Un̄ ille tex ꝓbat ꝙ tꝑe extreme nccītatis illa q̄ ſubtrahūt̉ efficiunt̉ ꝓpͥa ſubtrahētꝭ. nō aūt ſūt illiꝰ cui ſubtrahūt̉.Et ꝓpt̓ hͦ tūc nō ꝯmittit̉ furtū. ꝗa furtū ē ꝯtractatio rei aliene frauduloſa īuito dn̄o fcā. l. i. ff. d̓ furtꝭ. In̄ qn̄ ſubeſt extrema nccītas n̄ dr̄ eē ablata resaliena ẜ ꝓpͥa. Et hͦ mō dꝫ ītelligi. c. diſcipulos. d̓ ꝯſe. diſ. 3. vbi dr̄ ꝙ diſcipuli dn̄i nr̄i. ꝗ trāſeūtes ꝑ ſegētes euellerūt ſpicas ⁊ comeder̄t. a xp̄o ſūt reputati īnocētes. ꝗa coacti fame hͦ fecerūtSecꝰ ſi fuiſſet nccītas non extrema. ꝗatūc nō excuſaret a furto. licꝫ pena deberet minui ꝓpt̓ taleꝫ nccītatē. Et de hͦ ētex. ī. c. ſi ꝗs ꝓpt̓ nccītatē. d̓ furtꝭ. vbitex. dic̄ ꝙ ſi aliꝗſ furatur cibaria ul̓ veſtem uel pecus ꝓpt̓ nccītatē famis uelnuditatꝭ. dꝫ penite̓ ꝑ tres ebdomadasNā ille tex. dꝫ intelligi qn̄ nō ſuberatextrema nccītas. Et ita ītellexit ſcūsTho. ī lod pallegatꝭ. Et idē dicūt doc.canōiſte in dco. c. ſi ꝗs ꝓpt̓ nccītateꝫ.Inde non licet ſurriꝑe rem proximiniſi propter extremam neceſſitatem.ꝗa extrema nccītas facit ceſſare furtūcū tūc res ſit ꝓpͥa ſubtrahentꝭ. Vbi v̓oremane̓t delictū furti. nullo mō lice̓tꝯmitte̓. ut dco. c. ſi ꝗs ꝓpt̓ nccitatem.Ad hͦ facit pulcher tex. 14. q. 5. c. fortevbi ſic dic̄. Forte aliꝗs cogitat ⁊ dicit.multi ſūt xp̄iani diuites. auari. cupidi. nō hēo pctm̄ ſi ſuū illis abſtulero.⁊ pauꝑibꝰ dedero. In̄ enī illi nil boniagūt. mercedeꝫ hr̄e potero. Sꝫ tex. illern̄det ꝙ hꝰ modi cogitatio diabolicacalliditate ſuggerit̉. ⁊ ꝙ ſi totū tribuerit qd̓ abſtulerit potiꝰ pctm̄ addit qͣꝫminuit. Et ille tex. ē Augꝭ. Et ideꝫ dicin liº ꝯͣ mēdaciū. cuiꝰ v̓ba refert mgͣrſnīaꝝ liº 2º. diſ. 4i. ca 3º. Ex qͦ īfert ꝙnon licet face̓ ꝑuū pctm̄ ut ex eo ſeqͣt̉.jiſmaiꝰ bonū. In̄ apl̓s Ro. 3ª caº. dicit ꝙilli qͥ dicūt mala eſſe faciēda ut ex eiseueniāt bona. ſūt ꝯdēnādi tanqͣꝫ blaſfematores dei. Et ex his infero ꝙ vbidelictū remanet delictū. nō licet illudcōmitte̓ ſtante extrema ncc̄itate. Vn̄doc. ī dco. c. ſi ꝗs ꝓpter nccītatē. dicūtꝙ ꝗs nō excuſat ꝓpt̓ nccītatē ſi ꝯmittit fornicationē. ꝗa fornicatio eſt de ſemala. ⁊ potiꝰ ꝗs dꝫ mori qͣꝫ malo ꝯſentire. ut ī. c. ſacrꝭ. qd̓ metꝰ ca. et. 32. q. 5ita ne. Et ex hͦ doc. canōiſte reprobatopionē Pe. ⁊ Cy. ī. l. i. in pl̓t. q. C. vn̄vi. vbi dicūt ꝙ ſi dn̄s mādat ſeruo ꝙeiꝰ vxorē int̓ficiat alioꝗn ip̄m int̓ficiet. ꝙ excuſat̉ ab hōicidio ſi int̓ficiat dominā ſuā ad mandatū dn̄i ſui. Tn̄ Iacobꝰ de Rauēna diſtīxit ꝙ aūt muliererat al̓ peritura. ut ꝗa dn̄s oīo eā int̓feciſſet. ⁊ tūc excuſat̉ ab hōicidio. aut n̄erat peritura niſi ſeruꝰ ip̄am int̓feciſſet. ⁊ tūc nō excuſat̉ ab hoicidio. Pe.v̓o dīc ꝙ īdiſtīcte excuſat̉ ab hōicidioqͥa eſt neceſſariū n̄ volūtariū. Sꝫ doc.canōiſte. s. Io. cal. ⁊ dn̄s Car. in. c. ſignificaſti. d̓ homi. indiſtīcte dicūt ꝙetiā ſi dn̄s fuiſſet int̓fecturus vxoreꝫetiā ſi ſeruꝰ eā nō occidiſſet. nihilominus non excuſat̉ ab hōicidio etiā ſi idfecerit timore mortꝭ. Et ſic nō licet ꝓꝯſeruatiōe vite occide̓ illuꝫ ꝗ oīo eratint̓ficiēdus. Et hanc opīonē etiā ſecūtus fuit dn̄s Abbas ī. c. ſacrꝭ. qd̓ metꝰcā. Et ego etiā iſtā opīonē fui ſecutusin dcō. c. ſicꝗs ꝓpt̓ nccītatē. d̓ furtꝭ. Ethͨ opīo ꝓbat̉ in. c. de occidēdis. 23. q. 5vbi dīc tex. ꝙ nō eſt licitū alique occidere niſi hēat ad hoc ptātē ex publicaauctoritate. Tn̄ ꝓ ꝯſeruatiōe vite proprie nō licet hoīeꝫ occide̓. Pro qͣ etiā ēbonꝰ tex. 15. q. i. merito. vbi pꝫ ꝙ ꝗs n̄excuſatur a pctō dato ꝙ ꝓpt̓ timoreꝫ