Articulus
dolere chriſtus vt hec omnia exoluat. Hecoīa pēſauit Maria: ⁊ iō dixit illud Tren̄. j.Multi gemitꝰ mei ⁊ cor meū merēs. Secūdo oēs hūanas offenſas xp̄s debuit exoluere. qͥa hec fuit cā paſſiōis vt ſatiſfaciat ꝓpctīs totius generis hūani nō ſolū origīalibus: ſed etiā actualibꝰ venialibꝰ et mortalibus. nō ſoluꝫ ꝓ electis: ſed etiā ꝓ reprobis.Un̄ Eſa. liij. Oēs nos errauimꝰ vnuſqͥſqꝫ īviā ſuā declinauit .ſ. ꝑ pctā varia. ⁊ dn̄s poſuit .ſ. ad ſoluēdū in penis: in eo .ſ. xp̄o iniqͥtates oīm noſtrū. Igit̉ cōſidera hō qͦt fuer̄tpctā hoīm a pͥncipio md̓i. qͦt ſunt ⁊ qͦt erūt.Quis nouit hec p̄ter deum. ⁊ ſic pēſa qͣntuꝫdebuit xp̄s dolere vt hec om̄ia exoluant̉ adplenitudinē in ipſiꝰ pena. Sicut em̄ cū aliquod mēbrū dolet: caput ꝯdolet. ita xp̄s caput eccleſie aſſumpſit oīa lamētāda ⁊ deplorāda nr̄a ad ꝑfecte ſoluēdū ⁊ ſatiſfaciēdū etnō ad cōmittēdū. Un̄ ⁊. jͣ. Pet̓. ij. Pctā nr̄aipſe ꝑtulit in corꝑe ſuo .i. penas peccatoꝝ.Hec pēſabat Maria ⁊ ideo dicere poterat illud Tren̄. j. Foris interficit gladius .ſ.culpaꝝ mortaliū mēbra dn̄i p̄cidētis ⁊ domi .i. in corde interiꝰ mors ſil̓is .ſ. doloris.Tercio eternas dānatoꝝ penas xp̄s debebat exoluere qꝛ ip̄e venerat vt ſaluator oīmdebitoꝝ noſtrorū ⁊ liberator ab oībꝰ penispctōꝝ q̄ ſunt erūt ⁊ fiunt. Deꝰ aūt ſicut oīmreꝝ ita ⁊ culpaꝝ ac penaꝝ oīm ꝓ eis debitarū habet noticiā: ⁊ nil impunitū ſua iuſticiadimittit ẜm Auguſt. ⁊ Anſel. li. Cur deꝰ hōCum ergo cuilibet pctō mortali debeat̉ pena infernalis eterna: oportebat ꝙ xp̄s qͥ eſtinfinitus in ſua diuinitate ſic patiēdo in aſſumpta hūanitate ſatiſfaceret ꝓ oībꝰ: ⁊ tātūdoleret ꝙ penas diuīe iuſticie correſpōdentes exolueret. ⁊ ſic nil maneret īpunitū a diuina iuſticia ⁊ nil remaneret īſolutū a diuīamiſcd̓ia. ac ꝑ hoc vtraqꝫ honoraret̉ in ſumma excellentia. ⁊ ſic pena xp̄i erat qͣſi infernalis. iuxta illud pͣs. in ꝑſona eius. Repleta eſt malis .ſ. pene aīa mea .ſ. ſenſitiua: ⁊ vita mea īferno appropinquit .ſ. ꝓpter ſil̓es penas. Hec pēſabat Maria: ⁊ iō dixit illudpsͣ. Dolores inferni circūdederūt me gemitus mortis. Quarto amiſſas celeſtes delicias eternas debuit ſoluere xp̄s: et iō ꝓpternoſtrū exulatū a gl̓ia tātū debuit dolere qͣntum omnes ⁊ ſinguli hoīm recta ratiōe dehuiſſent dolere cognoſcēdo veraciter quā-
tum erat illud amiſſum bonum celeſtis glorie ⁊ quātū duratuꝝ erat. ꝓpterea Tren̄. iij.dn̄s ieſus ait per os Hiere. In tenebroſisid eſt in meſticia tenebroſi exulatꝰ a luminegl̓ie collocanit me quaſi mortuos ſempiternos. Collocauit inquā .ſ. deꝰ pr̄ xp̄m nō qͥdē excludēdo ip̄m a btītudīs cōprehēſioneqꝛ xp̄s ab inſtāti ꝯceptiōis ſue ſꝑ fuit comp̄hēſor ⁊ viator. vt teſtat̉ Augꝰ. Sed collocauit inquit ſcꝫ ad ſatiſfaciendū ꝓ mortuisſempiternis .i. pctōribꝰ. Hec oīa pēſante b.Maria di. illud Tren̄. j. Uide dn̄e qꝛ amaritudine plena ſū: ſubuerſuꝫ ē cor meū ī memetipſa. Hec p̄ſcpͥta ẜm ſnīaꝫ ſctī Bernardini de ſenis ⁊ ꝯcor. Anthoni. florē. ī ſū. ſuaꝑte. iij. O igit̉ īcōp̄hēſibil̓ dolor xp̄i ꝓpt̓ noso īextīabil̓ amor qͥ hec ꝓ nob̓ effec̄. Ca. II.Ecunda conſideratio ſiue ſtella d̓rZgeneral̓ afflictōis. Nā ẜm Alex. dehal̓. iij. ꝑte ſumme. q. xviij. cōcordatBonauē. ſuꝑ. iij. di. xvj. dn̄s ieſus acerbiſſimā paſſionem ſuſtinuit in carne tenerrimatū ꝓpt̓ generalitatē: qͥa ī oībꝰ mēbris ⁊ ſenſibus patiebat̉: ⁊ a plāta pedis vſqꝫ ad v̓ticēnō erat ī eo ſanitas Eſa. j. tū ꝓpter ꝯtinuitatē doloꝝ oīm: qͥa eiꝰ ſuſpēdiū cōtinuabat̉ indoloribꝰ īmitigabil̓r ex corꝑis ſuſpēſi pōdere īter clauos. tū ꝓpter ſenſus vigoroſitatemqꝛ ī māibꝰ ⁊ pedibꝰ viget p̄cipue ſēſus: et iōmagꝭ affligit ibi leſio ꝓpter neruos ⁊ muſciculos ſenſuales ibidē ꝯcurrētes. Pretereaexꝑiētia docꝫ. qꝛ frigꝰ magꝭ affligit ītricatuꝫī manibꝰ ⁊ pedibꝰ qͣꝫ ī reliqͥs mēbris. Hecitaqꝫ ꝯſiderāſ b. v̓go maria pēſabat cord̓ vtait Bern̄. Et videbat caput eiꝰ angelicū ī qͦerāt oēs theſauri ſapīe d̓i: dēſitate ſpinaruꝫmltipl̓r ꝑforatū: ocl̓os antea lucidiores caligātes ꝑ fletu: faciē pulcerrimā alapiſ ⁊ ſputis iudeorū fedatā: aures audiētes cātꝰ angelicos vituꝑijs ⁊ blaphemijs repletas: nares fetoribꝰ ſputoꝝ ⁊ cadaueꝝ loci caluarieīfectas: rubicūda eiꝰ labia palida facta: crines ⁊ barbas dilaniatas: collū vīcul̓ attritū: māꝰ ⁊ pedeſ ꝑforatos ⁊ oīa mēbra diſtētatā violēter vt dinūerari poſſint oīa oſſa: teſtepͣs. qͥd plura? ſola remāſerat līgua ⁊ cor. ſꝫ ⁊illa ne remanerēt abſqꝫ pena felle ⁊ aceto potat̉ līgua ac cor aꝑit̉ lācea: ꝓ his flēs mariadi. illd̓ Tren̄. ij. Oculus meus afflictus eſtnec tacuit eo ꝙ n̄ eēt reqͥes donec reſpiceretd̓ celo dn̄s .ſ. reſuſcitādo xp̄m. ¶ Cap̄. III
1 4