Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Parsiber

et eius matrē. Et ad id facit ꝙ videmus ſoboles ⁊ plurimū aſſimilari parentibꝰ. Sedvidemus ꝙ genus iudeorū vt ī pl̓ibꝰ habetnigros capillos. ergo ⁊ dn̄a noſtra cū fueritde genere iudeoꝝ tales habuit ſcꝫ ad nigredinē tēdentes tꝑate. Tercio de oculis q̄rit̉: cuiꝰ vicꝫ coloris oculos virgo habueritAd qd̓ breuiſſimo ſenſu accepto ẜm Albertū vbi ſupra Rn̄det̉ ꝙ oculi virginis debuerunt eſſe nigri. tum qͥa vt in plurimū nigeroculus ꝯcomitat̉ nigrū colorem in capillistum qꝛ hoc maxīe videt̉ congrue venuſtatitum qͣꝫ a cerebro calido ⁊ ſicco trāſmittiturviſibilis ſpūs ad oculū paucior: ſubtilior ⁊fortior. Sil̓i mō ⁊ nutrimētū pauciꝰ ſubtilius ⁊ nobiliꝰ ẜm medicos doctores. Paucitas aūt ſpūs ⁊ nutrimēti qͣꝫtum ad materiācauſat nigredinē oculoꝝ. Et ipſa ſubtilitaset paucitas materie cauſa ē nobilioris ⁊ fortioris oꝑatōis ẜm eoſdē autores medicine.⁊ ſic oculi dn̄e fuerūt nigri ſed clariores advidendū ⁊ nobiliores. ſicut ⁊ xp̄m credimꝰeiuſmodi oculos habuiſſe. ⁊ ſic patet de coCapitulum. III.lore dn̄e.Ercio videndū eſt de mēbroꝝ oīmgeneral̓r elegātia et decora formoſittate bn̄dicte ꝟgīs. Nimiꝝ ꝙ virgogl̓ioſiſſima fuerit in oībꝰ et ſingulis mēbrisꝓportionatiſſima: formoſiſſima: ⁊ decoriſſima: clareſcit. Prīo ex rōne. Secūdo ex hyſtoriali deſcriptiōe. Tercio ex miraculoruꝫenarratiōe. Primo inquā ex rōne .ſ. aſſimilatōis ad xp̄m et eucratici corꝑis ac nobiliſſime eius anīe: vt in pͥncipio huiꝰ articulidictum eſt. Un̄ ⁊ Can. iiij. Tota pulcra esamica mea ⁊ macl̓a nō eſt ī te. Si tota pulcra .i. ꝑ quālibet ꝑtē pulcra. Secundo exdeſcpͥtōe hyſtoriali. qꝛ vt ferūt hyſtorie. ⁊ p̄cipue Epiphaniꝰ de eiꝰ pulcritudīe ſcribit:ꝙ ip̄a erat in corꝑe oī pulcritudine venuſtata. Erat inqͥt virgo decora facie et elegātisforme: ſtatura optīa: caro eiꝰ coloris lacteicum rubedine: ⁊ deſiderabil̓ aſpectu. Itemcaput eiꝰ erat aliquātulū oblōgū. ⁊ frōs nōlata ſed plana qͣdrata ⁊ moderate magnitudinis ac decēs: hūilis ⁊ demiſſa. Hec enimẜm doctores phiſonomice artꝭ p̄fatos optima eſt diſpoſitio capitis ⁊ frōtꝭ indicās hominē circūſpectū: ꝓuidū ⁊ magne ſapientieac verecundū. Itē oculi erant pulcri ⁊ clarelucētes: aſpectu delectabiles: viſus mitis et

benignus hūilis et māſuetus. pupilla oculoꝝ nigra et valde lucida. ſuꝑcilia nigra nōnimis dēſa ſed decentia. Itē naſus rectus ⁊mediocris eqͣli linea deſcēdens. qd̓ ſignuꝫ ēꝯſtantie ⁊ prudentie ẜm phiſonomicos. vtnotat̉ in cōpēdio vbi ſupra. Itē gene eiꝰ ſacre erāt nec nimis pingues: nec nimis macilēte. ſed formoſe nimis albe ⁊ rubicūde tāqͣꝫ lactei ⁊ roſei coloris. Itē os ſacratiſſimūerat delectabile ⁊ amenu oīqꝫ ſuauitate plenū. Labia rubicūda: ſed modicū tumētia etaliqͣntulū inferiꝰ labiū erat exuperās vl̓ plenius labio ſuꝑiori. et hoc decētiſſime. Hocqͥppe ẜm phiſonomicos p̄noīatos vbi ſupͣmagnanimitatis ⁊ fortitudīs eſt indicium.Dentes qͦꝫ eiꝰ erāt cādidi ⁊ recti eqͣles ⁊ mūdiſſimi. Itē mentū eiꝰ erat decēs cōmēſuratū ẜm aliqͥd ad qͣdraturā tēdens: ⁊ erat conualliculatū ꝑ mediū ẜm Epiphaniū. Iteꝫcollū cādidū nō carnoſum nimis neqꝫ macilentū ſed decēs. Manus mūde ⁊ decētesDigiti tornatiles lōgi recti ⁊ graciles. ⁊ totiꝰ corꝑis ſtatu manu ſapīe dei mirifice formata. veſtes habēs ꝓprij coloris et mātellūetherei coloris. Eius greſſus planꝰ ⁊ cōpoſitus incedēs modeſte. ⁊ decēter caput inclinās in ambulādo tanqͣꝫ virgo pudica ⁊ humillima. Eius vox pudiciſſima et ſonoroſadulcis ⁊ iocūda: ita vt diffuſa fuerit gratia īlabijs eius ẜm dictū pͣs. ſilentiū ſꝑ amabat.raro loqueb at̉. erat mire patiētie. nunqͣꝫ viſa eſt iraſci. nunqͣꝫ riſit. nunqͣꝫ ocioſum v̓būꝓtulit. Erat optimis moribus ⁊ dulciſſimaoībꝰ. inſuꝑ erat magni ingenij: ita ꝙ totumopus muliebre citiſſime didicit. ⁊ adhuc inetate iuuenili oēs libros ꝓphetiales: ſapientiales ⁊ totū vetus teſtamētū ꝑfectiſſime ſciuit. Erat oībꝰ virginibꝰ in tēplo deuotior ethūilior reputās ſe minorē oībꝰ ⁊ p̄ferēs ſingulis honorē: plena exū̄s oī ꝟtute: oīm bonoꝝ moꝝ honeſtate: ⁊ oī fulgēs gr̄a. Undeoēs eā venerabant̉ ſingulari affectu ⁊ lauseiꝰ diffundebat̉ vbiqꝫ. Hec ⁊ plura ẜm epiphaniū ⁊ hyſtoriographos. Tertio formoſitas virginis clareſcit ex miracl̓oꝝ narratione pl̓imoꝝ: e qͥbꝰ hic libeat pauca īuehere ꝓpter ſimpliciores. Refert nanqꝫ diſcipulus in ꝓmptuario. lxxviij. exemplo. ꝙ cūqͥdam frater ordīs p̄dicatoꝝ petiuiſſet btāꝫꝟ̓ginē vt ſibi oſtenderet ſuam pulcritudinēapparuit bn̄dicta virgo eidē. et ille tādē fra-