LiberParsVI
vere obediētie. Hec Bonauē. Patet gͦ quōxp̄s in plenitudīe tꝑis ſit ꝯceptꝰ. Cap̄. II.Ecūdo chriſtus obſeruauit tēpuselectū ⁊ determinatū ꝓ ſuo aduētu.Nam ẜm btm̄ Tho. iij. ꝑte ſummeq. xxxv. quo ad tēpꝰ differētia eſt inter xp̄met alios hoīes. qꝛ alij hoīes naſcunt̉ ſub neceſſitate tꝑis: ideo ſubiecti ſunt tꝑi. Chriſtaūt tanqͣꝫ dn̄s ⁊ ꝯditor oīm tēporū elegit ſibi tēpus in qͦ cōciꝑet̉ ⁊ naſcereret̉: ſicut elegit ſibi matrē ⁊ locū a qua ⁊ vbi cōciꝑetur.Nos aūt qͥa nō oīm tēpoꝝ ⁊ locoꝝ ꝓportiones ꝯgnoſcimus: ꝯgruitatē tꝑis et loci qͣrevicꝫ xp̄s hoc tꝑe ⁊ loco ac nō alio ꝯceptꝰ ſitvel natꝰ: ex hoc acciꝑe oportet. qͥa deꝰ qͥ eſtoīm tēporū diſpenſator ꝑfecte ab eterno cognouit ⁊ tp̄s ꝯgruū ꝓ ſua incarnatōe elegitEt ẜm hoc cōgruētie rōnem dignā exqͥrereItaqꝫ xp̄s deus ꝓ ſua ſacra ꝯceptōe nō incōgrue elegit certū tēpus. Primo qͥdē exoībꝰ annis elegit ſextum annoꝝ millenarium ⁊c̄. Secūdo ex oībꝰ menſibꝰ anni elegit menſem marciū. Tercio ex oībꝰ diebꝰmēſis elegit diē hebdomade ſextū. Quarto quoqꝫ ex oībꝰ horis elegit ſibi horā q̄ tenet noctis mediū. Et iſta ſumme ſapīe ꝓuidentia vt claret: rōnabil̓r ſinguloꝝ ꝯgruentias tēpoꝝ ꝯſiderādo. Primo inquā elegit deus ꝓ ſua incarnatōe ſextū annoꝝ millenariū. Nā ẜm Oroſium ſexto millenarioannoꝝ a pͥncipio mūdi currēte ꝯceptus eſtqͥa ẜm eundē qͥnqꝫ milia ⁊ inſuꝑ ducēti anni minꝰ forte vno anno computant̉ a pͥncipio mūdi vſqꝫ ad xp̄i incarnationē. Hoc ātꝯgruebat miſterio ꝑmaxime ẜm Bonauē.vbi ſupra. Ut ſicut pͥmus hō erat cōditusad totius mūdi cōplemētū ſexto die. ſic ſecūdus hō ſcꝫ xp̄s incarnaret̉ ſexta etate ⁊ ſexto millenario annoꝝ ad totius creature ꝑfectionē. Secūdo ex oībꝰ mēſibꝰ elegit mēſem marciū: qd̓ qͥdem ſūme ꝯgruebat triplici rōne. Primo rōne cōformitatis. qͥa ẜmBern̄. decebat vt reꝑatio hūani generis fieret ꝑ ſil̓ia ad lapſum. Sed qͥa vetus hō .ſ.Adā fuit in mēſe marcij formatꝰ ⁊ in ꝑadiſo collocatus ac inde ꝓpter pctm̄ eiectꝰ. gͦ etſecūdus Adā debuit tali mēſe formari ī vteroqꝫ virginali collocari ꝓ reꝑatiōe hoīs. vtſicut mūdus cepit initiū creatōis in menſemarcij in qͦ pͥmū ſignuꝫ celi ſcꝫ aries habetſolem vbi ⁊ pͥmus punctꝰ eqͥnoctij ſtat Ita
et hoc mēſe exordiū ſumat reꝑatōis. Secundo rōne nouitatis. Nā vt dicit Iſid̓. vli. ethimolo. Marciꝰ appellat̉ ꝓpter marteꝫromane gētis auctorē ⁊ interp̄tat̉ quaſi mēſis nouoꝝ: ꝯueniēter igit̉ tali tꝑe cōcipi debuit auctor mūdi xp̄s: in cuiꝰ cōceptōne facta ſunt multa noua. ſcꝫ noua ſalutatio angeli. noua v̓ginis ꝯceptio. noua diuinitatiſin carnē deſcēſio. ⁊ inſuꝑ facta eſt oīs creature renouatio in hoīs cui ſubiecta ſūt oīareꝑationē. Oīs qͥppe creatura antiqͣta eratet a ꝓprio vſu elōgata. qꝛ oīs creatura ideofacta eſt vt ſeruiret homini deo ſubdito ⁊ ſine pctō exiſtēti. qm̄ ergo hō peccauit om̄iscreatura ſibi ſeruiēs id eſt pctōri hoī: debito vſu caruit. Chriſto aūt incarnato reſtituta eſt: qꝛ xp̄o hoī oīs creatura miniſteriū exhibuit: qͥ ſolus ſine pctō fuit. et ſic impletuꝫeſt illud Apoca. xxj. Dixit qͥ ſedebat in throno .i. virginali vtero. Ecce noua facio oīa.Tercio rōne gratioſitatꝭ vel delicioſitatꝭqͥa menſis marcij eſt hoībꝰ delicioſus ⁊ gratus. qͥa tūc aer eſt tꝑatus. ⁊ iam ꝑtrāſito hieme oīa incipiūt vireſcere: tūc veſtit̉ tellꝰ herbis ⁊ in florē pulcritudinis cūcta erūpunt.vnde ⁊ ver dictꝰ eſt qͥa viret. vt dicit Iſid̓.li. ethimo. Ita ꝯueniebat vt eo mēſe nobisabūdantia diuīe gratie p̄ſtaret̉: ⁊ eiꝰ ſeueritas tꝑaret̉. hyeme qͦꝫ culpe qͣ terra nr̄e hūanitatis aruerat recedēte vireſceremus ⁊ floreſceremꝰ in gr̄a xp̄i renouati. Tertō deꝓ ſua incarnatōe ex oībꝰ diebꝰ elegit diē ſextum .i. feriā ſextaꝫ. Et hoc rōnabiliſſime ẜmFran. maronis. qͥa adā fuit formatus ſextodie et eodē die peccans de ꝑadiſo fuit excluſus. Ita cōueniētiſſime xp̄s feria ſexta ī vtero virginis eſt formatus. ⁊ etiā feria ſexta ꝓredemptione hominū in cruce mortuus.Quarto elegit ex oībus horis noctis medium. vt em̄ cōmuniꝰ a catholicis teneturqͣꝫuis varie opiniones apd̓ doctores de hͦhabeant̉. tn̄ veriſimiliꝰ tanqͣꝫ magis conſonū ſcripture atqꝫ rōni: credit̉ ꝙ angelus beate ꝟgini annūciās apparuit ī ſero diei. Etdurāte ſctō dialogo inter angelū ⁊ benedictā virginē vſqꝫ ad mediū noctis. tūc bn̄dicta virgo ait. Ecce ancilla dn̄i: fiat mihi ⁊c̄.Et tunc xp̄m concepit. ⁊ poſt hoc angeluseam cōſolans circa aurorā receſſit. Et hecoīa ꝓbabilitatem habent ex triplici ratiōe.Primo rōne ſcripture. Nam ad Gal̓. iiij.