LiberParsII
Exta virtus p̄fulgens in btā virgine eſt ipſa tercia ꝟtus cardinalis .ſ.iuſticia. vt em̄ habet̉. ff. de iuſticia ⁊iure. l. Iuſticia. Tria ſunt p̄cepta iuſticie .ſ.honeſte viuere. alteruꝫ nō ledere. ⁊ vnicuiqꝫſuū ius tribuere. Hec oīa ſuꝑexcellēter fulſere ī bn̄dicta dei matre. Ipſa nēpe ſuꝑ oēsviatores honeſtiſſime vixit. Honeſte nanqꝫviuere idem eſt qd̓ virtuoſe ⁊ pulcre viuerequia vt ait Iſid̓. jͣ. li. ethimol̓. Honeſtꝰ d̓r qͣſi honoris ſtatꝰ. ſoli aūt ꝟtuti debet̉ honor.Un̄ Areſto. iiij. Ethi. ait. Prauus inqͥt nōeſt honore dignꝰ qꝛ honor eſt p̄miū virtutꝭ.Cum igit̉ btā virgo vixerit virtuoſiſſime etoībꝰ virtutibꝰ ſuꝑexcellenter enituerit. iuxtaillud Ecc̄i. xxiiij. In me oīs gratia vie ⁊ veritatꝭ: in me oīs ſpes vite ⁊ ꝟtutis. ſequit̉ ꝙipſa vixerit honeſtiſſime. vt de ea teſtat̉ etiāAmbroſiꝰ li. de v̓ginitate. Itē ipſa nulluꝫledere potuit. qͥa nunqͣꝫ peccare potuit. ſedvnicuiqꝫ ſuū ius tribuit. deo vicꝫ amorē ⁊ timorē ac honorē ⁊ ꝓximo dilectōem. qꝛ charitate pleniſſima fuit: nec aliqͥd qd̓ facere debuit obmiſit. Deniqꝫ ſumma iuſticia claruit in ea: qn̄ ꝓ ſatiſfactiōe iuſtiſſima pctī primi parētis ⁊ totiꝰ generis humani filiū ſuūobtulit in paſſiōe. Ubi ꝓ fructu vetito ⁊ ablato: fructu vteri ſui ad pēdēdū in ligno dedit. Ecce iuſtiſſima reſtitutio ⁊ ſumma ſuꝑerogatio: ꝓ fructu modici valoris deum dedit infiniti valoris Et ꝓ vnico qͣdruplū reddidit. ſcꝫ offerēs carnē in paſſiōem: ſanguinem in effuſionē: animāqꝫ filij ſui in morteꝫet diuinitatē in cruce: in nr̄am recōciliatōeꝫMerito igit̉ de ea canit eccleſia Felix nāqꝫes ſacra virgo Maria et oī laude digniſſima. qꝛ ex te ortus eſt ſol iuſticie .i. manifeſtatio iuſticie in xp̄o ꝓ nobis paſſo in cruce: inqua paſſiōe meriſſima ⁊ ſūma iuſticia claruit. vt patet ꝑ Anſel. li. ij. Cur deus hō. Ipſaꝓfecto illud euāgelicū impleuit Si qͥd aliquē defraudaui reddo qͣdruplū. licꝫ nō ip̄abeata virgo fraudē fecerit: ſed Adā pomuꝫrapuerit. iuxta illud pͣs. Que nō rapui tuncexoluebā. O itaqꝫ gl̓ioſiſſima virgo. qͥd gratiarūactōis. qͥd ſeruitutis. qͥd honoris tibirepēdamꝰ ꝓ tali ⁊ tāta oblatiōe ꝑ te factanr̄is piacul̓. q̄ oblatio vtiqꝫ ſi non fuiſſet: oēgenus noſtrū in dānatōne remāſiſſet.De tēperantia Marie. Ca. VII.s Eptima virtus in Maria p̄fulgēs
eſt tꝑantia. Fuit em̄ eiꝰ tꝑantia nobiliſſimaſuꝑexcellentiſſime pre tꝑantia oīm viatoꝝ:quod oſtendit̉Primo de tꝑantia in guſtuSecūdo de tēperantia in dicto.Tercio de tꝑantia in factoQuarto de tꝑantia in cultu.Primo de tꝑantia ī guſtu q̄ dicit̉ ſobrietasſiue abſtinētia q̄ in btā virgīe fuit ſuꝑexcellēter nobiliſſima. qꝛ fuit puriſſima ⁊ gl̓ioſiſſima. Ratio: qm̄ in alijs viatoribꝰ eſt cū poſſibilitate cadēdi ſaltē in pͥmū motū gule ⁊ etrore ⁊ pugna. ſed ī btā ꝟgīe fuit ſine pugna:ſine errore: ⁊ ſine poſſibilitate cadēdi etiā inpͥmū motū gule. qꝛ ipſa peccare oīno nō potuit. Itē alij hoīes abſtinēt tribꝰ de cauſisPrimo ꝓ debito ſatiſfactiōis ꝓ pctō p̄terito. hoc locū nō habet in btā virgīe. qꝛ nullūpctm̄ habuit. vn̄ huiꝰ loco eiꝰ abſtinētia fuitꝓ merito ſuꝑerogatiōis. Scd̓o alij abſtinēt ꝓ cautela euaſiōis ꝓ pctō futuro. nec hͦlocū habuit in btā ꝟgīe qͥ peccare nō potuit. ſed huiꝰ loco ip̄a abſtinuit ꝓ exēplo edificatōis. Tercio alij abſtinēt ꝓ d̓letōe penedebite in p̄ſenti vel futuro. nec hoc locū habuit in btā virgine. qꝛ cū nunqͣꝫ peccaueritnunqͣꝫ penā demeruit. ſed huiꝰ loco ipſa abſtinuit ꝓ gl̓ie p̄mio. gͦ eiꝰ abſtinentia fuit nobiliſſima. Secūdo de lꝑantia in dicto. nāex ſacro euāgelio claret ip̄am fuiſſe tꝑatiſſimā in ꝟbis. qꝛ in totiꝰ euāgelice hyſtorie ſerie nō reꝑit̉ niſi tm̄ modo ſeptē ꝟba ꝓtuliſſeEt hec nō ſine cā ardua. ad quodlibet qͥppeeoꝝ ꝟboꝝ maximū miraculū ſecutum eſt.Primū verbū dixit ad angeluꝫ. Quomō fiet iſtud qm̄ virū nō cognoſco. Et mox ſubſecuta eſt diuine incarnatōis miſterij declaratio. Spūſſctūs inquit ſuperueniet in te.Secūdū verbū dixit. Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ⁊c̄. Et maximū miraculū ſecutū eſtſcꝫ dei hūanatio. Terciū v̓bū dixit. Cū ingreſſus domū zacharie ſalutauit eliſabeth.⁊ mox vt audiuit illa ſalutatōeꝫ: exultauit infans ī vtero eiꝰ. ⁊ repleta ē ſpūſctō eliſabeth⁊c̄. Quartū ꝟbuꝫ cū ꝓtulit .ſ. Magnificataīa mea dn̄m ⁊c̄. facta ē diuina collaudatio⁊ gr̄aꝝactio ꝓ īcarnatōis diuīe ſūmo bn̄ficio. Quītuꝫ v̓bū ait cū inuēto ieſu ī mediodoctoꝝ dixit. Fili qͥd feciſti nobis ſic: ego ⁊pater tuꝰ ⁊c̄. Et ſubſecutū eſt miraculū diuine humiliatōis: quia deſcēdit cū eis Ieſus