ArticulusII

Quaꝝ pͥma ⁊ in ordīe ad p̄miſſa Septima regula ſanctitatꝭ eſt in ſobrij victꝰ obſeruatōe. Nam vt habet̉ de cōſe. diſt. v. ca.Ne tales. gula nil celeſte ꝑmittit homī cōgitare. ꝓpterea ſaluator Lu. xxj. dicit. Attēdite vobis ne forte grauent̉ corda veſtra crapula ⁊ ebrietate. Hinc ⁊ Petrus. j. cano. ca.v. clamat di. Fratres ſobrij eſtote ⁊ vigilateqꝛ aduerſariꝰ veſter diabolus ⁊c̄. Hāc certe regulā ſobrietatis obſeruauit btā virgo īoībus tꝑatiſſime ſe habendo: vt teſtat̉ Ambroſiꝰ libro de virginitate dicens ſic. Quidexequar: ciboꝝ parſimoniā: officiorū redūdantiā. alteꝝ vltra naturā ſuꝑfuiſſe ſcꝫ ī maria. alteꝝ ipſi pene nature defuiſſe. illic nulla intermiſſa tꝑa. hic ꝯtinuata ieiunio dies.⁊ ſi qn̄ ſucceſſiſſet reficiēdi volūtas: cibꝰ plerumqꝫ obuiꝰ fuit qͥ mortē arceret: nō qͥ delicias miniſtraret. Dormire illi nō prius cupiditas qͣꝫ neceſſitas fuit. et tn̄ cū qͥeſcebat corpus: vigilabat animꝰ: qͥ frequēter ī ſomnisaut lecta repetit aut ſomno interrupto cōtinuat: aut diſpoſita gerit: aut gerēda ꝓnūciat. Hec Ambro. Ecce quāta ſobrietas marie. Octaua regula ſanctitatis eſt in charitatis affectione. Charitas em̄ eſt ſine quanec fides: nec iuſticia: nec bona oꝑa valentad ſalutē. vt patet. xxiiij. q. j. vbi. ⁊ c. odi. et c.ſe. Et de pe. di. v. §. Itē hec ē charitas. Un̄apl̓us. j. Coꝝ. xiij. Si linguis hoīm loqͣr ⁊angeloꝝ: charitatē autē nō habeā factꝰ ſumvelut es ſonās. Propterea Bern̄. ſuꝑ cantica ſer. xxviij. dicit. Quātitas ſanctitatꝭ vicꝫcuiuſqꝫ anīe extimat̉ ad mēſuraꝫ charitatisquā habet: vt q̄ multū habet charitatꝭ: magna. que parū: ꝑua. que nil: nihil ſit. Hancregulā benedicta virgo in ſummo ſeruauit.quia ſumme deū dilexit ⁊ ꝓximū ꝓpter deū.vt patebit infra cum de eius charitate aget̉gͦ ſumme ſanctiſſima fuit. Nona regulaſanctitatis eſt in humilitatꝭ fundatōe. iuxtaillud Lu. xvij. Cū feceritis oīa q̄ p̄cepta ſūtvobis: dicite. ſerui inutiles ſumus. Et iterūca. xviij. Qui ſe hūiliat exaltabit̉. Hugo dehumilitate. Ille maior in celo qui humitiorin mūdo. Btā virgo ſūme hūilis fuit: ꝓpterqd̓ et ſūme deo placuit vt mr̄ fieret dei. ipſateſte Luce. j. Reſpexit humilitatem ancilleſue ⁊c̄. Capitulum. IIII.Ccipe vltimū ternariū regulaꝝ ſanctitatis ẜm Richardū. Bern̄. Gre-

goriū atqꝫ alios ſacros doctores. Quaꝝ pͥma ⁊ in ordine ad p̄dicta Decima regulaeſt in ꝓximoꝝ edificatōe. Richar. Oportetinquit hoīeꝫ ſanctū etiā ad eos qͥ foris ſuntdebite eſſe ordīatū. vt iuxta dictū apl̓i. Prouideamus bona nō ſolū corā deo: ſed etiaꝫcorā hominibꝰ Ro. xij. ſcꝫ habētes edificatoriā cōuerſatōem. Nam vt habet̉. v. q. vij§. Paulus. Parū eſt in ſe a fide nō exorbitare: ⁊ alios exēplo vel ꝟ̓bo eijcere. Et iterūxj. q. iij. p̄cipue. dicit Grego. Tot mortibusdigni ſūt p̄lati: etiā ſi ꝑuerſa nunqͣꝫ ꝑpetrāt:quot ad ſubditos prauitatis exempla tranſmittūt. Hinc Areſt. v. Ethi. dicit Optimꝰ ēqͥ nō ſolū ad ſe vtit̉ virtute ſed etiā ad aliosPeſſimus aūt eſt qͥ nō ſolū vtit̉ malicia adſe ſed etiā ad alios. Hec ille. Bn̄dicta virgo nunqͣꝫ aliquē ſcādaliſauit. qꝛ vt dic̄ Ambro. li. de virginitate. Nil inqͥt toruū ī oculMarie. nil ꝓcax in verbis. nil in actu verecundū. Nō geſtꝰ fractior: nō ingreſſus ſolutior: nō vox petulātior: vt ip̄a corꝑis ſpēs ſimulacrū fuerit mētis ⁊ figura ꝓbitatis. ItēHiero. in epiſtola ad Cromaciū ⁊ Helindium di. Hāc iraſcētem nullus vidit: hāc maledicentē nullus audiuit. oīs actꝰ et oīs ſermo eius ita erat gr̄a plenus vt cognoſceret̉in eius lingua deus. Deniqꝫ ipſa ꝓxīos edificauit ⁊ eis ꝓfuit informatione boni. qͥa vtdicit Hiero. vbi ſupra. Sollicita erat maria circa ſocias ſuas: ne aliqua ex eis in aliquo ſermone peccaſſꝫ. ne aliqͣ iniurioſa autſuꝑba circa parē ſuam exiſteret. Sine intermiſſiōe bn̄dicebat deū. Et ne forte in ſalutatōe ſua a laudibꝰ dei tolleret̉: ſi qͥs eā ſalutabat: illa pro ſalute deo gr̄as rn̄debat. Abipſa nēpe pͥmū ꝓceſſit vt dū ſalutant̉ hoīesſctī deo gr̄as dicāt. Quotidie videbant̉ angeli loqͥ ei ⁊ qͣſi chariſſimi obtemꝑabant ei.hec Hiero. Preterea eius vita inclita cūctas illuſtrat eccleſias .ſ. exemplo edificatōnis. vt canit eccleſia. Undecima regl̓a ſāctitatis eſt in oīm virtutū decoratōe. Und̓Bern̄. Quātūlibet te affligaſ: quātūlibet tecrucies nō dabit tibi copiā ſui dn̄s virtutūniſi fueris virtutibꝰ adornatus. Hec ille.Hinc apl̓us. j. Coꝝ. iiij. Non in ſermone ēregnum dei ſed in v̓tute Nec ſufficit vnamtm̄ habere ꝟtutū: ſed oēs. vt oīa vitia īpugnent̉. Sicut em̄ miles mundi nō eſt expeditus niſi om̄ia arma habeat: ita nec miles

p 2