Secundus

eſt. in hunc mūdum in tꝑis plenitudinemiſſus eſt. Cū aūt ex tꝑe cuiuſqꝫ ꝓuectꝰmente ꝑcipitur. mitti quidē dicit̉. ſꝫ nonin hūc mūdū. qꝛ nō ſenſibilit̓ apparet .i.corꝑis ſenſibꝰ pręſto eſt. Nam ⁊ nos ẜmꝙ ęternū aliquid qͣntū poſſumꝰ mēte capimus. nequaqͣꝫ in hoc mūdo ſumꝰ. Etoīuꝫ iuſtoꝝ ſpūs adhuc in hac carne viuentiū. inqͣntum diuina ſapiūt. in hͦ mūdo non ſunt. Pater ꝟo cuꝫ a quoqͣꝫ extemꝑe cognoſcit̉. nequaqͣꝫ dicit̉ miſſus.qꝛ non habet a quo ſit aut ex quo procedat ſicut filius vel ſpūſſanctꝰ. Sicut gͦpater genuit. filius genitꝰ eſt. ita pr̄ miſit. filius miſſus eſt. Et hi duo vnū ſuntSpūſſanctꝰ qͦꝫ eſt vnū cū eiſ. quia hͨ triavnū ſūt. Sicut enī natū eſſe filio ē a patre eſſe. ita mitti eſt a filio cognoſci ꝙ abillo exiſtat. Et ſicut ſpūiſancto donumdei eſt eſſe a patre ꝓcedere. ita mitti ē cognoſci ꝙ ab illo ꝓcedat.De triplici aduentu eiuſdem.Bern̄. in ſęrmone de aduentutertio.CapitulūIIIRlplicem ergo filij deinouimꝰ aduentu. ad hoīes. inhīes. contra hoīes. Ad hoīesqͥdē oēs indifferent̉. non aūt ita ī omēsaut contra oēs. Primꝰ igit̉ aduētus eſtcarnalis iam p̨̄teritꝰ. Secūdus iudicial̓futurꝰ. Tertiꝰ ſpūalis qͦtidianꝰ. Horūqͥlibet p̨̄ambulos duos habet. Primuſlegē ⁊ ꝓphetas. Secūdus Enoch ⁊ Heliam. Tertiꝰ ꝟo timorē ⁊ amorē. vnde ⁊ipſe veniens p̨̄miſit duos diſcipulos inhieruſalē. ¶ Idem in ſermone. v.vnde. sͣ. Illi quideꝫ duo manifeſti ſūtaduentus. tertius aūt int̓ illos medius ēoccultꝰ. in qͦ delectabililt̓ dormiūt qͥ euꝫnorunt. In pͥore qͥdē dn̄s in t̓ris viſuseſt ⁊ cū hoībꝰ ꝯu̓ſatꝰ ē. quē vt ipſe teſtat̉⁊ viderūt ⁊ oderūt. In poſteriore ꝟo videbit omnis caro ſalutare dei ſui. ⁊ videbunt in quem tranſfixerūt. Mediusautem eſt occultuſ. in quo ſoli electi in ſeipſis videbunt eum. ⁊ ſaluę fient animę

eorum. In pͥmo ergo venit in carne ⁊ infirmitate. In hoc autem medio in ſpiritu ⁊ virtute. In vltimo autē in virtute ⁊maieſtate. Per virtutem enī ꝑuenit̉ adgloriam. quia dn̄s virtutum ipſe eſt rexglorię. Alibi qͦꝫ eodem ꝓpheta dicenteUt viderē virtutē tuam ⁊ gloriam tuāAduentus ſiquidem iſte medius via q̨̄dam eſſe ꝓbatur per quā a pͥmo ad vltimū veniatur. In pͥmo Chriſtus fuit redemptio nr̄a. In vltimo apparebit vitanr̄a. In medio ꝟo ſi dormīamꝰ int̓ medos cleros. requies eſt ⁊ conſolatio noſtra. Sed ne cui fortaſſis inuēticia videantur quę de hoc medio aduētu dicunt̉ipſum audite: Ad eum inqͥt veniemꝰ. qꝛvidelicet me dilexit ac ſermonē meū ſeruauit. Ubi ergo ſeruandus eſt eius ſermo? haud dubiū qͥn in corde. ſicut ꝓpheta dicit: In corde meo abſcondi eloqͥatua vt non peccem tibi. Ergo traijciat̉in animę tuę viſcera. trāſeat in affectiones tuas ⁊ in mores. Comede bonū ⁊ delectabit̉ in craſſitudine aīa tua. Ne obliuiſcaris comede̓ panē tuū ne exareſcatcor tuū. ſed exͣ adipe ⁊ pīguedine repleatur aīa tua Si ſic ꝟbū dei ẜuauerꝭ hauddubiū qͥn ab eo ſeruerꝭ. veniet enī ad tecum patre filiꝰ Ueniet ꝓpheta magnusqͥ renouabit hieruſalē. ⁊ ille noua facietoīa. ¶ Idem in tertio. In hoc aduētu ſi perſonam intueor veniētis. excellentiam non capio maieſtatꝭ. Si ad qͦs venerit attendo dignatiōis magnitudinēexpaueſco. Stupent enī ⁊ angeli de nouo quem ſupra ſe ſemꝑ adorant. infra ſevidentes manifeſte iam ad filiū hominiſaſcendentes ac deſcendentes. Si propt̓quid venerit intueor. ineſtimabilē latitudinem charitatis amplector. Si modū cogito: exaltationē humanę conditionis agnoſco. Uenit ſiquidem vniu̓ſitatis creator ⁊ dn̄s. venit ad homines.venit ꝓpter homines. venit homo. Seddic̄ aliquis: Quō venit qui ſemꝑ vbiqꝫfuit? In mundo quidem erat ⁊ ideo nōvenit qui aderat. ſed apparuit qͥ latebat