LiberParꝫVI
ud nomen ſub celo datum hominibus inqͦ oporteat ſaluos fieri credētes. De virtuteet vtilitate huius nomīs Ieſu et alijs circahoc ꝯcurrētibꝰ ꝓpter breuitatē in hoc tractatulo ꝑtranſeo: qm̄ alterius erit oꝑis de hoctractare. Cōſidera gͦ nunc o fidelis aīa qͣꝫſublimis qͣꝫqꝫ deo et btē virgini accepta qͣꝫgrata qͣꝫ iocūda ſit iſta celeberrima ſalutatio. Aduerte qͣꝫ tibi vtilis et fructuoſa ſit ſieam deuoto corde ob amorē bn̄dicte virginis frequētaueris. In ea qͥdem laudat̉ ⁊ benedicit̉ btā virgo Maria dei mr̄. Et nō ſolū ipſa ſed ⁊ eiꝰ filius dn̄s noſter ieſus xp̄s.In ea habes hec gl̓ioſiſſima ⁊ dulciflua nomina vicꝫ Ieſus ⁊ Maria: in qͦꝝ inuocatōne habes oēm ſpem: oēm theſauꝝ tuuꝫ ⁊ oēbonū tuū. Siqͥdem ipſe Ieſus ē tibi amortuꝰ: ipſe theſaurꝰ tuꝰ: ipſe diuitie cordis tui:ipſe ꝯſolatio ſpes ⁊ gaudiū tuum: ip̄e ſalustua: ipſe lumē oculoꝝ tuorū: ipſe vita tua etdulcedo tua Deniqꝫ ipſa bn̄dicta ꝟgo maria eſt dn̄a tua. ipſa regina miſcd̓ie vita dulcedo ⁊ ſpes tua vt canit eccl̓ia. Per eam habemus qͥcquid habemꝰ. ꝑ eam ſumꝰ ſi qͥdboni ſumus. vt dicit Anẜhel. O igit̉ feliciſſimū nomē ieſus. O bn̄dictū nomē matriseius Maria. O gl̓ioſa noīa: hūana cordamedullitꝰ penetratia. Beatū cor qd̓ iſta felicia nomīa in ſe intime tenet recōdita. Felixos qd̓ ſepiꝰ ipſa noīa ⁊ inuocat: qm̄ vita ſibi preſto eſt eterna. Amen.Pars ſexta ſequit̉ de ſanctiſſima btē virginis Marie cōceptione: qua dei filium invtero virgineo ſuſcepit.ce ancilla deTmini: fiat mihi ẜm verbū tuum.Lu. j. Uerba ſunt benedicte virginis Marie hūillime cōſentientis ⁊ ſe offerentis ad xp̄i incarnatōem ex ea fiendamUnigenitꝰ ſiqͥdeꝫ dei filius carnē ꝓ noſtraſalute aſſumere volens: ꝑ hec verba p̄miſſain vteꝝ bn̄dicte virginis aduenire dignateſt. Et ideo ipſa verba ſummā nobis afferunt deuotōis pariter ⁊ inſtructiōis: necnōmiraculi ⁊ ſtuporis materiā. Primo qͥdēverba iſta ſunt magne deuotiōis. quia periſta verba quinqꝫ obtinuit btā virgo ꝓ toto genere humano: redemptionē: filij dei incarnationē: ⁊ diuini verbi humanationemac ꝑ hoc oīs boni in nobis ꝓmotionē: qm̄
ad hec verba verbum caro factuꝫ eſt et habitauit in nobis Ioh̓. j. Secundo quoqꝫ verba iſta ſunt magne inſtructōnis ⁊ documēti qͥa qͣdruplicē nobis redolēt virtutēper quam ſicut beata virgo filium dei chriſtu carne et mēte cōcepit ⁊ in ſe habitari ꝓmeruit: ita ⁊ nos ſpūaliter in corde per hasꝟ̓tutes dei filiū poſſidere merebimur. Un̄Petrus aureoli in ſuo cōpendio libro qͣrtodicit. Quatuor inqͥt v̓tutes notant̉ ⁊ redolent in ꝟbis virgīs ꝯſentiētis: ait em̄. Ecceqd̓ eſt ꝓmpte obediētie. ancilla dn̄i: qd̓ ē humilitatis ꝑfecte. Fiat mihi: qd̓ eſt charitatꝭinflāmate. ẜm v̓bū tuū: qd̓ eſt fidei deuote.Hec ille. Si vis ergo o homo vt dei filiusin tuo corde cōcipiat̉ ⁊ te inhabitare dignetur: diſce obedientiā preceptoꝝ: diſce exemplo Marie humilitatē: diſce et charitatē atqꝫ deuotā fidem veraꝫ habere. Un̄ Bern̄.dicit. Non tibi dabit dominꝰ virtutū copiam ſui niſi fueris virtutibus (ſcꝫ iſtis) adornatus. Tertio verba iſta ſunt magni miraculi ⁊ ſtuporis: cum ad ipſa mox tantū fuerit ⁊ tam multiplex miraculū ſubſecutū videlicet ꝙ deꝰ fieret homo virgo fieret mater. ⁊ dei ſimul et hoīs mater. et plura talia.Nimirū mirabiliter deus quinariū numerū v̓boruꝫ conſecratū reddidit. qͥa ꝑ quinqꝫverba īcarnari voluit. ſcꝫ: fiat mihi ẜm verbum tuum. Per quinqꝫ quoqꝫ verba ſuuꝫcorpus cōſecrari in euchariſtia decreuit. ſcꝫhoc eſt em̄ corpus meū. Licet li em̄ non ſitde ſubſtantia. Deniqꝫ ⁊ ad qͥnqꝫ ꝟba publicanū iuſtificauit. cum vicꝫ ille dixit. Deꝰ ꝓpicius eſto mihi peccatori Luce. xviij. Inſuper qͥnario numero vulnerū retento ſuuꝫſacrū corpus inſigniri poſt reſurrectionemin ꝑpetuum ſtatuit ⁊c̄. Itaqꝫ ad ꝓpoſitumredeūtes Exquo btīſſima ꝟgo ꝑ hec verbafilium dei in ſuum vteꝝ ſuſcepit ⁊ concepitde ipſa eius ſacratiſſima cōceptione loqͥ intendētes: tria miſteria pro hoc ſermone declaranda ponemus ⁊c̄.Primū dicit̉ miſteriū localis aptitudīs.Secūdū miſteriū d̓r tꝑalis plenitudīs.Terciū miſterium modalis habitudīs.¶ Articulus primus de hoc ꝙ chriſtꝰ dominus non alibi qͣꝫ in ciuitate galilee Nazareth concipi debuit ex virgineqꝫ huma-