Liber

ꝟginitate. De pr̄e ſine tꝑe. d̓ mr̄e ſine ſemine. De pr̄e pͥncipiuꝫ vitę. de mr̄e finismortꝭ ⁊ miſerie. De pre ordinās oēꝫ diē.de matre cōſecrans ſibi nataliciū diem.¶ Idē in alio. Natꝰ ē aūt ſꝑ d̓ pr̄e. ſemel d̓ mr̄e. Sic gͦ duplicē accepimꝰ chriſti natiuitatē. pͦ dīnā. deinde hūanā. ſedvtrāqꝫ mirabilē. In illa vt officia ceſſarent mr̄is: in hac vt pr̄is. Unā ęt̓naꝫ vttꝑales crearet. Alterā tꝑalē vt ęt̓nā p̨̄ſtaret. Ille gͦ in formā dei ęqͣlis ē pr̄i. ī hoīsforma ſb̓ditꝰ ē pr̄i. Ille creator tꝑuꝫ natus ē in tꝑe. factuſqꝫ ē tā ꝑuꝰ vt a fęmīaederet̉. ſꝫ ꝑ̄māſit vtiqꝫ tā magnꝰ vt a prenō ſeꝑet̉. Has gͦ duas natiuitates dn̄i:duo qͣꝫ teſtant̉ euāgeliſtarū pͥncipia. qͦrū vnꝰ ſic ait d̓ natītate dīna: In pͥncipio erat ꝟbū ⁊ ꝟbū erat apud deū ⁊ deꝰerat ꝟbū. De natītate ꝟo hūana ſic refert aliꝰ euāgeliſta. Liber gnaͣtiōis Ieſuchriſti. filij dauid.De generatiōe verbi ex patre.Fulgētiꝰ ī ſermōe de natiuitaVIte dominiCapSt aūt p̨̄dictu verbumnō ꝙ deſinit ꝓlatū. ſꝫ qd̓ ꝑmanet natu. nō trāſitoriū ſꝫ ęt̓nū. nō factu adeo pre. ſꝫ genitū. īmo etiā vnigenitum.Unū qͥppe ꝟbū deꝰ pr̄ genuit d̓ ipſo ꝑqd̓ oīa creauit ex nihilo. Anſelmusin monologion. Nā ſiqͥs rerū naturas intēdat. velit. nolit. gͣduū eas imꝑitate diſtīgui ſentit. Cū igit̉ alie negari n̄poſſint alijs meliores eē. nihilomin rō ꝑſuadet aliqͣ in eis ſuꝑeminere. ita vt nonhēat aliquā ſuꝑiore ſe. alioqͥn huiuſmōigͣduū diſtīctio īfinita ē. qd̓ nimis abſurdū eſt Nullo qͦꝫ pacto fieri pōt aliqͥd rōnabilit̓ ab aliqͦ. niſi ī faciētꝭ rōne p̨̄cedataliqͥd rei faciēde qͣſi exēplū aut forma vl̓regl̓a ſiue ſil̓itudo. Prius gͦ qͣꝫ fierēt vniuerſa. erat ī rōne ſūmę nat̉ę qͥd vl̓ qͣlia vl̓quō eēt fut̉a. Illa ꝟo rerū forma q̨̄ inrōne res creādas p̨̄cedebat. qͥd aliudq̨̄dā rerū in ipſa ratiōe locutio erat?Sic̄ .n. fab̓ aliqd̓ opꝰ artꝭ ſuę facturꝰ pͥuſillud intͣ ſe dic̄ mētꝭ ꝯceptiōe. Sic ſūmā

ſb̓aꝫ ꝯſtat oēꝫ creaturā pͥuſqͣꝫ eā ꝯderetī ſe dixiſſe. In hac ſil̓itudine tn̄ multā intueor diſſil̓itudinē. Illa nāqꝫ nihil oīoaliūde aſſūpſit. vnde vl̓ eoꝝ quę facturaerat formā in ſe ipſa cōpingeret. vel eaipſa hͦ qd̓ ſūt ꝑfice̓t. Faber ꝟo nec mētepōt imaginādo corporeū aliqͥd ꝯciꝑe. niſi id qd̓ aūt totū ſiml̓ aut ꝑ ꝑtes ex aliqͥbus rebꝰ aliqͦ mō iā didicit. Nec opꝰ mēte cōceptū ꝑfice̓. ſi aut materiā deſit. autaliqͥd ſine qͦ p̨̄cogitatū opꝰ fieri nō poſſitBeda ī omel. ſuꝑ prīcipiū Iohanis. Hīc euāgeliſta Ioh̓s ait: Qd̓factū ē in ipſo vita erat. Hoc ē qͥcqͥd factū in tꝑe ſiue viuēs ſiue vita cares apparuit oē eē hͦ ī ſpūal̓ factorꝭ rōne qͣſi ſꝑ vixerit ⁊ viuit. nō qꝛ coęt̓nū eſt creatori qd̓creauit. ſꝫ qꝛ coęt̓na ē illi rō ſuę volūtatisIn qͣ ab ęt̓no habuit ⁊ hꝫ qͥd ⁊ qn̄ crearit. qͣlit̓ creatū gubernet vt maneat. ⁊ adquē finē ſingl̓a q̄ creauit ꝑducat. Et vita inqͥt erat lux hoīuꝫ. Quo ꝟbo apparet īſinuat aꝑte ꝙ ipſa vital̓ rō ꝑ quamoīa diſpoſita ſūt ⁊ regūt̉ ⁊ ſapīa q̨̄ hoīesad imaginē dei factos ẜm rōnē illumīatAugꝰ ſuꝑ Gen̄. li. j. Hic ipſe deifiliꝰ qͥs eēt introgatꝰ a iudęis: Prīcipiūait qͥ ⁊ loqͦr vob̓. Ꝙ aūt filiꝰ loqͣt̉ pr̄i loqͥtur. qꝛ pre loquēte ꝟbū qḋ ē filiꝰ ęt̓nalit̓dr. Ꝙ gͦ dixit deꝰ: Fiat lux. ē ęt̓nū. qꝛ verbū deꝰ apud deū ē pr̄i coęt̓nū. qͣꝫuis deoin ęt̓no ꝟbo dicēte oīa. tꝑal̓ facta ſit creatura. Cū .n. ꝟba ſint tꝑis qn̄ ⁊ aliqn̄. ęt̓nū tn̄ ē in ꝟbo dei qn̄ debeat aliqͥd fieri.Et tūc fit. qn̄ fieri debuiſſe ī illo ꝟbo eſtin qͦ nō ē qn̄ ⁊ aliqn̄. qꝛ totū illud ꝟbuꝫęt̓nū ē. ¶ Idē in ſecūdo. Nec totiēsdixit de: fiat hͦ vel illud. qͦtiēs ſcpͥt̉a repetit. dixit deꝰ. Unū qͥppe ꝟbū ille geuitin qͦ dixit oīa pͥuſqͣꝫ facta ſūt ſingl̓a. Sꝫeloquiū ſcribētꝭ deſcēdēs ad ꝑuuloꝝ capacitatē. dū ſingillati gna creaturarū inſinuat ꝑ ſingl̓a reſpicit vniuſcuiuſqꝫ geIde in linerꝭ ęt̓nā in ꝟbo dei rōnē.bro de octo q̄ſtiōibꝰ veteris teſtamēti. Sic̄ aūt ī illo ꝟbo fuer̄t oīa q̨̄ͣſūt facta ⁊ ipſa hoīs ſuſceptio. ſic ē ab eop̨̄cognita. qm̄ ſi pictor totā domū pinge̓