Articulus
poſtea ſine intermiſſiōe flebāt: ⁊ vnū eorumalijs pn̄tibꝰ Cyrillus interrogauit cur tamdire lachrymas inceſſanter emitteret. At ille reſpōdit. Si inqͥt que ſum exꝑtus Cyrille nō ignorares tibi ſemꝑ ineſſet cauſa fletꝰ.Illo reqͥrente rn̄dit. Ania inqͥt mea reſoluta eſt a corꝑe tam grauiter ⁊ acerbe ꝙ menſnō capit hūana: nec ego niſi certa exꝑientiadidiciſſem credere valuiſſem: qꝛ oīs anguſtia ⁊ dolor quē extimaret hō nihil reputat̉reſpectu illius anguſtie. Et iteꝝ: tanta inqͥtadueniēte mortis hora nephādoꝝ ſpirituūaffuit ml̓titudo vt oīno dinumerari nō poſſent: quoꝝ ſpecies talis erat ꝙ ea nil horribilius nil ꝑnitioſius cogitari p̄t. Potiꝰ eī qͥlibet hoīm flāmis ardētibꝰ arſuꝝ ſe exponeret qͣꝫ formaꝝ eoꝝ viſiōe ī ictu ocl̓i potiri. qͥad me veniēdo oīa q̄cūqꝫ ꝯͣ deū ꝑpetraui admemoriā reuocabāt ſuadēdo vt de dei miſericordia nō ſperarem. heu cur nō aduertūtmortales qͥbus hoc eueniet qd̓ tūc mihi: vtnō peccarēt. Si gͦ cauſam mei fletus interrogas. timor penaꝝ eſt que peccatoribꝰ iuſte dant̉. qua de re nō mireris ſi plango: cuꝫpotius ſi nō plangerē vehemēter admirarideberes. Hec ⁊ plura idē ꝓſecutꝰ ē. Ad ꝓpoſitū gͦ redeundo. ꝯtra hanc triplicē anxietatē in mortē hoīm deus ꝯtulit btē virgini īſua morte triplicē maximā gr̄am quibus eāhonorificauit pͥuilegio ſpeciali.Prima gr̄a ꝙ ip̄am mori voluit ſine dolore cū ſuauiſſima dulcoratōe.Scd̓a ꝙ ip̄am mori voluit ſine merorecū letiſſima ꝯſolatōe.Tercia ꝙ ip̄am mori voluit ſine timorecum certiſſima aſſecuratōe.Prima itaqꝫ gr̄a collata btē virgini ī ſuamorte eſt ꝙ ſine dolore: īmo cuꝫ ſuauiſſimodulcore ſpūs moreret̉: vt ſicut a corruptiōefuit extranea: ita ⁊ a dolore mortis ſit aliena⁊ hoc ꝓbatur ẜm Alber. ſuꝑ miſſus eſt. ca.clxxv. Quia cū hͦ pͥuilegiū ꝯceſſum ſit Ioh̓ieuāgeliſte. vt teſtat̉ Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ Iohan. Multo magꝭ gͦ debuit ꝯcedi beate virgini Ampliꝰ: qm̄ ſcpͥtum eſt Naū. iij. Denō punit bis in idip̄m. Sꝫ beata ꝟgo in filij ſui paſſione ꝑcuſſa eſt gladio doloris tanti vt eſſet ꝓ ſūmo martyrio ⁊ maiorē ſuſtineret dolorē qͣꝫ fuit dolor mortꝭ in qͦcūqꝫ martyre. gͦ cum tunc exoluit dolorē mortis nōdebuit iterato in hora mortis dolorē habe-
re. Hinc Damaſce. Ip̄a inqͥt btā beataꝝ q̄ſuꝑ naturaꝫ dn̄ationū exaltata eſt doloresquos effugit pariēs ⁊ etiā moriēs: hos ī xp̄ipaſſione ſuſtinuit cōpatiens. Sꝫ diceres.Quō potuit fieri vt in mortis ſeꝑatione nōhabuerit dolorē cum naturaliter anīa inclinetur ad vnionē corꝑis: ⁊ qꝛ eius anīa fuitnobiliſſima: ⁊ nobiliſſimo eiꝰ corꝑi cōiūcta.Un̄ ſicut maior erat in eoꝝ ꝯiunctōe delectatio naturalis: ita ⁊ in eoꝝ ſeꝑatōe maiorvidet̉ fuiſſe dolor. quēadmodū ⁊ in xp̄i morte acerbiſſimꝰ fuit dolor. Iuxta illud Tren̄.iij. O vos oēs qͥ trāſitis ꝑ viā attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſil̓is ſicut dolor meus. Rn̄det̉ ẜm Alber. vbi ſupͣ. ꝙ ip̄a p̄ amoris magnitudine ⁊ ꝯtemplatōis ſuauitate in qͣ tūcfuit nō ſenſit dolorē in ſeꝑatione. Nam maiores motus impediunt minores: ẜm ph̓m.Sicut aūt natura mouet ⁊ inclinat anīamad corpus: ita charitas multo fortiꝰ mouet⁊ inclinat anīam ad xp̄m. Iuxta illud apl̓i.Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Poterat gͦ illedulcor amoris ⁊ ſuauitas ꝯtēplatōis omnēdolorē abſorbere qͥ al̓as ex diſtraſia corꝑisſolet euenire. Exemplū de Moyſe ⁊ Helyaqui. xl. diebꝰ ieiunātes nō ſenſerūt defectumfamis ⁊ ſitis p̄ ꝯtēplationis diuīe dulcedīe.Item de ſctō Laurentio ⁊ Tyburtio ⁊ alijſpluribꝰ martyribꝰ qui grauiſſima tormentatāqͣꝫ dul ces epulas habuerūt p̄ amoris xp̄imagnitudine. Un̄ Aug. Oīa īmania dulcia ⁊ leuia ac prope nulla facit amor. O felixamor xp̄i qͣꝫ dulciter illaqueas qͣꝫ ſuauiter p̄mis ⁊c̄. Ex his accipe. iiij. puncta. Primū ꝙ btā ꝟgo nō deceſſit īfirmitate nec doloris p̄ſſa neceſſitate vt ceteri ſolent obire.Scd̓m ꝙ mēs btē ꝟginis ī ip̄a hora mortis fuit ſuſpēſa in ꝯtemplatiōe ſuauiſſima etamore xp̄i dulciſſimo: ⁊ paulatiꝫ interim eicomplex io deficiebat vſqꝫ qͦ tandē ſine dolore ꝑcepto nō interrupta ꝯtēplatione ſctīſſima eiꝰ anīa corpus deſereret. Terciumꝙ ip̄a nō in lecto decumbēs vt ceteri. Sedflexis genibꝰ eleuatis ad deū manibꝰ credit̉migraſſe. Sicut ſil̓e etiā de btō Paulo primo heremita legit̉ ⁊c̄. Quartū punctu ꝙxp̄s dn̄s debuit ſuſciꝑe ⁊ habere maximosdolores in ꝑte ſenſitiua ꝓpter hoc vt ſatiſfaceret ꝓ peccatis humani generis ⁊ redimeret ip̄m. Iuxta illud. j. Pet̓. ij. Qui peccatanoſtra id eſt penas ſatiſfactorias ꝓ peccatis
v 2