Confeſſio.

cedere. Igit̉ ipſa p̄cedente oēsalie virtutes libere ſubſequūt̉.Et ſic diabolo ſubmerſo cū tentamētis eiꝰ triūphat v̓tꝰ ꝯfeſſionis. Iō pͦ ceteris v̓tutibꝰ ē colēGre. da. vn̄ Gre. ſuꝑ illud Iob. Sicelaui ī ſinu meo iniꝗtatē meaꝫ. ī moralibꝰ dicit ſic. Mirēt̉inꝗt ī bono Iob ꝗ volūt caſtitatis ꝯtinētiā. Mirēt̉ ītegritatēiuſtitie: mirent̉ viſcera pietatiſ.Ego ī eo nō minꝰ admiror ꝯfeſſionē humillimam peccatorumqͣꝫ tot ſublimia virtutum.Erſeꝗmini ⁊ ꝯprehēdite. pͣsͣ. lxx. PoſtqͣꝫElatrōes late̓ nō pn̄t ⁊ſt̓ diſcooꝑti ⁊ noti neqͣqͣꝫ āplius ibi redeūt. timēt .n.ſuſpēdi. Spūal̓r. pctā ſunt velut latrōeſ: qꝛ accedēteſ ad aīaꝫoīa v̓tutū ſpolia īde ſubripiūt:ſꝫ ſi ꝑ cōfeſſionē manifeſtēt̉ īdeFig. aufugiūt nec audēt accede̓. Figu. iiij. Reg. vj. Poſtqͣꝫ Helyſeus on̄dit latrūculos ſyrie regi iſrael fugiētes inde nō fuerūt poſtmodū auſi āpliꝰ reuertiī ſamariā cui prīo tm̄ erāt īfeſtiSpūal̓r. ſyria īterp̄tat̉ humētaqͣſi lubrica. latrūculi ſyrie. pctādenotāt lubrica ⁊ īmūda. īfeſtāt.n. ſamariā q̄ īterp̄tat̉ cuſtodiaꝑ quā ipſa aīa ītellligit̉: ſꝫ Helyſeꝰ .i. actꝰ ꝯfeſſiōis hoc manifeſtat Regi Iſrael .i. confeſſoriquo facto fugant̉. ⁊ nō hn̄t ampliꝰ accedēdi facultatē. Unde

Amb. ī li. d̓ Ioſeph. plurimuꝫ. Amſuffragrat̉ verecūda ꝯfeſſio ⁊penā quā d̓fenſiōe vitar̄ n̄ poſſumꝰ pudore ꝯfeſſiōiſ extīguimꝰ.Niꝗtatē odio habuips. cxviij. Interdumexꝑiētia docet aliqͣ eſſe abhomīabilia ⁊ diſplicibilia q̄ inexꝑta placibiliaiudicāt̉. Hoc ꝓ tāto ꝓuenit. qꝛaliqn̄ res ſuꝑficialiter accipiūt̉ab humano iudicio: qꝛ appetitus corruptꝰ ſolā delectationeꝫꝯſiderat poſtpoſita rei amaritudine. ſꝫ qn̄ exꝑit̉ reijcit. vt pꝫ decorruptis cibis. Spūal̓r. peccator corruptū hꝫ appetitū rōnisſeu iudiciū ꝓpter quādā ſuꝑficialē delectationē quā ꝑcipit inpctō: nō ꝑ̄cipiēs ſequētē gehēne amaritudinē: illā tn̄ meliusſentit ꝯſumata delectatiōe. Iōillud ſaltē dꝫ eijcere ꝑ ꝯfeſſiōeꝫ⁊ euome̓. Nā cū pctm̄ agit̉ plꝫ.ſꝫ actū diſplꝫ. Et iō abhominat̉ꝯſcīa. Iō ſi hō illud cū diſplicētia eijciat ꝑ ꝯfeſſionē ſatiſfecit.Figū. ij. Reg. xiij. Amon ama Figuit ſororē ſuā Thamar. q̄ ī tm̄ſibi placebat vt qͣſi moreret̉ obeiꝰ amorē. ſꝫ poſtqͣꝫ cognouit ipſam ī tm̄ abhominatus ē ipſamvt nullatenus poſſet eā videre ⁊maiꝰ erat odium qͣꝫ prius eratamor. Iō vocato puero ſuo fec̄cā̓ eijci ⁊ excludi a ſe. Spūal̓r.ꝑ Amon ſb̓ audi pctōreꝫ ꝑ Thamar ſubaudi culpā. Nā diligit