pōt papa ꝯcede̓. īmo nec deꝰ. Tn̄ qͣꝫtuꝫad deū Bonauētura ī pͦ ſnīaꝝ. diſ. 47.q. vlt̓. dīc ꝙ cū q̄rimꝰ an deꝰ poſſit p̄cipere malū. pōt duobꝰ modis intelligiIno mō an poſſit p̄ciꝑe malū remanēte ipſo malo. Et dic ꝙ nō. ꝗa eſt īpoſſibile. Et hͦ mō loquit Ricar. de qͦs fecimētioneꝫ. Alio mō an deꝰ poſſit p̄ciꝑemalū faciēdo ip̄m bonū. Et hͦ mō pōtp̄ciꝑe ſicut p̄cepit filios iſrl̓ expoliareegyptios. ⁊ nō fuit furtū. ut dīc Alexander de ales. ī tractatū ſeptimi p̄cepti. Deꝰ .n. ꝗ ē dn̄s oīuꝫ trāſtulerat dominiū illaꝝ reꝝ in hebreos. Et hͦ fecitmediāte iuſticia. ꝗa hebrei abſqꝫ mercede ſeruierāt egyptijſ. vn̄ ibi nō fuitfurtū. hͦ etiā tenet Augꝰ ī liº. q. Exoditrāſſūptiue. 14. q. §. dixit dn̄s. vbi dīcꝙ iſrahelite nō fecerūt furtū. ſꝫ deo iubete miniſteriū p̄buerūt. Sil̓e ē in caſibꝰ in quibꝰ de iure canoīco licitū ē recipe aliꝗd vltra ſortē. ꝗa in illis caſibꝰdeſinit eē vſura. Sꝫ vbi remane̓t vſura. ius canōicū nō poſſet ꝯcede̓ ex aliqua cā ul̓ ex aliqͣ nccītate ꝙ exerceret̉In̄ ī illis caſibꝰ ī ꝗbꝰ videt̉ vſura nōē vſura. licꝫ videāt̉ hr̄e aliquā ſil̓itudinē cū vſura in eo ꝙ recipit̉ aliꝗd vltraſortē. Et hͦ dīc Io. an. ī dcā regula. peccatū. li.. 6º Ex ꝗbꝰ ꝯcludo ꝙ ī illis caſibus in ꝗbꝰ remanet vſura neqꝫ deſiniteē delictū. nō pōt fieri diſpēſatio. necꝑ papā nec ꝑ deū qḋ ē magꝭ. In̄ cū iudeis fenerātibꝰ remaneat ī eis crimenvſure. nō pōt papa diſpēſare ꝙͣ ciuitates ꝯducāt iudeos ad fenerādū. ꝗa remanet pctm̄ ex ꝑte vtriuſqꝫ .ſ. iudei fenerantꝭ ⁊ ciuiū ꝗ ꝯſentiūt ꝙ fenerent̉Et ex his pꝫ ꝙ iſte frat̓ teme ⁊ iniqueSͣ doctrina eccl̓ie auſus eſt p̄dicare etſcribe̓. et niſi ſe corrigat publice ſicutpublice deliquit. ipſum denūciabo utpuniatur tanqͣꝫ hereticus.Conſiliū quartū dicti dn̄i Alexandride Neuo cōtra iudeos fenerātes.Nnoīe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i glorioſiſſimi redēptoris nr̄i ꝗ ē verus deus ⁊ verus hō. inqͣꝫtuꝫdeus equalis pr̄i ⁊ ſpūi ſancto. tres ꝑſone ⁊ vnꝰ deus. a quo oīa laudabiliaoꝑa ꝓcedūt. inuocato qͦq patrocinioglorioſiſſime eiꝰ matrꝭ ſemꝑ virginisMarie. glorioſi doctoris Hieronymi.totiuſqꝫ celeſtis curie. Amen.Eſterno veſꝑi mgͣr Galuanus venit ad me ⁊ dixitſe eē motū ad ꝯſulendū ꝙiudei poſſent cōduci ad fenerādū ꝑ verba ſcī Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.62. arti. 3º. vbi dīc ꝙ nō ē pctm̄ in extrema nccītate aliena auferre ut paretibꝰ ſubuēiat̉. īmo etiā ut ſubueīaturalijs ſi ē extrema nccītas. Adducit etiam ſcm̄ Tho. ī alijs locis q̄ ad idē tendūt. Sꝫ mihi nō videt̉ ꝙ ex hͦ inferat̉ꝙ ꝓpt̓ nccītatē liceat conduce̓ iudeosad fenerādū Nec obſtat v̓ba ſcī Tho.Nā tꝑe nccītatꝭ oīa ſūt coīa. Et ſic illeq̄ ſubtrahit nō facit furtū. ꝗa nō ſubtrahit rē alienam exqͦ ſubeſt extremanccītas. Et hͦ mō loꝗt̉ ſcūs Tho. ⁊ ſuaꝯcl̓o ꝓbat̉ tā ꝑ ius ciuile qꝫ ꝑ ius canonicū. Nā lex dic ꝙ tꝑe ncc̄itatꝭ oīa ſūtcoīa. ut ī. l. 2. ff. ad. l. rodi. d̓ iac. Et eſtoptimꝰ tex. de iure canōico. in. c. ſicuthi. in fi. 47. diſ. vbi tex. ſic dīc. Eſuriētiū panis ē quē tu detines. nudoꝝ eſtindumētū qd̓ tu recludis. miſeroꝝ redemptio ē ⁊ abſolutio pecūia quā tu īterra defodis. Tātorū gͦ te ſcias īuade̓bona quantis poſſis p̄ſtare que velis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten