Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Parsiber

Primo qͥdeꝫ: qꝛ nomē Marie eſt ab eternō ꝯſecratū ⁊ p̄electū vt eſſet nomē genitricis dei. iuxta illud Prouer. viij. Ab eternoordinata ſum ⁊ ex antiqͥs anteqͣꝫ terra fieretSicut nāqꝫ vt dicit Bern̄. in ſermone. dulce nomē Ieſus ab eterno eſt ꝯſecratū vt ſitnomē filij dei. ſic dulce nomē maria ab eternō p̄electū ⁊ ꝯſecratū eſt vt ſit dignuꝫ nomēmatris dei. Ideo pͣs. A ſeculo nomē tuumSecundo: qꝛ in libro vite an̄ alia noīa ⁊p̄ alijs ſcpͥtū. Cuꝫ em̄ vt ſaluator noſter teſtat̉ oīm electoꝝ noīa ſcripta ſint in libro vite. vn̄ ait Lu. x. Gaudete et exultate qꝛ noīaveſtra ſcripta ſunt in celis. Et qꝛ dei mr̄ īteroēs electos pͥmatuꝫ tenet ⁊ p̄ oībꝰ eſt electa.iuxta qd̓ canit̉. Elegit eā deus ⁊ p̄elegit eā.Igit̉ poſt nomen Ieſu honorificētiſſime inpͥncipio libri vite nomē marie eſt ſcriptumvt dicere poſſit illud pͣs. In principio libriſcpͥtū eſt de me vt faciā volun. t. deꝰ meꝰ volui: ⁊ le. t. in medio cordis mei. Tertio qꝛa pͥncipio mūdi p̄figuratuꝫ ⁊ varijs modiscōmēdatū. vt patet ꝑ totū paſſum veterꝭ teſtamēti. Ubi aduertēdū ꝙ ſicut dicit magiſter Leo. in ſermone de natiui. v̓gīs. Nomēmarie ex qͥnqꝫ lr̄is eſt cōpoſitū ad ſignificādū ꝙ ip̄a eſt p̄cipue p̄figurata ꝑ. v. dn̄as veteris teſtamēti. ex qͦꝝ noībꝰ acceptꝭ pͥmis litteris ⁊ cōiunctis: nomē marie reſultat. Primo nāqꝫ ꝑ M ſignificat̉ ꝙ ipſa p̄figurata ēꝑ Michol q̄ fuit ſpōſa dauid regis: quā dauid intantū amauit ꝙ cū diu fuiſſet extra regnū iudeoꝝ noluit intrare regnū niſi priuseſſet ſibi michol p̄ſentata j. Regū vlti. Sicbtā virgo (interp̄tat̉ em̄ michol pietas) ⁊ ipſa fuit pietate plena. et certe ipſa tantuꝫ placuit deo ꝙ cum eſſꝫ extra .ſ. in celo: noluit ingredi in hūc mūdū niſi pͥus btā ꝟgo naſceret̉. Secūdo a denotat Abigail q̄ placauit Dauid ne occideret nabal. j. Regū .xxv.Sic btā virgo placauit nobis deū ſua hūilitate: ⁊ nūc etiā qͦtidie placat ſua interceſſione: ne occidat pctōres eterna morte. Tercio ꝑ r̄ denotat̉ ꝙ ipſam figurauit rachel q̄genuit Ioſeph qͥ vocatꝰ eſt a pharaone lingua egiptiaca ſaluator mūdi. Gen̄. xlj. Sicbeata ꝟgo genuit veꝝ ſaluatorē mūdi xp̄mdeū noſtrū. Quarto ꝑ i ſignificat̉ Iudithque virtute caſtitatis occidit holofernē. Iudith. xiij. Sic beata ꝟgo virtute ſue ꝟginitatꝭ lucipeꝝ occidit. iuxta illd̓ Gen̄. iij. Ipſa

cōteret caput tuuꝫ. Quinto ꝑ a denotaturAbyſaach q̄ fuit electa ſuꝑ oēs filias hieruſalē tanqͣꝫ pulcrior ad ſeruiendū et mīſtrandū regi Dauid. iij. Regū. j. Sic btā ꝟgo fuit electa ſuꝑ oēs mulieres ad miniſtrādū regi celeſti. Ecc̄i. xxiiij. In habitatōe ſctā corā ipſo mīſtraui. Quartū pͥuilegiū vl̓ honoris gloria eſt ꝙ nomē marie eſt ab angelo Gabriele p̄nunciatū. Hoc nāqꝫ tenēt catholici doctores ꝙ nomē Marie angelusGabriel p̄nūciauerit eius parētibꝰ ꝙ eā videlicet hoc noīe vocare deberēt. Et ꝓbat̉ amaiori arguēdo. Quia ſi nomē Ioh̓is baptiſte angelus gabriel p̄nūciauit Lu. j. multo fortius id de matre dn̄i ſentienduꝫ eſt. Ethoc idē teſtat̉ Hiero. d̓ vita Marie ſcribēsꝙ angelus apparuit eiꝰ parētibꝰ precipiēs ꝙeā mariā noīarent. Et ſic patet pͥmus qͣternarius. Quintū: qꝛ fidelibꝰ eſt amoroſiſſimū vel affectuoſiſſimū. qm̄ vt ſcribit̉ Eſaiexxvj. Nomē tuū ⁊ memoriale tuū in deſiderio aīe. Et nota ꝙ debemꝰ erga nomē marie affici ꝑ ſpūalem dilectōeꝫ. qꝛ ex hͦ triplexbonū ꝯfeq̄mur. Primo cordis exhilarationē ⁊ delectationē. Un̄ ẜm lr̄am hebraicamdicit pͣs. Letabunt̉ oēs qͥ diligūt nomē tuū⁊c̄. Bern̄. O btā Maria tu nec noīari potes qͥn recrees: nec cogitari qͥn tecū ſit affectus diligētiū te. Secūdo internā vel ſpiritualē pacificatiōneꝫ. pͣs. ẜm aliā lr̄am. paxmulta diligētibꝰ nomē tuū. Tercio eternā⁊ celeſtē gl̓iatōem. pͣs. Gloriabunt̉ oēs qͥ diligūt nomē tuū. Gloriabunt̉ .ſ. in celeſti patria. qꝛ vt d̓r in pͣs. Qui diligūt nomē eiꝰ habitabūt in ea. Sextū pͥuilegiū noīs marie. qꝛ demonibꝰ ē formidabiliſſimū. qm̄ vtſcribit̉ Can. vj. terribilis eſt Maria vt caſtroꝝ acies ordinata. Que ꝟba tractās Gregoriꝰ dicit. Nō tantū timēt hoſtes inuiſibiles quālibet caſtroꝝ aciē ſicut mariā d̓i matrē. De hoc latiꝰ ſupra ꝑte pͥma. ar. iij. vtilitate. v. Hoc ſolū hic addo qd̓ refert Ubertinus lōbardus in tractatu de noīe Ieſu ꝙvicꝫ cum q̄dā mulier a demone incubo vexaret̉ nec poterat aliqͦ remedio liberari: venit ad bt̄m̄ Eymūdū petere cōſiliuꝫ: qͥ dixitei. accipe ꝟgā et ex vna ꝑte facias ſcribi nomen Ieſu: ⁊ ex alia nomē btē virginis: ⁊ cūdemō ad te more ſolito venit ꝑcutias eū dicta virga. qͦ facto liberata eſt. Item legiturin vita ſancti Anthonij paduani ꝙ cū de-