Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber2Par

ta ⁊ regina p̄fecta: in ſūmis bonis gl̓ie collocata. Iuxta illud etiā pͣs. Elegit eā deꝰ ⁊ preelegit eā in tabernaculo ſuo habi. facit eam.Itē hec aſſumptio fuit noua ⁊ inſolita eo ꝙnūqͣꝫ viderāt angeli vnā purā creaturā femineā ſupͣ oēs angelos ſctōs ⁊ celicos ad dexterā filij dei collocari ſicut hodie videruntip̄am. Iuxta illud. iij. Reg. ij. Poſitꝰ eſt thronus matri regis q̄ ſedit ad dexterā eius. Deniqꝫ cauſa hꝰ erat occulta: qꝛ de incōprehēſibili abyſſo diuīe ſapīe ordinata necdū oībꝰangelis reuelata. Et iō ml̓tū admirātes angeli cecinerūt di. Que eſt iſta que aſcēdit ⁊c̄.In qͥbus verbis cōmendāt ⁊ admirant̉ inbtā virgine Primo ſctītatis excellentiā ibique eſt iſta que aſcēdit ⁊c̄. Scd̓o felicitatisſuꝑabūdātiaꝫ ibi. delicijs affluens. Terciodignitatis ⁊ honoris p̄eminētiā ibi. innixaſuꝑ dilecto ſuo. Un̄ h̓ elucidabimꝰ tria myſteria ad iſtā ꝟ̓ginis gl̓ioſiſſimā aſſumptionē ꝑtinētia: alia alibi declarādo.Primū myſteriū de eiꝰ ſctīſſima morte.Scd̓m de gratiaꝝ eiꝰ honore.Terciū de eiꝰ feliciſſima corꝑis ⁊ animeglorificatione. Articulꝰ pͥmus de ſctīſſime mortis trāſitu ip̄ius btē virginis Marie vbi tria declarant̉ vicꝫ quo cognouerit mortis horaꝫ ⁊ ſep̄parauerit: ac vtrū tenebat̉ mori.Rimo de morte beate v̓ginis de qͣ dicit Dam̄.ꝙ nō eſt dicēda mors ꝓprie. Dic̄qͥppe in ẜmōe ſic. Sacra tua obdormitio a nullo ē appellāda mors: qꝛ nō abſorbuit nec dolorē intulit. Sꝫ qꝛ improprievnū hic ꝓ reliqͦ accipit̉. ꝓprie tn̄ d̓r tranſitꝰ vl̓trāſmigratio ⁊ ꝓprijſſime aſſumptō. De qͣ ſicnoīando ꝓpter ſimplices orit̉ q̄ſtio ⁊c̄. Prima de eiꝰ p̄cognitōe.Scd̓a de eiꝰ p̄paratōe.Tercia de eiꝰ obligatōe.Primo igit̉ de p̄cognitōe ſue mortis querit̉Utrū btā ꝟgo p̄ſciuit ſuā mortē certitudinaliter. Nā de cōmuni lege hoīes ſūt incerti de mortis tꝑe ⁊ loco ⁊ mō: atqꝫ etiā ſtatu:qꝛ neſciūt ſi in ſtatu gr̄e: vel extra ſint morituri. Un̄ Ecc̄i. ix. Neſcit hō finē ſuū: ſꝫ ſicutaues laqueo ⁊ piſces hamo: ſic hoīes capiētur in tꝑe malo. vn̄ Beda ſuꝑ Math̓. Certū eſt ꝙ morieris. incertū eſt aūt quādo aut

quō aut vbi: qꝛ vbiqꝫ te mors expectat. Tuqͦꝫ ſi ſapiēs fueris vbiqꝫ eā ꝑatus expectab̓.Hec ille. Et Seneca ad Lucillū dicit. Incertū eſt quo loco te mors expectat. Tu illāin om̄i loco expecta in om̄i loco eque time.Hec ille. Ad q̄ſitū rn̄det̉ ẜm magnū Alber. ſuꝑ miſſus ē. ca. clxxiij. Ꝙ btā virgo certiſſimā p̄cognitionē habuit de ſua morte. ethoc clareſcit triplici rōne. Primo arguēdo a minori: qꝛ ml̓tis ſanctis hͦ ꝯceſſum eſtvt patꝫ de Petro qͥ p̄ſciuit ꝙ velox eſſet depoſitio tabernaculi ſui. Itē de Ioh̓e. de ſancto Martino ⁊ multis alijs. gͦ multo magꝭbtā virgo oīm dn̄a p̄ſciuit ſui obitꝰ diem: ꝑillā maximā thopicā. Si ei cui minꝰ videt̉ineſſe ineſt ⁊ ei cui magꝭ Scd̓o rōne cauſalis meriti. Nā que eſt cā qͣre aliqͥbꝰ reuelat̉ dies obitus. Si dignitas ſctītatis: ip̄a ēvtiqꝫ digniſſima. Si charitas: ip̄a eſt charitate pleniſſima. Si deſideriū: ip̄a ſūme cupiebat diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. His qͥppe cauſis meret̉ qͥs vt reuelet̉ ei dies obitꝰ. Et q̄cūqꝫ alia cā pōt aſſignari illa in btā virgine eſtexcellētiſſime p̄ alijs. gͦ ⁊c̄. Tercia rō optati: qꝛ oīs homo libēter optat: ⁊ vult p̄ſcire diem̄ obitus ſui. Un̄ Prouer. xiij. Spes quediffert̉ affligit anīam. gͦ ip̄a incertitudo tꝑispene finiēde huiꝰ miſerie: ⁊ gl̓ie ꝯſeq̄nde anxioſa eſt anīe. Un̄ ip̄a btā virgo ſicut ⁊ alijoptauit p̄ſcire mortē. Sꝫ qͥcqͥd optauit ſcire filiꝰ ei reuelauit: niſi aliqua rō impediret.Iſtud nulla rō impediuit: vt patuit: gͦ ipſahanc gr̄am accepit ꝙ vicꝫ ſuaꝫ mortē determinate p̄ſciuit. Et huic ſentētie ꝯcordat hyſtoria aſſumptōis. vbi habet̉ ꝙ an̄ eiꝰ mortem angelꝰ palmā ſibi de ꝑadiſo afferēs apparuit ⁊ ei diē obitus p̄dixit. de qͣ habet̉ vltima ꝑte huiꝰ libri. Scd̓o q̄rit̉ de p̄paration. vtrū ſcꝫ btā ꝟgo p̄ꝑauerit ſe ad mortēſacramētoꝝ ſuſceptionē. Ad qd̓ ꝓtinꝰ rn̄detur ꝙ ſic. ⁊ aſſignant̉ plures rōnes qͣs etiaꝫnotat Alber. vbi ſupͣ. ca. lxxxj. Prima rōpter ſui humiliationē. Scd̓a ꝓpter p̄ceptiimpletōeꝫ: qꝛ ip̄a oīa p̄cepta euāgelica ⁊ cōſilia ꝑfectiſſime tenuit. Sꝫ xp̄s ml̓tis in locis ⁊ paſſibꝰ euāgelicis p̄cepit ⁊ ꝯſuluit hoībus: vt ſe p̄ꝑarent ad mortē di. Eſtote ꝑatiquia qͣ hora nō putatꝭ filius hoīs veniet .ſ.ad mortis iudiciū. vt patꝫ Math̓. xxiiij. acLu. xij. gͦ ip̄a hec īpleuit. Tercia ꝓpter noſtram inſtructionē: vt qui ſctūs ē ſanctificet̉