Humana cōdictio
An deo ſuo dagon. ⁊ dū eēnt nimia ebrietate ſopiti: fecerūt adduci Fanſonem quē excecauerūt putantes ipſum vires pͥſtinas ammiſiſſe qui poſt multasilluſiones acceptas ductu pueri ſui venit iuxta palatiū vbi celebrabant̉ ꝯuiuia ⁊ āplexatꝰ duas colūnas quibꝰ ſuſtētabat̉ cōuiuij palatiū illas ꝯfregit. ⁊ cadente palatio extincti ſunt oēſ.S pūaliter. philiſtei qui īterp̄tant̉ ruina ſignificāt guloſos ⁊crapule deditos ꝗbus ꝓpriumeſt ruere ad luxuriā. Ideo illd̓dr̄ per Iſay. ruina hec in manutua eſt. Tūc iſti offerūt holocauſta dagon deo ſuo: cū ī atrijſ crapule ⁊ ebrietatis ſuꝑ rflua celebrāt cōuiuia. Nā dagon interptatur piſcis inutilis. ⁊ bene d̓notat miſerū ⁊ inutilē ventreꝫ quidicitur eoꝝ deus. Quāte .n. vtilitatis deus iſte eſt. ⁊ que p̄ſidiahomini valet p̄bere nouerat illequi dicit. Si ẜm carneꝫ vixeritmoriemini. ſed adducit̉ ſanſoncecus inter illos ad illudenduꝫei. ſanſon vero interp̄tat̉ fortitudo dei. ⁊ denotat diuinā ſentētiāquā hmōi philiſtei putant cecā.pͣs. Dixerūt nō videbit dn̄s neqꝫ intelliget deus Iacob. Et huius ſolis lumē ſcrutat̉. vſqꝫ adintrinſeca cordis. Et ab ipſiusfortitudine defecerūt gigantesideſt d̓mones dū eſſent angeli.Deiecit .n. eos dum eleuarent̉
expulſi ſunt nec potuerūt ſtare.Igitur putantes deridere diuinam ſententiam: derident̉ deriſores. Ducit̉ ergo ſaniō a puero qꝛ ducit̉ fortis ſententia ſuꝑguloſos a pura ⁊ recta dei iuſtitia ⁊ cōtritis duabus columnisruit edificium. ⁊ percuſſis fimulanima ⁊ corpore cadit totus homo. ⁊ qui itra palaciū veſcebātur moriuntur. qꝛ omnia crapulantiū delectamēta ſubito extingunt̉. ⁊ miſer in inferno cuꝫepulonē diuite ſepelit̉ tā ꝓ conſumptis inutiliter bonis q̄ erātlargiēda pauperibꝰ qͣꝫ ꝓ ſui ventris abuſu eternaliter cruciandus. vbi diuitias quas deuorauit euomēt. ⁊ de ventre eius exͣhet eas deus cū ſūma amaritudine. Petrꝰ rauēnas in ſermo Pene Lazari. Tu inquit diues fulgens tūc purpura nūc tegere fimo pro coccino veſtiere flāmispro molibꝰ diſcubitis ſuſtiner̉dura tormenta. pro latis ferculis epular̄ penis copias inopiacompēſa ebrietates ſiti digere.pro odoribꝰ aſpergere fetore ⁊cui abſtiterūt voluptatum obſequia aſſiſtāt nūc miſteria penaꝝ¶ De humana condictione.Ies mei ſicut vmbradeclinauerunt. pͣs. ci.Nota qd̓ vmbra apparet nobis magna ⁊parua ẜꝫ acceſſū ⁊ receſſū ſolisa nobis. Cū eniꝫ ſol eſt ſuꝑ nos