Articulus

ctoꝝ nr̄oꝝ ꝙ hec eiꝰ puritas in tribꝰ ꝯſiſtit.Primo in ꝯͣrij. i. pctī elongatōe.Hcd̓o in ſūme puri approximatōe.Tercio in vtriuſqꝫ p̄dictoꝝ ꝯfirmatōne.Primo inquā in cōtrarij .i. pctī elongatōe ⁊diſtātia: qꝛ puritas intendit̉ ꝑ receſſuꝫ a cōtrario ſicut albiꝰ dicit̉ qd̓ ē nigro imꝑmixtiEt lucidiꝰ d̓r illud qd̓ eſt tenebris imꝑmixtius. Sic ⁊ btā ꝟgo dicit̉ puriſſima: qꝛ p̄ oībus poſt xp̄m ipſa eſt imꝑmixtiꝰ impuro .i.peccato. Iuxta hͦ q̄ſtio occurrit. vtrū beatavirgo fuerit tante puritatꝭ vt ab om̄i culpafuerit totaliter īmunis. Et arguit̉ ꝙ non: qꝛj. Ioh̓. ij. habet̉. Si dixerimꝰ: qꝛ pctm̄ nonhabemꝰ noſmetip̄os ſeducimꝰ ⁊ ꝟitas ī nobis nō eſt. Itē Prouerb̓. xx. Quis pōt dicere mūdū eſt cor meū: purꝰ ſum a pctō. IteꝫIob .xxv. Stelle nō ſunt mūde in cōſpectuciꝰ. Et Rom̄. iij. Oēs peccauerūt. Itē gloſaſuꝑ Rom̄. viij. dicit. Impoſſibile eſt qͣntūlibet ſanctū aliqn̄ nō cadere ſcꝫ venialiter. gͦvidet̉ ꝙ ip̄a aliqn̄ peccauerit venialit̓. Iteꝫbtā virgo bona ꝯſciētia dicere poterat. Dimitte nobis debita nr̄a ⁊c̄. cum ſit cōis forma orandi oībus ſctīs collata. gͦ nō fuit ſine culpa. Preterea Chryẜ. ſuꝑ illud Ioh̓.iij. Quid mihi ⁊ tibi mulier. dicit ꝙ aliquidhumani paſſa fuit qͣſi ꝓpter vanitatē voluerit xp̄m miraculū facere. Item glo. ſuꝑ illudLu. j. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet. dicit. Suꝑueniens ſpūſſanctꝰ in ꝟ̓ginē eaꝫ ab om̄i ſordevicioꝝ caſtificauit. Magiſter etiā ſenten. iniij. di. iij. ca. j. ſic dicit. Mariā totā .ſſ. ſuꝑueniens a peccato ꝓrſus purgauit ⁊ a fomitepeccati etiā liberauit vel fomitē penitꝰ euacuando vt qͥbuſdā placet vel extenuādo etdebilitādo ⁊c̄. Hec ſuꝑuētio aūt ſſ. fuit tempore ꝯceptōis filij dei. gͦ ſequit̉ ꝙ an̄ ꝯceptionē aliqn̄ peccauerit: a qͦ poſt in ꝯceptionefilij dei purgata fuerit. Contra Aug. in. li.de natura ⁊ gr̄a dic̄. Excepta hac ꝟgine dequa ꝓpter honorē dn̄i nullā ꝓrſus cū de peccatis agit̉ volo hr̄e q̄ſtionē. Inde em̄ ſcimꝙ ei plꝰ gratie ſit collatū ad vincēdū ex om̄iꝑte peccatū ꝙ meruit parere quē ꝯſtat nullū habuiſſe peccatū. Hec ille. Pro rn̄ſiōeergo ponit̉ ꝯcluſio ꝙ btā virgo ꝑ gr̄aꝫ ſanctificatōis copioſam in vtero materno ꝯſecuta eſt p̄ſeruationē ab om̄i peccato Et hecꝯcluſio ẜm dn̄m Bonauē. alioſqꝫ ꝯcor. doctores ſuꝑ. iij. di. iij. ꝓbat̉ autoritatibꝰ: rōni-

bus ⁊ exemplis ac ſil̓itudinibꝰ. Primo inquā autoritatibꝰ. vn̄ Gen̄. iij. Ip̄a ꝯteret caput tuū. qd̓ btūs Bern̄. ⁊ Augꝰ. exponēdodi. Suggeſtio eſt caput diaboli. Nulla ergo ſuggeſtio habuit locū in ꝟgine tam qͦ adſuggeſtionē pctī venialis qͣꝫ mortalis a qͥbꝰtotaliter īmunis fuit. Itē can̄. iiij. Tota pulchra es amica mea. tota pulchra ab originali ⁊ a mortali. ⁊ macula nō eſt in te .i. venialepctm̄. Itē pͣs. xlv. Sctīficauit tabernaculūſuū altiſſimꝰ: deꝰ in medio eiꝰ nō cōmouebitur .ſ. ꝑ aliqͥd malum pctī. Un̄ Bern̄. ad lugdun̄. canonicoſ. Puto inqͥt ꝙ copioſiꝰ munus gr̄e in eā deſcēdit q̄ eiꝰ nō ſolum ſctīficaret ortū: ſꝫ etiā deinceps ab om̄i pctō cuſtodiret īmunē. Scd̓o rōnibꝰ. Prima ratioAlber. ſuꝑ miſſus ē. qꝛ qd̓cūqꝫ pctm̄ etiā veniale nō eſt gr̄a. gͦ vbicūqꝫ eſt aliqd̓ peccatūqͣntūcūqꝫ ꝑuū ⁊ veniale ibi eſt aliqͥd vacuūde gratia. Sꝫ btā ꝟgo fuit plena gr̄a etiaman̄ ꝯceptionē filij dei Lu. j. Aue gra plena.ergo nihil de pctō fuit in ip̄a. Scd̓a rō:qꝛ vt volunt doctores ſuꝑ. iij. di. iij. p̄cipueBonauē. Rich̓. ⁊ Tho. In pͥma ſctīficatione ꝟ̓ginis .ſ. in vtero ſue mr̄is fomes in ea fuit ligatus vel extinctꝰ: ſic ꝙ ablata fuit inclinatio ad malū vt nūqͣꝫ peccaret qͣꝫuis flexibile libeꝝ arbitriū haberet ſicut habuerūt ⁊angeli an̄ ꝯfirmationē nec peccauerūt. Sꝫin ſcd̓a ſctīficatōe .ſ. qn̄ xp̄ꝫ ꝯcepit fuit oīnoeuacuatꝰ ⁊ totaliter extinctꝰ vt nō poſſet peccare. Ubi nota ꝙ fomēs vt ait Rich̓. vbiſupͣ. non aliud eſt in nobis qͣꝫ habitualis inclinatio in appetitu ſenſitiuo tendēs ad obiectum inordinate ex peccato pͥmoꝝ ꝑentuꝫmediante nature corruptōne cauſata. Dicit̉notāter habitualis inclinatio .ſ. ꝯcupiſcētieꝓ eo qꝛ actualis ꝯcupiſcētia eſt motꝰ peccati. Fomes gͦ vltra carnis eſſentiā ⁊ ſenſitiuiappetitꝰ ponit qͣndā corruptionē morbidaꝫin carne radicatā q̄ aſcendit vſqꝫ ad menteꝫhabetqꝫ duplicē effecū .ſ. ꝓnitatē ad malū: ⁊difficultatē ad bonū. Iuxta illd̓ Rom̄. vij.Nō em̄ qd̓ volo bonum hͦ ago: qͦ ad ſcd̓m.Sꝫ qd̓ odio malū hoc facio: quo ad pͥmuꝫ.Per pͥmaꝫ itaqꝫ ſctīficationē ſcꝫ in vteromaterno ẜm p̄dictos doctores Maria habuit dei dono ligatū vel ſopitū aut extinctūmodo antedicto fomitē: qꝛ tanta gratia ꝑfectionis eſt ſibi tūc collata ꝙ redundauit ineius ſenſualitatē adeo vt fomiteꝫ repͥmeret: