Liber

quidem ad ſuę carniſ amorē ſalutarē affectiones retraheret atqꝫ ita gͣdatiꝫ ad amorem ſpiritalē ꝑduceret. ¶ Idem in ſermone. ij. d̓ natiuitate btē Marię. Itaqꝫ qͥ erat ſupͣ intellectū vel rōneꝫdeſcēdit vſqꝫ ad imaginationē. Quid .n.pͥus hō de deo cogitaret. niſi forte idoluꝫcorde fab̓caret. Incōprehēſibilis gͦ voluitcōprehēdi. inexcogitabil̓ cogitari. qͦmō inp̨̄ſepio latēs. in ꝟginali gremio cubans. inmonte p̨̄dicās. in or̄one ꝑnoctanſ. in crucependēs. in morte pallēs. int̓ mortuos lib̓.⁊ ī inferno imperāſ. ſeu etiā tertia die reſurgens. ⁊ apl̓is loca clauoꝝ victorię ſigͣ demōſtrās. nouiſſime corā eis cęli ſecreta cōſcendens.Ꝙ vt a ſe exulantem reduceret.Gregꝰ in moral̓. li. vij. Cap. XXILim quidē hō ab īterniso gaudijs deiectꝰ. culpę ſuę ſupplicia ⁊ tolerabat ⁊ neſciebat. ita vtexiliū patriā crederet. ⁊ ſub corruptiōis pōdere qͣſi in lib̓tate ſalutꝭ gauderet. Sed isquē hō reliquerat intus. aſſūpta carne forꝭapparuit deꝰ. Cūqꝫ ſe exteriꝰ p̨̄buit expulſum foris hoīem ad interiora reuocauit.¶ Idē in li. viij. Hō qͥppe lapſus ſi ī auctoris ſui inqͥſitionē ſe erigeret. hūc reu̓beratū corꝑearū rerū amica caligo ꝯfūderet.Vndiqꝫ āgoribꝰ p̄mit̉. infirmitatibꝰ vrgetur. vt qͥ relicto deo ſe ſibi ad reqͥem ſuffice̓credidit. nihil ī ſe niſi tumultū ꝑturbationis īueniret. īuentūqꝫ ſe fugere quęreret. ſꝫauctore cōtēpto qͦ ſe fugeret nō hret. Nālocꝰ hoīs ſꝫ nō local̓ ipſe ꝯditor extitit. quihūc vt in ſemetipſo ꝯſiſteret creauit. queꝫlocū tūc hō deſeruit qn̄ a ꝯditorꝭ amore receſſit. Sꝫ cū op̄s deꝰ hoī redimēdo ſe etiācorꝑalit̓ oſtēdit. ipſe fugitiui ſui veſtigiaſb̓ſequēs ad retinēdū quē amiſerat locꝰ venit ¶ Bern̄. ſuꝑ Can. omel̓. lxviij.Hęc ē ouis errās cuiꝰ cura etiā ſuꝑnoruꝫcure gregū p̄īata ē. Deniqꝫ illis depoſitispaſtor ad iſtā deſcēdit. diligēt̓ eā quęſiuitīuētā nō reduxit. ſꝫ ꝓprijs hūerꝭ reportauit⁊ angelis ꝟitatꝭ noua cū illa ⁊ de illa gaudiorū feſta cęlis intulit.

Ꝙ vt miſerū in corꝑe et aīa btīficaret. Gregꝰ vbi. sͣ. Cap. XXIIUia ſubeſſe dinis iuſſio¶ ¶ Quibꝰ hō noluit. ſubſuis ſe neceſſitatibꝰ ſtrauit̉. Ut enī taceamꝰ ꝙ in corꝑedolores tolerat qͥ febribꝰ anhelat. ipſa nr̄aſalus ęgritudo ē. cui curādi ncc̄itas nunqͣꝫdeeſt. Quot enī ſolatia ad vſū viuēdi q̨̄rimus. qͣſi tot nr̄ę ęgritudini medicamentꝭobuiamꝰ: Sꝫ ipſū qͦꝫ medicamē in vulnꝰvertit̉. qꝛ exquiſito remedio paulo diutiuſinhęrētes. eo grauiꝰ deficimꝰ ꝙ ꝓuide adrefectionē paramꝰ. Ipſa qͦꝫ mens nr̄a a ſecreti interioris gaudio excluſa. mō ſpe decipit̉. modo pauore vexat̉. mō dolore deijcitur. mō falſa hylaritate replet̉. Rerumtꝑaliū qͣs diligit amiſſione inceſſant̓ atteritur. qꝛ ⁊ īceſſant̓ curſu rapiēte ꝑmutaturRebꝰ aūt mutabilibꝰ ſb̓dita etiā ipſa a ſevariat̉. Nā quęrēs qd̓ nō habet anxia ꝑcipit. cunqꝫ hͦ acceꝑit. tēdet hāc ꝑcepiſſe qd̓queſiuit. erudiri appetēs vix ſuā ignorātiāſuꝑat. ſꝫ erudita gͣuiꝰ ꝯͣ gl̓iaꝫ ſcīę pugnat.¶ Idē in li. xv. Itaqꝫ pͥmꝰ hō fuit arborin ꝯditiōe. foliū in tēptatiōe. ſtipula in deiectiōe. Un̄ ſcpͥtū eſt: Cōtra foliū qd̓ a vēto rapit̉ oſtēdis potētiā tuā ⁊ ſtipulā ſiccāꝑſeq̄rꝭ. Et rurſū. Hō inqͥt natꝰ d̓ mulierebreui viuēſ tꝑe replet̉ ml̓tꝭ miſerijſ. Bern̄ad Eugentū. li. ij. Hō nimirū nudus⁊ pauꝑ ⁊ miſer. hō dolēs ꝙ hō ſit. erubeſcēſꝙ nudus ſit. plorās ꝙ natꝰ ſit. murmurāsꝙ hō ſit natꝰ ad laborē nō ad honorē. Hōnatꝰ d̓ muliere ⁊ ob hͦ cū reatu. breui viuēstꝑe ⁊ ob hͦ cū metu. replet̉ multꝭ miſerijs etob hͦ cū fletū. ¶ Hugo ī libro opuſculorū. Deꝰ igit̉ hō factꝰ ē vt totū hoīeꝫin ſe btīficaret. Nā ſi creator hoīs deꝰ eſſet⁊ hō nō eēt. eēt ī ipſo qḋ ſenſu mētꝭ videret̉ſꝫ qd̓ ſenſu corꝑis ꝑciꝑet̉ n̄ eēt. ⁊ ſuſtineretſenſus carnis ꝑpetuū opprobriū abſentięcreatorꝭ ⁊ eēt ī abiectionē ſꝑ oberrās. ſꝑqꝫmerito illi diceretur: vbi eſt deus tuus.Idem in eodem. Deus hō factus eſtvt idem eſſet reꝑator qͥ creator. ⁊ vt de ſuohō lib̓aret̉. ⁊ vt familiariꝰ ab hoīe deꝰ diligeret̉. ⁊ vt̓qꝫ ſenſus ī chriſto btīficaret̉. ⁊ reficeret̉ oculis cordis ī eiꝰ dīnitate. ⁊ oculis