Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ArticulusII.

ego ſuꝑueni ⁊ locū filio dei p̄ꝑaui ac de portione ſanguinis tui puri corpus xp̄i ſctīſſimū formaui oībus ꝟtutibꝰ donis ⁊ gratijste decoraui. ⁊ vt digna fores ſponſa dei atqꝫmater filij dei in bn̄dictiōibꝰ dulcedinis tep̄ueni. vn̄ digne meruiſti vt om̄s te adorentelecti ⁊ ꝑ te ſaluent̉ ſaluandi cūcti. Nūc igit̉iocūdare ⁊ in ſctā trinitate deū vnū ꝯtēplare: ⁊ nobiſcū ſiml̓ gaude: felix ſine fine. Tūcvtiqꝫ ait maria iuxta illud Iudith. xij. ſcpͥtūin figura. Nūc inqͥt magnificata eſt animamea p̄ oībus diebꝰ vite mee. Magnificat gͦanīa mea dn̄m ⁊ exultauit ſpūs meꝰ in deoſalutari meo ⁊c̄. Sic gͦ patꝫ qͣꝫ iocunde totatrinitas ſuſceꝑit btām v̓ginē mariā: ⁊ locauit ſuꝑ oēm hierachiā angelicā in thronumdigniſſimū gl̓ie coronatā om̄i p̄mio celeſtispatrie. O deꝰ meꝰ quāta ibi leticia angelorūquāta iocunditas ſanctoꝝ vidētiū facie adfaciē ip̄m deū ⁊ dn̄m ih̓m xp̄m ingenti maieſtate gl̓ioſum. O qͣꝫ dulce qͣꝫ gaudioſuꝫ videre ibi dei matrē gl̓ioſiſſimā ⁊ cū ea poſſideregl̓iaꝫ ſempiterna: cū oībus ſanctꝭ depromere laudē diuinā ad Marie gl̓iam. O ſctīſſima. O gl̓ioſiſſima Maria ꝑ tua merita facnos dignos illa ſuꝑna patria Amē. Pars tercia libri decimi de p̄eminenti ⁊dignifica exaltatōe ac coronatōe Marie inaſſumptione.Leuata eſt magnificentia tua ſuꝑ celos deꝰ pͣs.viij. Quibꝰ in ꝟbis ip̄a ꝟgo ſuꝑbn̄dicta cōmēdat̉ triplicit̓ a ſancto Dauid ꝓpheta. Primo qͥdem cōmēdat̉de gl̓ioſa exaltatōe cū dicit̉ eleuata eſt. Uere ip̄a in hac die aſſumptōis in ſūmā gl̓iamcum oīm celeſtiū ineffabili leticia eſt exaltata: ⁊ eleuata. Et iō ſicut dicit Bern̄. in ẜmōede aſſumptōe. Hec eſt illa dies p̄clara: diesvtiqꝫ oībus angeloꝝ ⁊ ſanctoꝝ agminibꝰ feſtiua que celoꝝ officinas noua leticia ⁊ gaudio repleuit. At iterum. Generationē inqͥt ⁊marie aſſumptionē qͥs enarrabit? Quantuꝫem̄ gratie adepta eſt p̄ ceteris hoībus tātuꝫetiā in celis obtinet gl̓ie ſiugularꝭ. Ꝙ ſi oculus nō vidit nec auris audiuit: nec ī cor hominis aſcendit q̄ p̄ꝑauit deus diligētibꝰ ſe.quid p̄ꝑauit deꝰ gignenti ſe et plꝰ oībus diligenti. Felix plane maria: felix celi regina ⁊mūdi dn̄a. Felix cum ꝯcepit ſaluatorē: felix

cum excipit̉ a ſaluatore. Hec ille. Scd̓ocōmendat̉ de diuina magnificatōe cū dicit̉magnificētia tua deꝰ. Nimirū magnificētiadei dicta eſt maria merito ⁊ digne. quia magnificētia verſat̉ ⁊ eſt ꝓprie circa facta magͣ:vt habet̉. iiij. li. ethico. Et nomē magnificētie hͦ oſtēdit: ſed qm̄ deꝰ oīpotēs ꝑ virginē ⁊in ip̄a ꝟgine fecit maxima facta p̄ oībus factis ⁊ oꝑibus que fecerat in mūdo toto ⁊ facturus erat: tū ex ꝑte dei ip̄ius: tū ex ꝑte virginis matrꝭ eiꝰ: tū qͦꝫ ex ꝑte mūdi totiꝰ. Nāex ꝑte dei loquendo nil maiꝰ fieri poterat qͣꝫꝙ deꝰ eſſꝫ hō: qͥ erat impaſſibilis: īmortalis:incomp̄hēſibilis ⁊ eternꝰ in ꝓpria ſua natura: fieret in natura ex ꝟgine aſſumpta paſſibilis mortalis tꝑalis: ⁊ quē celi caꝑe nō poterāt ī vtero v̓ginali vniꝰ puelle caꝑet̉. HīcAlber. in ſermōe exclamādo dicit. O ventercapatior celis: diffuſior terris: latior elementis qͥ illū ꝯtinere valuit quē totꝰ mūdus cōp̄hendere nō potuit ⁊ qͥ tribꝰ digitꝭ molē terre appendit. Hec ille. Iteꝫ ex ꝑte ꝟginis matris dicēte Anẜ. de ꝯceptū ꝟginali ca. xviij.Nil marie excellentiꝰ dari potuit qͣꝫ ꝙ ꝟ̓gomanēs: deū de ſua carne carnē factū generaret ⁊ mater filij dei fieret. Deniqꝫ ex ꝑte mūdi totius. qͥd maius facere deo erat qͣꝫ ip̄amꝯſtituere dn̄am vniuerſoꝝ quoꝝ ip̄e deꝰ eſtdn̄s vt ip̄am exaltaret ſuꝑ omīa creata ⁊ eētregina mūdi ⁊ dn̄a angeloꝝ ⁊ hoīm ac creaturaꝝ oīm celeſtiū ⁊ terreſtriū: vt dicere poſſit illud Math̓. xxviij. Data eſt mihi omīspoteſtas in celo ⁊ in terra ⁊c̄. Tercio beata virgo cōmendat̉ in themate de ſūma dignificatōe cū ſubdit̉ ſuꝑ celos .i. ſuꝑ oēꝫ creaturā celeſtē. etiā angelicā: qꝛ ſuꝑ oēs altioris gl̓ie corona eſt ip̄a dignificata tanqͣꝫ mr̄dei p̄electa: meritis ⁊ p̄mijs p̄ditata. Undeoptime pōt ip̄a dicere illud Ecc̄i. xxiiij. Quaſi cedrus exaltata ſum in libano: qd̓ poteſteſſe aliud thema ꝓ iſta ꝑte. etem̄ in ꝑtibꝰ iudee eſt qͥdam mons qͥ vocat̉ libanꝰ in qͦ reperiunt̉ arbores cedri dicte que ſunt altiſſime ſuꝑ oēs alias arbores. Libanus aūt ẜmHiero. in interp̄tatōibꝰ terminoꝝ biblie interp̄tat̉ albus ⁊ candidꝰ vel candidatio. Etideo deſignat ſtatū gl̓ie celeſtis vbi eſt ꝑfecte candidatio ſeu albedo innocētie ⁊ puritatis. Un̄ Ioh̓. Apoc̄. vij. vidit illos celeſtes ciues amictos ſtolis albis. In hoc ergo monte libano .i. celeſtis gl̓ie beata virgo