LiberR

ptura j. Ioh̓is. ij. ⁊ ruiturꝰ erat a fine .i. a beatitudine: audeo dicere ꝙ nō creaſſet deusmūdū niſi p̄uidiſſet ip̄m reꝑandū ꝑ chriſtūac eius matrē ⁊ ſaluandū: qm̄ dicēte Areſt.ij. ph̓icoꝝ. Deus ⁊ natura nihil faciunt fruſtra. Fruſtra aūt eſt qd̓ nō attingit ſuū fineꝫEt ſic mūdus creatꝰ: ſi nō fuiſſet p̄ordinatꝰreꝑari poſt ruinā: fruſtra fuiſſet factꝰ. qͥa ſuum finē .i. btītudinē nō attigiſſet. Quē qͥdeꝫfinē btītudinis attigit et adeptus eſt ꝑ xp̄m⁊ eius matrē. Un̄ audacter loqͦr ꝙ non niſiꝓpter xp̄m potiſſime eiuſqꝫ gl̓ioſaꝫ matrē deus dedit eſſe rebꝰ ⁊ creauit mundū. Proinde ſicut canit eccleſia ipſa btā virgo gl̓iando ait Prouer. viij. Dn̄s poſſedit me ab initio viaꝝ ſuaꝝ anteqͣꝫ qͥcqͣꝫ faceret a pͥncipioſcꝫ me p̄uidēdo. Ideo ſequit̉. Ab eterno ordinata ſum et ex antiqͥs anteqͣꝫ terra fieret.necdū erāt abiſſi ⁊ ego iam cōcepta erā. necdum fontes aquaꝝ eruꝑ. ⁊c̄. Et infra. Cumeo eram cūcta cōponēs ⁊c̄. q. inſinuet ꝙ oīaſunt creata p̄cipue ꝓpter ipſam ꝟgine̓ ꝑ quāerat mūdus p̄ordinatꝰ reꝑari. Oīa gͦ obligātur beate ꝟgini Marie deſeruire merito. qꝛnil creatū fuiſſet niſi mūdū ꝑ xp̄m et eiꝰ matrē reꝑandū diuīa p̄uidiſſet potētia ⁊ clemētia. Secūdo declarat̉ ex prime p̄uaricationis demerito. Cōſtat em̄ ꝙ pͥmi parētesgeneris hūani ex trāſgreſſiōe meruerūt nōſolū mortis ſed ⁊ annihilatōis exterminiū:qꝛ tā grauis fuit eoꝝ p̄uaricatio qua totumgenus hoīm ꝑemerūt ꝙ totꝰ mūdus ſatiſfacere nō poterat. ⁊ qꝛ ꝯtra infinitū bonū deum peccauerūt: annibilationē demeruerūtteſte Anſel. li. ij. Cur deꝰ hō. Et certe diuīavltio q̄ ꝑſonaꝝ acceptionē ignorat ſicut necculpā angelica: ſic nec hūanam dimiſiſſꝫ impunem. Quare gͦ homī peꝑcit deus vt eternaliter eū nō ꝓijceret nec vt demerebat̉ redigeret in nihilū: niſi ꝓpter p̄cipuā reuerentiā ⁊ ſingulariſſimā dilectiōem quā habuitad virginē btīſſimā. qꝛ eā ſuꝑ oēs creaturaſdeo nō vniēdas p̄dilexit Elegit em̄ eā deuset p̄elegit: teſte p̄s. Indulſit itaqꝫ deꝰ pͥmisparētibꝰ: nec eos annihilauit ꝓpter virgineꝫex qua decreuerat xp̄m hūanandū ⁊ hoīemliberādū miſericorditer. Et ſi nō fuiſſet exorta btā ꝟgo: nec xp̄s carnē ſumpſiſſet nec pati ẜm ſolā diuinitatē potuiſſet. ⁊ ꝑ ꝯſequenshō nunqͣꝫ ſaluatꝰ fuiſſet. Ergo ꝓpter iſtā nobilē creaturā .i. beatā virginem Mariā de

ſaluauit pͥmos parentes de prima p̄uaricatione. Et ꝓpter ipſaꝫ deꝰ qͥ dixit Penitet mefeciſſe hoīem ⁊ hoc ꝓpter hoīs maliciā ſiueculpā cōmiſſam alijs oībꝰ diluuio ſubmerẜpeꝑcit Nōe ⁊ eiꝰ filijs cū vxoribus ſuis Geneſis. vij. ipſos p̄ſeruando .ſ. vt btā virgo etex ea xp̄s oriat̉ in mūdo. Und̓ notanter deus ait Penitet me .i. penā tenere oportet. qꝛpenitere eſt penaꝫ tenere: qd̓ fecit dei filiꝰ inſua paſſione ꝓ peccato hoīs. Itē ꝓpter beatā virginē p̄ſeruauit deꝰ Abraā a cede qͣtuor regū Gen̄. xiiij. Et yſaac ab Iſmaele Geneſis. xxij. Et Iacob ab eſau Gen̄.xxvij. Etiudaicū ppl̓m a manu pharaonis ⁊ in marirubro Exo. xiiij. ac diuerſoꝝ regū tyrānoꝝ.et de captiuitate babilonis. Et vt breui ſermone cōprehēdā oēs liberatōes ⁊ indulgētias factas in veteri teſtamēto non ambigodeū feciſſe niſi ſolū ꝓpter bn̄dicte virgīs reuerētiā ⁊ amorē qͥbꝰ eā deus p̄honorādā incūctis ſuis oꝑbꝰ ab eterno p̄ordīauit. Hecſanctꝰ Bern̄. Tercio declarat̉ ex ꝯtinueoffenſiōis ⁊ iniqͥtatis incremēto. Nā cū cōtinue in mūdo accreſcāt mala iniquitates ⁊pctā. Credis ne qͣre parcit nunc mūdo ipſedeus qͥ olim etiā ml̓to his minora pctā acrius puniuit: ꝓut in veteri teſtamento legit̉ ꝙvicꝫ ſodomitas ſubmerſit: totū mūdū diluuio deleuit. ꝓ eſu ⁊ ꝯcupiſcētia carniū in deſerto: filios iſrael. xxiij. milia occidit. Et promultis alijs ſil̓ibus legimꝰ filios iſrael acriter puniuiſſe: imo oēm gētem iſraeliticā p̄dictam ꝓ offenſis ⁊ legis p̄uaricatōibꝰ de terra ꝓmiſſionis ꝑdidiſſe comꝑimꝰ. Quō credere potes ꝙ nūc acerbius mūdū nō flagellaret ⁊ nō exterminaret: cum videamꝰ ml̓toꝓ nūc abūdare grauiora in mūdo pctā. Etcerte ipſe malignꝰ mūdus qͣnto etate creſcittanto malicia decreſcit. vt teſtat̉ Hiero. ī teſtamēto. Sed ꝓfecto qͥcqͥd deꝰ parcit mundo ⁊ qͣntūcunqꝫ diutiꝰ vt cōuertat̉ expectatmiſeric orditer ⁊ p̄ſeruat in eſſe: nec tā cito finem imponit eidē cū demeret̉. Totū hoc facit ꝓpter b. virginē ⁊ eius merita: aduocationiſqꝫ interceſſionē: ꝓpter quā ꝯſeruat in eſſeUn̄ Fulgētiꝰ. iiij. Michologiaꝝ ait: Celūet terra iā dudū ruiſſent ſi nō Maria p̄cibꝰſuſtētaſſet. Propter qd̓ ip̄a b. ꝟ̓go figurat̉ ꝑarcū celi: de qͦ ſcribit̉ Gen̄. ix. Ponā arcummeū in nubibꝰ ⁊ erit ſignū federis inter meet terrā. Cunqꝫ obduxero nubibꝰ celū: appe