Pars
oīm gr̄aꝝ. Un̄ Ecc̄i. xxiiij. in ꝑſona eius inqͥt ſcriptura ſacra: ⁊ ſctā de ipſa canit eccl̓ia.In me oīs gr̄a vite ⁊ veritatꝭ: ī me oīs ſpesvite ⁊ ꝟtutꝭ. Trāſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitꝭme ⁊ a generatōnibꝰ meis adīplemī. Ex qͦpatꝫ qͥa oīs gratie fons in Maria eſt vt adipſam recurramꝰ in oī ſalutē hn̄da et ſpe acvirtute: gr̄a ⁊ veritate: vita ⁊ gl̓ia eterna ꝯſequēda. qꝛ ip̄a eſt diſpēſatrix oīs gr̄e Proinde ipſa merito figurat̉ ꝑ lunam Cant̓. vj.Pulcra vt luna. qꝛ luna dn̄at̉ oībꝰ hūoribꝰinfundēs cūctis liquorē hūorēqꝫ corꝑibusvt dicit Macro. de ſomno ſcipionis lib̓. ij.Nā ad motū lune fit fluxꝰ ⁊ refluxꝰ mariū. i.methoroꝝ. Un̄ ⁊ cācri ⁊ conche ⁊ etiā herbe ſuco pleniores ſunt. vt dicit Ptolomeꝰ īalmageſti. iij. in plenilunio abūdātes. Sicbtīſſima ꝟgo dn̄ium habet ſuꝑ influxū oīsgr̄e ⁊ diſpēſatiōe. ⁊ qͥ deuotiꝰ ei famulant interris ampliori gr̄a ꝑ ip̄am abūdāt q̄ eſt migratie. Sed di. quō hoc attribuit̉ btē ꝟgini vt ipſa ſit mr̄ ⁊ diſpēſatrix oīs gr̄e in mūdo: cū gr̄e fons ⁊ autor ſit ipſemet deus. Etgr̄a a ſolo deo infundit̉ vt dicit Bern̄. ī ſer.de charitate et gr̄a xp̄i. Imo vt ꝓbat ſanctꝰTho. pͥma ſcd̓e. q. cxij. ar. j. donū gr̄e exqͦ excedit oēm facultatē nature create cū nil alid̓ſit qͣꝫ q̄dā ꝑticipatio diuīe nature. iō impoſſibile eſt ꝙ aliqͣ alia creatura gr̄am cauſet. ſꝫſoliꝰ dei eſt hoc .ſ. cauſare gr̄am in aīa. Adhoc reſpōdet̉ ꝙ verū eſt pͥncipal̓r efficiēdo.qꝛ ſic ſolus deꝰ cauſat ⁊ infundit gr̄am ⁊ diſpēſat. Attn̄ btā virgo d̓r mr̄ gratie ꝑ mediationē. vt sͣ eſt declaratū. Un̄ ipſa in influxu gratie a deo obtinuit ſpecialē iuriſdictionē et autoritatē ꝑticipatiue. qd̓ declarat̉ ẜmſctm̄ Bernardinū vbi sͣ. taliter p̄ter ea queſupra tacta ſunt de ordine influxꝰ gr̄aꝝ: Reperio inqͥt in rege dn̄o Ieſu duas digniſſimas dignitates. Prima ꝙ ſit eternꝰ deꝰ genitus ab eterno. Scd̓a ꝙ deuꝫ ꝓducit abeterno: eo ꝙ ſpūmſctm̄ ſpirat. Mō ipſe dominus Ieſus clauſus in vtero ꝟgīs in eternitate a deo patre deꝰ generabat̉ eternꝰ. Etin eadeꝫ eternitate ipſe puer in vētre matrisdeū .i. ſpūmſctm̄ ſpirabat ⁊ ꝓducebat. quianunqͣꝫ deſtitit generari a patre ⁊ ſpirare ſpiritū ſctm̄: cū nunqͣꝫ deſtitit eſſe deꝰ etiā ī vtero materno. Ex hoc gͦ ꝙ btā virgo ip̄m cōcepit vtrūqꝫ hanc eius dignitatē ꝑticipauitPrimā qͥdem ſcꝫ ꝙ Ieſus eſt generatus a
deo participauit mater virgo adeo infinitomodo ꝙ ieſus nō dicat̉ verius filius dei qͣꝫfiliꝰ virgīs. nec maior nec dignior eſt filiꝰ d̓iin throno paterno ſedens veſtitꝰ claritate etluce īacceſſibili quā habuit ab eterno: qͣꝫ exiſtens in vtero ꝟ̓gīs vl̓ inuolutꝰ pānis pauperculis ſuꝑ fenū in p̄ſepio reclinatꝰ. Secundā qͦꝫ dignitatē btā virgo ꝑticipauit qͥaipſa extitit mr̄ filij dei qͥ ꝓducit ſpūmſctm̄ ⁊qͥ ē fons ⁊ autor ac cā oīs gratie ſpūſſancti.Un̄ eo ipſo qͦ mr̄ fontis gratie .i. xp̄i filij deiextitit oīm bonoꝝ ⁊ oīs gratie mater ē effecta. eo ꝙ fons gratie xp̄s ex ip̄a ⁊ ꝑ ipſam inhūc mūdū exiuit ⁊ venit. Ideo ip̄a ꝟgo glorioſa tātam habet iuriſdictōem ⁊ autoritatēꝑticipatā a filio dei in defluxū ⁊ diſpēſatiōegratie ſpūſſctī ꝙ oīa dona: oēs ꝟtutes ⁊ gratie et omīa bona quibus vult: qn̄ vult: quōvult: ⁊ quātum vult per manus ipſius adminiſtrant̉.¶ Capl̓m. ℟X. de priuilegio ꝙ totius mundi ꝑfectiones beata Maria cōſummauit.Ona ſtella in orndine ad p̄dictas dicit̉ cōſūmatioqꝛ oēs nature ⁊ mūdi totiꝰ perfectiones virgo ſacra vltima ſui ꝑfectōne cōpleuit ⁊ cōſummauit. Deus qͥppe licꝫ om̄iafecerit perfecta ſicut exigebat vniuſcuiuſqꝫnatura. Unde Deutero. xxxij. Dei perfectaſunt oꝑa. tamē vltime ꝑfectōis ꝯſummationem in mūdo vſqꝫ ad partuꝫ virgīs diſtulitet ſoli ꝟgini reſeruauit ꝯſūmādū. ⁊ declarat̉Primo ex ꝑte vniuerſalis creatureSecūdo ex ꝑte generatiōis humane.Tercio ex ꝑte incarnatiōis diuine.Primo ex parte omnis creature ẜm ſanctūBernardinū. quia oīa entia vnum nobiliſſimū ens appetebāt naturaliter. omnia viuētia vnū nobiliſſimū viueus. ſentientia vnūnobiliſſimū ſentiens. cōceptiones vnuꝫ nobiliſſimū conceptum. natiuitates optimuꝫnaſcibile. Rationalia ſingulariſſimū rationale. Spūalia excellētiſſimū ſpūale. Et breuiter oēs creature appetebant vnum qͥd purū optimū creatū. his aūt ſic exn̄tibꝰ īꝑfectꝭ:eo ꝙ oīa appetunt naturaliter bonuꝫ aliqd̓primū et optimū ad quod omnia ordinant̉qꝛ entia nolūt male diſponi. Et patēt hec ꝑph̓m. iij. Thopi. Et. x. ac. xij. Metha. Prouiſum eſt ergo mundo de vna femīa ſuper