Articulus
Scd̓m dicit̉ myſteriū qͣlifice oꝑatōis.Terciū d̓r myſteriū dignifice obẜuatōiſ¶ Articulus pͥmus ꝙ myſteriū diuīe incarnatōis debuit annūciari virgini ꝑ angelum Gabrielem.Capitulum. I.Rimū miſteriim angelice miſſionis ⁊ annūciatōis. Circa qd̓ quattuor p̄cipue occurrunt queſtiones.Prima vtrū neceſſariū ⁊ congruū fueritincarnatōis myſteriū beate virgini annūciari. Scd̓a queſtio vtrum hec dn̄ica annunciatio ꝑ nūcium tm̄mō angelicū debūit fieri ⁊c̄. Tercia queſtio de quo ordinedebuerit angelus ad virginē ꝓ hac annūciatione mitti. Quarta queſtio vtrū cōgruentius Gabriel inter om̄es angelos debuerit ꝓ hac annūciatōe faciēda eligi. Ad pͥma queſtionē qua querit̉: vtꝝ neceſſariū fuerit ⁊ cōgruū incarnatiōis myſteriū beatevirgini annūciari. Arguit̉ ꝙ nō: quia deuscum ſit ꝓpinquiſſimꝰ humane menti qui ſolus īmediate illabitur anime: vt dicit Aug.nō videtur quare neceſſariū fuerit aliqͦ mediante dei aduentū virgini benedicte annūciari. Item iſta incarnatio dn̄i p̄nūciataerat olim ꝑpphetas. Unde Eſa. vij. Eccevirgo concipiet ⁊c̄. ergo nō erat neceſſariuꝫfieri ꝑ angelum. Incōtrariū eſt diuīe ſcripture autoritas ⁊ diuīe ꝓuidētie ordo: quenil incōgruum admittit: ergo cōgruum fuit annūciari ⁊c̄. Ad queſtionē igit̉ reſpōdetur ꝙ neceſſariū erat annūciare beate virgini ꝙ ip̄a eſſet chriſtū cōceptura pluribusrōnibus ẜm Tho. tercio ſcripto ſentētiarūdi. iij. ar. j. Et iterum. iij. ꝑte ſūme. q. xxx. ar.j. Necnō ⁊ ẜm Albertū ſuꝑ miſſus eſt. ca. j.Primo vt virginis intellectus erudiret̉ etilluſtraret̉. Cum em̄ mens deo vicinior ſit⁊ intimior qͣꝫ corpus: nō decebat vt dei ſapientia eius vteꝝ inhabitaret ſine hoc ꝙ mēseius prius fidei lumine ⁊ cognitiōe ſummeſapiētie reſplēderet. Et iō pͥus debuit menseius intelligere ⁊ cognoſcere qd̓ in ea fiendum erat qd̓ ꝑ annūciationē factum eſt anteqͣꝫ carnem cōciꝑet. Unde Augꝰ. li. de verbis dn̄i ſic dicit. Beatior eſt Maria ꝑcipiendo fidem chriſti qͣꝫ cōcipiendo carnē xp̄i.Et ſubdit ibideꝫ. Materna ꝓpinquitas ni
hil Marie ꝓfuiſſet: niſi felicius chriſtū corde qͣꝫ corꝑe geſtaſſet. Hec ille. Secundaratio vt virginis affectus ⁊ actus acceptaretur. Nam deus nō diligit coacta ẜuitiaſed ſpontanea. vt dicit Aug. iuxta illud pͣs.Uoluntarie ſacrificabo tibi ⁊ ꝯfitebor nomini tuo dn̄e quoniā bonū eſt. Unde beata virgo cum ſingulariter ⁊ excellēter in deiſeruitium eligeret̉ quē vtero portauit: lactealuit: brachijs baiulauit: decuit vt eius obſequiū voluntariū angelo nūciante requireretur: ad quod ſe ꝑatam ⁊ ꝓmptam obtulitdicens. Ecce ancilla dn̄i. Tercia ratio vtvirginis cōſenſus expͥmeret̉. Si em̄ in matrimonio corꝑali requirit̉ expreſſus conſenſus: multomagꝭ in mr̄imonio ſpūali: cuꝫ ſitmaior ꝯiunctio mētis qͣꝫ carnis. Et ideo vtoſtēderet̉ eſſe qd̓dam ſpūale mr̄imoniū inter dei filium ⁊ humanā naturā. igit̉ ꝑ annūciationē angeli expectabat̉ cōſenſus virginis loco totius hūane nature. Idcirco Auguſt. in ſermone de natiuitate beate Marie dicit: O beata Maria ſeculū om̄e captiuum: tuū dep̄catur aſſenſum. Te dn̄a mundus ſue fidei obſideꝫ fecit: Noli morari virgo. nūcio feſtināter reſpōde verbū: ⁊ ſuſcipe filium: da fidem ⁊ ſenti virtutē. Ecce inquit ancilla dn̄i fiat mihi ẜm verbū tuum.Nec mora ꝟginalē thalamū ingredit̉ xp̄s.Hec ille. Quarta ratio addit̉ ẜm Alber.vbi ſupra. vt deus magꝭ honoraret̉ ⁊ hō inſtrueretur. Nam deus in hac annūciatiōehonorabat̉ qͣntum ad potētiā in eo ꝙ angelos mīſtros habuit: ⁊ quātū ad ſapiētiā: ineo ꝙ modus noſtre liberatiōis modo ꝑditionis directe obuiauit cum virginē ꝑ angelum bonū docuit: ſicut angelꝰ malus virginem Euam decepit. Iteꝫ homo inſtruit̉ addeuotionē in eo ꝙ humana natura abiectadeo ⁊ angelis inimica a deo prior ꝑ angelūſalutat̉: ⁊ in hoc etiam deꝰ honorat̉ quātuꝫad bonitatē: que ex hoc reſplendet ac charitatem: deniqꝫ ex hoc homo inſtruit̉ ad fideꝫad obediendū deo ⁊ ad humilitateꝫ exēplobeate virginis ⁊c̄. Et ꝑ hec p̄miſſa ptꝫ reſponſio ad pͥmū argumētū incōtrariū. Adſecūdū autē reſpōdet̉ ẜm eundē Cho. vbiſupra. ꝙ licꝫ ꝓphetia p̄deſtinatiōis complet̉ſine noſtro arbitrio cauſante: nō tn̄ ſine noſtro arbitrio ꝯſentiēte. ⁊ ſic patꝫ ⁊c̄.¶ Capitulum. II.
b 4