ParsLiber

dem rōne inclinatōis ⁊ recordatōis. vt vicꝫꝑ gr̄a plena recolat virgīs btē dignitateꝫ: etnomē maria inclinet eā ad noſtrā neceſſitatē ſubleuandā. Maria em̄ ſtella marꝭ interp̄tat̉: q̄ vicꝫ ſtella in firmamēto fixa naufragos dirigit ad portū optatū. Ita cū dicitur hͦ nomē maria deſignat̉ ꝙ btā virgo huius ſtelle ꝓprietatē erga nos hꝫ ⁊ hr̄e debetſcꝫ ꝙ in firmamēto gl̓ie celeſtis manēs nosnaufragos de ſtatu miſerie ꝑ plenitudinemſue gr̄e traducere habet ad portū ſalutꝭ eterne. ⁊ idcirco cū dicit eccl̓ia in ſalutatiōe maria: magꝭ inclinat eā ad ſubueniēdū. ac ſi diceret. O feliciſſima ꝟgo recordare qͥa tu esmaria .i. marꝭ ſtella ꝑ quā debemꝰ ꝑduci adportū ſalutis. ⁊ iō ſubueni nobis ⁊c̄. Secundo rōne excitāde deuotionis qͥa ꝑ hͦ nomen excitat̉ deuotio orātiū ⁊ eā ſalutātiumidcirco ꝑ Salomonē hoc nomē oleo cōꝑarat̉ Canti. j. Oleū effuſum nomē tuum .i. fama noīs tui antea occulta: nunc effuſa eſttotū orbē. Id̓o .i. ꝓpter dulcedinē noīs tuiadoleſcētule .i. aīe feruētes ꝑ deuotionem ⁊charitatē: dilexerūt te nimis. Nimiꝝ oleū ēcalide nature ⁊ ignis inflāmatiuū. ſic nomēmarie inflāmatiuū eſt ad dilectōem ⁊ deuotionē. vn̄ ⁊ Bern̄. abbas dicit. O magna opia o multuꝫ amabilis maria tu nec noīaripotes qͥn accēdas: nec cogitari qͥn recreesaffectꝰ diligentiū te. Hec ille. Tercio appoſuit eccleſia rōne ꝟtuoſitatis ⁊ fructificatiōis. qͥa hoc nomē maria eſt maxime ꝟtutꝭet maxīos fructꝰ facit homī ſepiꝰ inuocatuꝫ⁊ noīatū. ſicut de hoc deo duce aget̉. li. vj. ꝑ.j. ar. iij. vbi de vtilitate et fructibꝰ huiꝰ noīstractaturi ſumus. Ad pͥmū gͦ in cōtrariūd̓r ẜm Alber. ꝙ apponere ad euāgeliū eſt falſa veris cōmiſcere. vl̓ ꝯtraria his q̄ ſunt ineuāgelio p̄dicare. Un̄ apl̓s ad Gal̓. j. dicit.Si angelus venerit de celo ⁊ aliud euāgeliſauerit qͣꝫ qd̓ accepiſtꝭ a me: anathema ſit.⁊ ſic intelligunt̉ oēs ꝯſil̓es autoritates. Hicaūt nō eſt tal̓ appoſitio. gͦ nō ſtat argumētu¶ Ad ſecūdū aūt claruit rn̄ſio ex dictꝭ ⁊c̄.Ecūdo de appoſitōe ꝟbi Cap̄. II.eliſabeth ſcꝫ Et bn̄dictus fructꝰ vētris tui: tria pͥncipal̓r ſunt videnda.Primū qͣre eccleſia hoc apponit qd̓ angelus nō appoſuit. Secundū qͣre nō potiꝰdictū eſt: bn̄dictꝰ filius tuus vel corꝑis tui:ſed fructus vētris tui. Terciū qual̓r do-

minus ieſus d̓r vel cōgrue dici poſſit fructꝰvētris btīſſime virgīs Marie ⁊c̄. Ad primū d̓r breuiter ẜm Alber. ca. ccxliij. ꝙ angelus nō addidit: bn̄dictꝰ fructꝰ ⁊c̄. qͥa nōduꝫfructꝰ fuit eiꝰ ventris. ſed ip̄m qͣſi ꝓmiſſum īhoc ꝙ dicit Bn̄dicta tu in ml̓ieribꝰ fructuꝫcōprehēdit. Idcirco Bern̄. ſuꝑ miſſus ē dicit. Bn̄dicta tu in mulieribꝰ ⁊ bn̄dictus fructus ventrꝭ tui. Nō qͥa tu bn̄dicta: ideo bn̄dictus fructꝰ vētris tui. ſed qꝛ ille te p̄uenitin dulcedīs bn̄dictōibꝰ: ideo tu benedicta īmulieribꝰ. Uere etem̄ bn̄dictus fructꝰ ventris tui. in qͦ bn̄dicte ſunt oēs gētes de cuiꝰplenitudinē tū qͦꝫ cū ceteris qͣꝫqͣꝫ differentiꝰp̄ ceteris accepiſti. Hec ille. Un̄ patꝫ ꝙ angelꝰ nō debuit hoc apponere: ſed eccleſia apponit: idcirco: qꝛ ſibi exhibitꝰ eſt iā iſte fructus qͥ beate virgini fuit cōmendatꝰ. Adſecundū d̓r ẜm eundem Alber. ꝙ nō debuit dici bn̄dictus filius vētris tui. qͥa filiꝰ cōmune eſt ad ſpūalem ⁊ carnalem generationem ⁊ oīno maxīe cū hac determinatōe vetris: qͥ eſt locꝰ generatōnis carnalis. Fructꝰaūt vētris ꝓprie alij homīes dici nō pn̄t niſixp̄s deꝰ. qͥa ip̄m ſolū concepit in vtero ꝟgomr̄. In vtero inquā .i. ex cā intrinſeca: nonſicut alie ml̓ieres q̄ recipiūt ab extrinſeco .i.a viro vn̄ ꝯcipiūt. ⁊ iō ꝯgruentiſſime d̓r fructus vētris: vt expͥmat̉ ꝙ nō carnal̓r xp̄s ēcōceptꝰ ſicut alij hoīes filij matris ⁊ patrisſed tanqͣꝫ fructꝰ qͥ naſcit̉ ex herba vel arbore naſcit̉ ſine violatōe vel corruptōe arboris aut rami: ita xp̄s de virgīe. Nec debuitdici fructꝰ corꝑis tui: ſꝫ vētrꝭ: vt veritas generatōis magꝭ expͥmeret̉: ⁊ ſic falſitas heretica ſopiret̉. qͥa ꝑ hoc qd̓ dicit̉ vētris: exp̄ſſius ſignificat̉ ꝙ xp̄s vere carnē aſſumpſit invtero virginali qͣꝫ ꝑ hoc qd̓ diceret̉ corporis ⁊c̄. Ad terciū: qͣliter vel qͣli ꝯgruentiaxp̄s dici debeat fructꝰ bn̄dicte virgīs: dicūẜm magiſtꝝ Iacobū de voragīe in ſuo marionali ꝙ xp̄s optime et ꝯgruēter d̓r fructbn̄dicte virginis marie ⁊ eiꝰ virginalis vteri. Primo rōne generatōis. qꝛ ſicut fructus ſine corruptione cōceptꝰ eſt ⁊ natꝰ: vtin ꝓximo dictū eſt. ꝓpterea Eſa. xj. Egredietur ꝟga de radice ieſſe ⁊ flos de radice eiusaſcēdet. Secūdo rōne deſignatōnis: qͥafructus tanqͣꝫ ſignuꝫ certum oſtēdit ⁊ agnoſci facit arborem de qua eſt qualis ſit: vtruꝫbona vel mala. Math̓. vij. A fructibꝰ eorū