LiberXI.
anīam felicē in celū cū tota gl̓ioſa comitiuain iubilo deduxit. Deniqꝫ hec vidēs ⁊ deūgl̓ificās. Capellanꝰ cū gaudio redijt ad domū diuitis vbi erat plebanꝰ veniēſqꝫ ad limē hoſtij vidit cattos nigros circūuallāteslectū diuitis. Quos miſer ille ſentiens infeſtos demones fore rugiebat clamās ⁊ dicēsTollite cattos tollite: miſero ſubuenite. Paliqͣntulū vidit ethiopē magnū voce minaci: vultū terribili: vncū quē māibꝰ geſtabatfaucibꝰ ⁊ gutturi diuitꝭ peccatoris īmergere⁊ furibūde anīam eiꝰ infelicē extrahere. Illeqͦꝫ diues in his doloribꝰ dans vocē horribilē: tradidit infeliceꝫ ſpm̄. Et ecce mox cetericōplices demōes irruētes miſerā aīam illāflagris ac verberibꝰ afficiētes īmerſerūt ī locū tenebraꝝ. Capellanus igit̉ hec vidēs nimio timore correptꝰ cecidit. Factoqꝫ ī exceſſu mētis mox btā maria gl̓ie regina ſibi apparuit dicēs. Ne timeas chariſſime nō tibinocebit malignitas diabolica: qꝛ tibi mihideuote deſeruiēti ꝑata eſt beatitudo celeſtꝭ.Sicqꝫ recreatꝰ redijt ⁊ gr̄as ac laudes deoagens tandē in bono ⁊ deuotiōe btē ꝟginisꝓfecit ⁊c̄. Ad idē facit etiā miraculū de qͦdam clerico qͥ qͦtiens ꝑtranſibat eccl̓iam vl̓imaginē btē ꝟginis genuflexo ſꝑ ſalutabat⁊ quō in ſua infirmitate eſt cōſolatus. De hͦhabes li. j. ꝑte. iiij. arti. ij. in fine.¶ Capl̓m. Vº. ꝙ beata maria ſuos dilectoſhonorai. Miraculū pͥmū.Exta vtilitas ꝙbtā maria ſuos dilectos honoratLegit̉ vbi ſuꝑ ꝙ qͥdaꝫ nobilis intrauit religionē ciſtercien̄. qͥ dumrudis ingenij a magro ſibi dato nō poteratlr̄as addiſcere mox ſe hūiliauit cogitās melius deo deẜuire in hūilitate vt ꝯuerſoꝝ eligeret habitū: nec potuit plꝰ addiſcere qͣꝫ auemaria. ⁊ qꝛ hͦ deuotiſſime dicebat qͦtidie etfreq̄ntiſſime: accidit vt moreret̉: ⁊ tandē foſſa eiꝰ a qͦdam viſitaret̉: ⁊ ecce de capite foſſeeiꝰ liliū excreuerat pulcerrimū ſcpͥtum intꝰ ⁊foris. ⁊ ꝯuocādo abbatē ⁊ ep̄m dū fodiſſentinuenerūt lilij radicē de corde ꝑ os ꝓcedentē ⁊ ad extra excreſcētē in cuiꝰ folijs ſcpͥtumerat Aue maria. Et hec vidētes laudauerūtbtām v̓ginē ſuos honorantē.cIMiraculum. II.Ad idē legit̉ vbi ſupͣ: ꝙ ſctūs Boicus be
ate v̓gini ſūme deuotꝰ dū eccl̓iam ſctī Michaelis intraſſet ⁊ in ea abſcōſus in anguloꝑnoctaſſet in lachrymoſis orōnibꝰ. Ecce inmedia nocte ꝟgo bn̄dicta cuꝫ celeſti militiaeccl̓iam ingredit̉ ⁊ dū miſſam reqͥreret: oblatus ē ei Boicꝰ: qͥ timēs accedere corā btāꝟgine mox lapis retro quē abſcōſus reſidebat ſe ſubtraxit ab eo. Tūc coactus ad altare accedit ī veſte mirabili ornatu. Cūqꝫ myſteria cū mirabili melodia ⁊ cantibꝰ angelicis fuiſſent cōpleta: ꝟgo bn̄dicta Boico veſtē mirabilē dedit q̄ adhuc in illa eccl̓ia demonſtrat̉ dicēs. Oēs venerātes me excellētiori veſte ornant̉ ⁊ honorant̉ ⁊c̄.¶ Ad idem facit miraculū de quodā monacho nomīe Ioſtio deſcpͥtuꝫ lib̓. vj. parte. ij.arti. iij. in fine.Miraculum. III.Ad idē legit̉ in libro miraculoꝝ btē ꝟginis: vt ſcribit Anẜ. Et etiā in libro qͥ intitulat̉ ſcala celi: ꝙ in anglia fuit qͥdā monachſūme deuotꝰ btē ꝟgini. qͥ qͦtienſcūqꝫ nomenmarie audiebat flexis genibꝰ ei reuerētiā exhibebat. Cum aūt victꝰ ſenio vix aſſurgerepoſſet ⁊ ſe leuare in lecto: dati ſūt ſibi ſeruitores. qͥ vice qͣdam dū abeſſent ⁊ monachꝰ ꝓſtratꝰ btām v̓ginē reuerēter ⁊ deuote vt ſolitus erat exoraret: finita orōne deuota cū vellet ſurgere ⁊ neqͥret p̄ ſenectute. conatū adhibēs ad ſurgēdū ait. Dulciſſima ꝟgo mariaadiuua me. Ecce ſtatim affuit eidē btā ꝟgocū ſacris ꝟginibꝰ ⁊ cū duabꝰ puellis erigenſeundē ⁊ ad fortitudinē iuuētutꝭ triginta annoꝝ reſtaurauit: qͥ qͣꝫdiu vixit btē ꝟgini ſollicite deẜuiuit ⁊ ab oībꝰ honorabat̉ ⁊c̄.Miraculum. IIII.Ad idē legit̉ vbi ſup: ⁊ recitat idem Anẜ.etiā in epl̓a ad coāglicanos ep̄os vicꝫ ꝙ tēporibꝰ Karoli regis frācoꝝ: qͥdam germanꝰregis hungarie fuit qͥ ſic erat deditꝰ deuotioni btē ꝟginis vt qͦtidie an̄qͣꝫ comederet diceret horas eiꝰ. Cū aūt infirmitate grauatꝰ vouiſſet btē ꝟgini ꝙ ſi eū curaret caſtitatē ẜuaret. Statim vidit camerā luce repletaꝫ ⁊ ſecuratū oīno reꝑit atqꝫ ſanum. Tandē moritur rex hungarie abſqꝫ altero herede. ⁊ iō aregni baronibꝰ inducit̉ iſte iuuenis ad ꝯtrahendū ne careret regnuꝫ ſucceſſore. Electaqͦꝫ ſibi ſponſa ducunt̉ ad eccl̓iam ꝓ benedictione nuptiaꝝ. Tūc iuuenis recordatꝰ eſtꝙ illa die nō dixerat horas beate virginis