Confeſſio.35
gregato ſuaꝝ tētationū exercitu ad reſiſtēdū dicit. ſi nō ꝓgrediat̉ vltra penitēs: ſꝫ tm̄ lacbrymet̉. pctā v̓o ſua n̄ ꝯfiteat̉ ⁊ illa manifeſtare vereat̉: vincemꝰipſū ⁊ captiuabimꝰ nec valebitreſiſtere. ſꝫ ſi audacter tranſeattorrētē ꝯfitēdo fidel̓r d̓bellabitnos. vocādꝰ ē tc̄ ipſe notariꝰ .ſ.ipſa memoria q̄ oīa pctā hꝫ inſcriptis qͣꝫtū ad nomē ⁊ qͣꝫtumad cognomē ⁊ qͣꝫtū ad locū tēpus modū: ⁊ quo ad oēs circūſtātias. ad verā cōfeſſionē reꝗſitas. ⁊ ſic oīa pctā ꝯfitēdo ꝯterit̉diabolꝰ diſſipat̉ hītatio eiꝰ quāꝑ culpā habꝫ ī aīaꝫ. Et tūc ipſaaīa hac obtenta victoria cū omnibꝰ ſuis v̓tutibus ſine aliqͣ leſiōe aſcēdit ī mōtē ſyon ad ſpeculādū eternā beatitudinē. vn̄m Ori. Ori. ſuꝑ leuitico exponēs illd̓ps. xxxi. dixi ꝯſitebor aduerſuꝫme ⁊c̄. ſic ait. Vidēs inꝗt qꝛ ꝓnūciare pctm̄ remiſſioneꝫ pctīmeret̉: p̄uētꝰ ē diabolꝰ ī accuſatiōe: vltra nos accuſare nō poterit. ſꝫ ſi nr̄i accuſatores ſumusꝓficit nobis ad ſalutem. ſi veroexpectemꝰ: vt a diabolo accuſemur: accuſatio illa cedit nobisad pena habebit eos ſocios ī gehēna quos conuicerit criminūſocios habuiſſe.An auferet̉ ſceptrū den Iuda. Gen̄. xlix. Narfrōrat Frōtiuꝰ: ꝙ Romanicū honorabilē victoriā aliquis
pͥnceps feciſſet: ponebat̉ ī currū ⁊ laureatꝰ ducebat̉ ꝑ ciuitatē: ⁊ vocabāt hoc triūphū ⁊ ſꝑille a vl̓go exiſtebat honoratꝰ.ſpūal̓r. īter oēs aīe v̓tutes ⁊ bonas actiōes ꝗbꝰ meret̉ aīa a d̓ohō norari ē ipſa ꝯfeſſio fideliſ ⁊vera. Nā elemoſyna oratio ⁊ ieiuniū: lectio ⁊ ꝑegrinatio. ⁊ cetera oꝑa meritoria q̄ ab aīa fiuntnō pn̄t nec audēt ad diuinā maieſtatē ꝓ īdulgētia accede̓ ꝯfeſſiōe p̄termiſſa: vbi igit̉ ē vera cōfeſſio ibi ē vera ſalꝰ. ip̄a vero deficiēte oēs virtutes d̓ficiūt: ip̄ap̄cedēte oēs bone virtutes ſequūt̉. Fig. Exo. xiiij. ꝓut magi Fisſter hyſtorie narrat cū filij iſrlexeūtes de egypto veniſſent admare rubrū qd̓ diuiſuꝫ ē ī. xij.ꝑtes ꝓut erāt. xij. tribꝰ nō audebāt mare itrare qͣꝫtūcūqꝫ ſentirēt poſt ſe Pharaonē veniētēcū īnumerabili exercitu. quouſqꝫ tribꝰ Iuda prīo ē illd̓ īgreſſaſꝫ illa tribu p̄cedente ſequute ſioēs alie. ⁊ ꝑ hoc liberatꝰ ē ppl̓sqꝛ ibi ſubmerſus ē Pharao: ⁊oēs ſui. ex hoc .n. tribꝰ iuda meruit regale ſceptꝝ. ⁊ h̓ ē qd̓ hēt̉ī. pͣs. xxiij. In exi. iſrl̓ d̓ egy. domꝰ iacob d̓ ppl̓o barbaro. Et ſeꝗtur fcā ē iudea ſcīficatio eiꝰ. ⁊hec dicūt̉ ꝑꝑ illd̓ qd̓ tc̄ fec̄ tribꝰiuda. ſpūal̓r. ꝑ tribū iuda ſb̓audi virtutē cōfeſſiōis quā ī exitude peccato ⁊ acceſſu ad miſericordiam oꝫ oēm virtutem preiij