Secūdus

¶ Glo. ſuper Iohannē xij. ca.Vt aūt humilitatē hominibus ꝑfectecōmēdaret adeo ſe humiliauit excelſusvt etiā pedes ſui traditorꝭ lauaret. Primo quidē venit ad Simonē Petrumtāqͣꝫ ad primū apl̓oꝝ. ut eius pedes ablueret. ſed expaueſcit ille ꝙ deus hominipedes lauet. Et ſic̄ humilis erat dn̄s adſeruiendū. ita ſeruus non ſuſcipiēdo ſeruicium. Non enī poterat deum pati adpedes ſuos humiliari: Ueꝝ dn̄ica territus reſponſione. totū ſe obtulit abluēdūamore turbatꝰ ⁊ timore. ¶ Origenesſuper Eſaiam. omel̓. quinta.Ueni gͦ dn̄e Ieſu ſordidos habeo pedes. aquā in peluim mitte ⁊ laua. ꝓpterme ſeruus efficere. Scio temerarium eſſeqd̓ dico. ſed illā tuā cōminationē ꝑtimeſco: Si non lauero te. nō habebis partēmecū. ¶ Augꝰ ſuper IohannemDeniqꝫ exemplū inquit dedi vobis vt ⁊vos ita faciatis: Ergo faciamus inuicēhumiles quod humilit̓ fecit excelſus. nec.dedignet̉ facere chriſtianus quod fecit ⁊ipſe chriſtus. Hoc quidē ex conſuetudine fratres pleriqꝫ faciunt cum ſe inuicemhoſpitio recipiūt. Et qui hoc manu nonfaciunt corde faciunt. ſi tamen corde humiles ſunt. Sed multo melius eſt ⁊ ſinecontrouerſia verius ut fiat etiam manibus. Cum enim ad pedes fratris inclinatur corpus. etiam in ipſo corde vel excitatur. vel ſi iam inerat confirmatur humilitatꝭ affectus. Inuicē quoqꝫ delicta nobis donemus ⁊ pro noſtris delictis inuicem oremus atqꝫ ita etiā inuicem pedeslauemus. ¶ Caſſiodorus ī hiſtoria tripertita. Ante ciuitatē nichopolim paleſtine quaꝫ prius vocatā emausromani ab euentu victorie de iudęa vocauerunt int̓uio. vbi cū cleopha Chriſtꝰambulauit. fons quidā eſt ī quo a diuerſis languoribus homines ⁊ animalia ſanantur. ⁊ in eo chriſtus cū diſcipulis pedes lauiſſe feruntur. ¶ Beda ſupercan̄. omel̓. liiij. Non enim inquit veni miniſtrari ſed miniſtrare. Bonus cer-

te miniſter Ieſus qui carnē ſuā in cibū.ſanguinē in potum. animā miniſtrauit īpreciuꝫ. ſpiritu alacer. charitate feruens.pietate deuotus. ¶ Ambro. in apologia Dauid. Chriſtus itaqꝫ primꝰ ⁊nouiſſimꝰ videlicet ęternitate primꝰ. humilitate nouiſſimus. ¶ Hiero. ſuꝑEſaiam ca. x. Nam de ipſius ęternitate dicit ad eum Dauid ex patris voce:Tecum principiū in die virtutis tuę ⁊cͣ.ergo ſi te ſcandalizat in Chriſto vilitascorporꝭ ⁊ crux ⁊ alapę ⁊ flagella ⁊ omnisiniuria crucis. reuertere ad principium. ⁊nequaqͣꝫ ſcandalizaberis.¶ De luctū ⁊ lachrymis eiꝰ. Beda ī ſermone de natiuitate domini.Cap. CXLV.Achryme quoqꝫ chriſtifratres ⁊ pudorē ⁊ dolorem pariūt mihi. Ludebā quidē egoin platea foris. ⁊ ī ſecreto regalis cubiculi ſuper me ferebatur iudicium mortis.Audiuit hoc vnigenitus eius exijt poſito diademate. veſtitus ſacco. cinere caput aſperſus. pedes nudus. flens ⁊ eiulans ꝙ morte damnatus eſſet ſeruuluseius. Intueor illum ſubito procedentemſtupeo nouitatē. cauſā perqͥro ⁊ audio.Quid gͦ facturus ſum? Adhuc ne ludā⁊ lachrymas eius deludaꝫ? Plane ſi inſanus ac mentis inops exiſto. nō ſequareum. nec ſimul cum lugente lugebo. Ecce vnde pudor. vnde ꝟo dolor ⁊ timor?Utiqꝫ qꝛ ex ꝯſideratione remedij quātitatē eſtimo ꝑiculi mei. Pudet itaqꝫ ꝓpriam negligenter diſſimulare paſſionē.cui tantam a maieſtate tanta exhiberevideo cōpaſſionem. filius dei cōpatitur.⁊ lachrymas fundit. homo patitur ⁊ ridebit. Sic ergo medicinę eſtimatio ⁊ doloris mihi eſt ⁊ timoris exaggeratio.Ambro. ſuꝑ Luca ij. l̓. Me qͥdēilliꝰ infātię vagiētis fletꝰ abſuūt. mea lachrymę ille delicta lauerūt. Uidens nimirum Ieſus ciuitatem fleuit ſuper eam