſceri iubetur. ut paſſionis chriſti cōſortes effecti. eius etiam glorię participes efficiantur. Alius autem hircus qui nō venit in ſortem dn̄i typū gerit infideliū quinec in chriſtum credere. nec eius ſanguīevoluerunt expiari. Hi etiam omnia peccata quę ab Adam vſqꝫ ad chriſtuꝫ admiſit genus humanū ſoli ꝑcepturi ſunt.⁊ ſic onuſti ⁊ p̨̄grauati proijciētur in deſertum locū .i. in tenebras exteriores.De humani generis per ipſumreconciliatione. Augꝰ de trini.II.li. iiij.Cap.Uoniā autem in omniq Oſacrificio quattuor cōſiderant̉.uidelicet quid offeratur. ⁊ cui. aquo. ⁊ pro quibus offeratur. Idem ipſevnus veruſqꝫ mediator per ſacrificiū pacis. ita nos deo recōciliauit. ut vnū cumillo manēs cui offerebat. vnū in ſe eēt ꝓquibus offerebat. ⁊ vnus eſſet ipſe qui offerebat. ⁊ qd̓ offerebat̉. ¶ Bern̄. ſuꝑCan̄. omel̓. lvj. Dixerat nēpe deꝰ pater vt diſperderet eos ſi nō Moyſes electus eius ſtetiſſet in cōfractione in cōſpectu eius. Quō nāqꝫ Moyſes ille ſcꝫ filius. Amram. aut ſtetit ſi ꝯfractus eſt. autſi ſtetit cōfractus nō eſt. Ego quidē aliūneminē noui qͥ hoc potuit niſi dn̄m meūIeſum chriſtū qui vtiqꝫ in morte vixit:qui corpore fractus in cruce. diuinitateſtabat cū patre. in vno pro nobis ſupplicans. in vno cū patre ꝓpitians. vnus etidem hō manifeſtus ⁊ deus abſcōditus.¶ Iſidorus de myſterijs Numeri. Nam ꝙ Aaron in medio peremptoꝝ atqꝫ ſuperſtitū cū thuribulo ſtansnecalē plagā obiectu ſui velut quidā murus excluſit. hͦ vtiqꝫ ſignificabat ꝙ chriſtus in mūdo ruinā mortis aſpiciēs. a ſūmo cęlo occurrit. ſtetitqꝫ inter viuos ⁊

mortuos. qm̄ ⁊ natus eſt ⁊ etiā mortuusSicqꝫ paſſionis ſuę thuribulū in odorēſuauitatis prętendēs ſuſpēdit ignis ęterni perniciem. ⁊ inimicam ꝑtulit mortem.Origenes ſuꝑ Numeri omēlia ix. Nequaqͣꝫ .n. indumēta pōtificispurpura ⁊ lana byſſoqꝫ cōtexta erubuiſſet angelꝰ iſte vaſtator populi. ſed ītellexit ea q̨̄ futura erant indumēta pōtificismagni. ⁊ his vtiqꝫ cedebat quibus omnis creatura īferior erat. Agnoſcebat vituli ⁊ igniſ incēſi typum. ⁊ qualis offerenda eſſet hoſtia deo ab eo qui ſtetit mediꝰviuorū ac mortuoꝝ. qn̄ deſtruxit eū quimortis habebat imperiū. ut oīs qui credit in eum nō moriat̉ ſed viuat in ęternūHoc nimirū angelus expauit myſferiū.Sed ⁊ tunc fortaſſe medius viuorum acmortuoꝝ ſtare dicendꝰ eſt. cū oues a dextris ſuis ⁊ hedos a ſiniſtris ſtatuet.¶ Augꝰ contra Fauſtum. Cęteꝝetiā qm̄ ſub gratia poſitis in hac mortali vita difficile eſt oīmodo implere quodſcriptū eſt in lege: Non cōcupiſces. Ipſedei filius per carnis ſuę ſacrificium ſacerdos factus nobis indulgentiam impetrat. ut hinc etiā legē adīpleat. dū qd̓ꝑ infirmitatē noſtrā minꝰ poſſumꝰ. per illius perfectionē recuperat cuius capitismēbra ſumꝰ. Hinc Iohānes apl̓us ait:Filioli hoc ſcribo vobis ut non peccetisſed ⁊ ſiqͥs peccauerit aduocatum habemus apud patrē Ieſū chriſtū iuſtū. ⁊ ipſe eſt ꝓpitiatio ꝓ peccatis noſtris. Ipſequoqꝫ dn̄s in euāgelio dicit: Non venilegē ſoluere ſed adimplere.De ſacrificioꝝ veteꝝ impletione. Idē de trini. li. iiij.Cap. III.Cus itaqꝫ factus homoiuſtus interceſſit apud deū prohoīe peccatore. adiūgēs nobisſimilitudinē hūanitatꝭ ſuę ⁊ abſtulit diſſimilitudinē iniquitatis noſtrę. Hoc ſacrificiū. h̓ ſacerdos. h̓ deus anqͣꝫ miſſus