Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Articulus

rificet̉ deo nec ſubſit ei nec ſeruiat homī. Etſic oēs ē celo ceciderūt. Boni aūt angeli vtMichael raphael gabriel ſeraphin cherubin ⁊c̄. nō ꝯſenſerūt ei: imo ꝯtradixerūt. ſeddeo obedire volētes adheſerūt ei ꝑ charitatem ⁊ fideꝫ. ⁊ ſic cōfirmati ſunt vt volūt oēscōiter doctores ſuꝑ. ij. diſt. v. Scd̓o oſtēdit̉ rōne reſtauratōis. qꝛ cū motuꝫ fuiſſet hͦp̄liū inter angelos .ſ. ꝑ ꝯtrariā volūtatē ⁊ ruina facta ī ſingulis choris crediderūt ⁊ nouerūt angeli ꝙ deberet iſta ruina reꝑari exhoībꝰ. ⁊ hoc nō niſi īpleto miſterio incarnationis ex ꝟ̓gine. Ideo dic̄ Aug. v. ſuꝑ Gen̄.ad lr̄am. ꝙ angelos nō oīno latuit miſteriūregni dei .i. incarnatōis. qͣſdaꝫ tn̄ rōnes huius miſterij ꝑfectiꝰ cognouerūt xp̄o reuelante ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e vbi sͣ. Tercio oſtēdit̉ rōne diuīe regl̓atōis. qꝛ diuīa ſapīa hācregulā ſtatuit ꝙ diuīa mediantibꝰ angel̓ adhoīes ꝑueniāt. Un̄ Dioni. iiij. c. celeſtꝭ hierar. di. ꝙ diuinū Ieſu benignitatꝭ miſteriūangeli pͥmū edocti ſunt: poſtea per ip̄os adnos diuinitatis cognitio trāſiuit .ſ. reuelando hoībꝰ vt patet de ꝓphetꝭ ſil̓r ⁊ de paſtoribus ac btā ꝟgīe qͥbꝰ angelus xp̄i īcarnationē reuelauit. gͦ angelis hͦ priꝰ fuit reuelatū adeo. Hinc Ecc̄i. xxiiij. btā ꝟgo ait. Ego exore altiſſimi ꝓdij .i. ꝑ altiſſimi ſapīam oriunda fui pͥmogenita ante oēm creaturam .ſ. dignitate: ego feci vt oriret̉ in celis. .i. in angel̓lumē indeficiēs .ſ. gl̓ie ꝯfirmate .ſ. ꝑ fidē incarnatiōis ex me fiende. Capl̓m. II.Ecūdo reuelauit deꝰ btām v̓ginemtꝑe innocētie hoīs cū dn̄s ait Gen̄.ij. Nō eſt bonū hoīem .ſ. xp̄m qͥ fuitſecūdus adā ẜm apl̓m eſſe ſolum: faciamꝰ eiadiutoriū ſil̓e ſibi .ſ. mariā. Nota ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. qͣ sͣ. ꝙ hō in ſtatu innocētie habuit fidē explicitā de xp̄i īcarnatōe ẜm ꝙ ordinabat̉ ad ꝯſūmmatōeꝫ gl̓ie. nō aūt ẜm ꝙordinabat̉ ad liberationē a pctō ꝑ paſſionē⁊ reſurrectionē. patet: qꝛ nō fuit p̄ſciꝰ pctī futuri. Ꝙ aūt hō p̄ſciuit īcarnatōeꝫ videt̉ ꝑ hͦꝙ dixit Relinq̄t hō pa. ⁊ matrē ⁊ adherebitvxori ſue. Hoc em̄ apl̓s Eph̓. v. dicit ſacramentū magnū eſſe in xp̄o et eccl̓ia. qd̓ qͥdeꝫſacr̄m nō eſt credibile pͥmū hoīeꝫ ignoraſſeUn̄ credit̉ a pleriſqꝫ ꝙ adā in ſopore ſuo diuina reuelatiōe cognouit hͦ futuꝝ ſacr̄m incarnatōis. Vt em̄ dicit Auguſti. ſuꝑ Gen̄.ad lr̄am Tūc mēs Ade ꝑticeps angelice ſo

cietatis intrauit in ſctūariū dei vt intelligeret nouiſſima in dei ſpeculo. et vidit ꝙ ex ſacramēto mr̄imonij ꝯtracti inter ip̄m ⁊ Euāformatā oriūdi eſſent ml̓ti ſctī patriarche: ꝓphete apl̓i ⁊c̄. Et maxīe ꝙ deſcenderet vnaſacra ꝟ̓go q̄ deū paritura eſſet ſaluatorē mūdi. Ideo totꝰ gaudio repletꝰ euigilās locutꝰeſt ꝓphetādo de ſacr̄o matrimonij di. Relinquet hō patrē ⁊ ma. ⁊c̄. Et ꝓpterea ītātū dilexit Euā ꝙ magis voluit ꝯtra dei volūtateꝫfacere in comeſtione pomi vetiti qͣꝫ ipſaꝫ cōtriſtare. vt dicit magiſter in ſecūdo. diſt. xxj.cap̄. v. Capitulum. III.Erciū eſt tēpus pͥme trāſgreſſionisſcꝫ Ade ⁊ eue: quo tꝑe deus reuelauit futurā bn̄dictā virginē. qͥa cumob p̄uaricationē penas deus mulieri ⁊ adeinfligeret ⁊ ad ſerpēteꝫ maledicturꝰ veniſſetpoſt alia verba ait in figura de Maria: ip̄aꝯteret caput tuū ⁊c̄. O qͣntū flebant ⁊ dolebant primi parētes de miſerijs quas incurrerāt per peccatū. O qͣntum gaudebant cūaudierūt aliqn̄ ꝑ virginē bn̄dictā caput ſerpentꝭ ꝯterēdū ⁊ ſe liberādos. Cap̄. IIII.Uarto reuelauit tꝑe hūane multiplicatōis. quia ex eo ꝙ hoīes ceperunt multiplicari in terra: multipliciter deus reuelauit miſteriū incarnatōnisex maria ꝟ̓gine in varijs ſacrificijs ⁊ figurꝭan̄ legem ⁊ ſub lege qͦꝝ ſignificatū explicitemaiores cognoſcebat. minores ꝟo ſub velamine illoꝝ credētes ea diuinitꝰ eſſe diſpoſita de chriſto vēturo: velataꝫ fidē habebāt.vt dicit ſanctꝰ Tho. vbi ſupra. Nam pͥmoAbel vidit incarnatiōem xp̄i de v̓gine. ⁊ iōvirginitatē ſeruauit qua figurā xp̄i geſſit devirgine nati. Unde ⁊ acceptabile eiꝰ ſacrificiū fuit ſicut dicit Aug. libro diuerſaꝝ q̄ſtionū ad Proſiū. Secūdo Enoch ī fide mediatoris placēs deo trāſlatus eſt vt xp̄o devirgine Maria nato tꝑe antixp̄i teſtimonium ferat: ⁊ pro hac fide martir fiat. TercioNoe hoc intellexit figuratū qn̄ de arca emiſit colūbā: que nō tetigit aquas nec cadauera ſed reuerſa eſt ad veſperā portans ramūoliue in ore ſuo: ⁊ ſic annūcians pacem terris redditam Gen̄. viij. ca. Hec columba fine felle ſcꝫ amaritudinis fuit beata virgo q̄nō tetigit putredinem vl̓ morticinū peccatihec ad veſperā mūdi ramū oliue portat cūfilium ex miſericordia hūanatum: virentibꝰ

m