LiberParsVII

voluit paulatim ad ꝑfectam quātitatem deduci mediāte nature oꝑatione: ⁊ nō fecit ſubito magnū. Ad hoc dicendū ẜm Bonauen. ſuꝑ tercio. diſt. iiij. q. vl. ar. j. ꝙ qͣꝫuis deus facere potuiſſet alio mō: hoc tn̄ mō fecitcōgrue triplici rōne. Primo vt cōfirmaret fidei veritatē: dum ꝑ hoc oſtendit ꝙ veram ⁊ nō fantaſticā carneꝫ aſſumpſit: ⁊ hocfuit optimū. qͥa ſine fidei veritate nullus eſtfructus incarnatōis. Secūdo vt cōmēdaret humilitatē: dū dei filius rex regum factus eſt paruulus: ⁊ qͥ priꝰ nullo indigebatlacte materno alebat̉ ſicut alij ꝑuuli ⁊ pannis inuoluebat̉ ⁊c̄. Et hoc valde optimuꝫ:qͥa ꝓpter hoc potiſſime de celo dei filius deſcēdit vt ſuꝑbiā extirparet. Tercio vt cōſeruaret vniuerſalē legeꝫ ⁊ ordinem: qͥa devnicuiqꝫ nature ꝯceſſit ꝓpriaꝫ oꝑationē. necvtit̉ miraculis vbi natura ꝑ ſe ſufficiēter p̄toꝑari. Et qͥa natura in chriſto ſufficiēter poterat illud corpus ad ꝑfectā qͣntitatē deducere: ita ꝙ ꝑ hoc nullo mō eiꝰ dignitati derogabat̉. Idcirco voluit deꝰ vt naturā iuxta virtutem ſibi cōpetentē oꝑari ſineret: ⁊ hͦqͥdē ꝯueniebat. quia naturaꝫ nolebat perimere ſed reꝑare. Secundū punctū circahoc valde notabile eſt ꝙ in tam ꝑuo corpore recepta fuit aīa: ⁊ tam corpus illud qͣꝫ aīadiuinitatis vnionē ꝑfectaꝫ habebāt in ipſoinſtāti cōceptiōis. Unde Auguſt. li. de fidead petrū dicit. Firmiſſime tene ⁊ nullatenꝰdubites nō carnē chriſti vel aīam ſine diuinitate in vtero virginis fuiſſe priuſqͣꝫ ſuſciperet̉ a verbo ⁊c̄. Terciū punctū ꝙ chriſtus plus habitauit in vtero virgīs qͣꝫ alijꝑuuli tanqͣꝫ in thalamo ſumme dilecto eo ꝙceteri fetus ante anīatōeꝫ per. xl. dies ad minus formant̉. chriſtus aūt dante btā virgine aſſenſum fuit ſtatim ꝑfecte formatus: etſic illis. xl. diebus plus habitauit. Terciaꝑfectio ex ꝑte humanitatꝭ xp̄i fuit ꝑfectio felicitatōis. qͥa in inſtāti ſue ꝯceptiōis aīa eiꝰfuit in ꝑfecta fruitōe diuinitatis ⁊ ſciuit oīaetiam ẜm ꝙ homo: et fuit plenus omni gratia et virtute. vnde nō ſolum fuit viator ſedetiā cōprehēſor. vt dicit Augꝰ. Et ratio ẜmTho. iij. ꝑte. q. xxxiiij. ar. iiij. quia chriſtꝰ ininſtanti ſue ꝯceptōis fuit ſimul deus et hō.Ideo in ſua humanitate habuit aliquid p̄ceteris creaturis. ſcꝫ: vt ſtatim a pͥncipio eētbeatus ⁊ felix cōprehenſor. Unde p̄s. Be-

atus quē elegiſti ⁊ aſſumpſiſti ⁊c̄. quod ẜmglo. refertur ad humanitateꝫ chriſti que aſſumpta eſt a verbo dei in vnitateꝫ ſuppoſitiSed in primo inſtanti ſue cōceptionis fuitaſſumpta natura humana a verbo dei: vtpatebit. ergo ꝓtunc fuit beatus ẜm ꝙ ⁊ cōprehēſor. ⁊ ſic patet triplex perfectio humanitatis chriſti.¶ Capitulum. III.Ercio quoqꝫ in hac ſacroſancta cōceptione chriſti fuit ſumma ꝑfectioex parte diuinitatꝭ ipſius chriſti. qͥachriſtus exiſtēs in virginis vtero fuit ita ꝑfectus deus ſicut fuit ab eterno ⁊ erit in eternū: ita gl̓ioſus: ita omniū dn̄s: oīa potens:omnia ſciens: ſuꝑ oīa bonus ⁊ ꝑfectiſſimꝰ.Unde circa hoc ꝓ intellectu nota tres veritates catholicas breuiter declarādas ne ꝓlixitas tediuꝫ generet. Prima veritas eſty nulla mutatio facta eſt in deo ex eo ꝙ invteꝝ virginis veniēs incarnatꝰ extitit. Un̄Petrus aureoli in ſuo compen. li. iiij. ca. vj.Cū filius dei in mundū mittit̉ nō fit in deoaliqͣ mutatio: ſed nature hūane aſſumptio.quia ipſius mitti nō eſt ibi eſſe vbi ante nōfuit: ſed aliter ibi eſſe qͣꝫ prius fuerit. Et hecalteritas nō eſt ex parte eius qui eſt: cum ſitīmutabilis. ſed ex parte eius in qͦ eſt qͥa vnitur noſtre carni. vn̄ nō fit mutatio ex ꝑte deiſed ex ꝑte noſtri. Scriptū eſt em̄ Malach.iij. Ego deꝰ ⁊ nō mutor. Nec in hoc aduētueſt loci mutatio. quia vbicūqꝫ pͥus fuit chriſti diuinitas: ibi ⁊ eſt nūc ⁊ in incarnatōe fuit. Nā ⁊ poſt incarnatōem in patre eſt ſicutet ſemꝑ fuit. vnd̓ iſta incarnatio in nullo derogat diuine ꝑfectioni. Secūda veritasin nullo diminuta eſt diuina nobilitas ⁊fectio: ex eo ꝙ hūanam naturaꝫ aſſumpſit.Unde dicit Leo papa in ſermone de circūciſione. In vtraqꝫ natura idē eſt dei filiꝰ noſtra ſuſcipiēs ⁊ ꝓpria nō amittēs. deitas em̄q̄ illi cū pr̄e cōis eſt nullū detrimentū oīpotentie ſubijt: nec dei formā forma ſerui violauit. qꝛ ſūma ⁊ ſempit̓na deitas nr̄am qͥdēnatura aſſumēs nos ī ſuā gl̓iaꝫ trāſtulit. ſedqd̓ erat eē nō deſijt. Hec ille. Exēplū accipeSi rex magnꝰ ꝯtrahat cū aliqͣ ꝑſona ẜuili:nō ex hͦ minuit̉ regꝭ dignitas ⁊ nobilitas. ſꝫꝑſona illa ſeruilis in copulatione regis nobil itat̉. ſicut patꝫ de heſter ⁊ Aſuero. Ita etin ꝓpoſito dei nobilitas nō eſt diminuta in