tenere ꝙ fieri poſſit diſpēſatio. ꝗa nōeſt veꝝ. īmo oēs doc. tenēt contrariuꝫ⁊ eſt caus ī. c. ſuꝑeo. d̓ vſurꝭ. vbi clareꝓbat̉ ꝙ papa nō pōt diſpēſare ut exerceat̉ vſura. ⁊ illū tex. īduxi ī 2º ꝯſilio.¶ Nūc addo aliā rōnē qͣre papa n̄ poſſit diſpeſare. Nā vbi diſpeſatio eſt opprobrioſa religiōi xp̄iane. nō cocedit̉diſpēſatio pape .i. q. 7. et ſi illa. notantdoc. in. c. qͣꝫto. d̓ cōſue. De iure aūt diuino ⁊ canōico iudei cēſent̉ ſerui xp̄ianoꝝ ꝓpt̓ paſſionē xp̄i q̄ illos ſeruoseffecit ⁊ xp̄ianos liberos. ut ī. c. ⁊ ſi iudeos. d̓ iudeis. Nodo ſi xp̄iani debetreciꝑe pecūias ſub vſurꝭ a iudeis. effi2ciūt̉ quodāmō ſerui iudeoꝝ ꝗa ꝗ mutuū accipit ſeruus ē fenerantꝭ. ꝓuerb̓.22º caº. et in. l. 3. C. d̓ noua. In eſt opprobriū xp̄iane religiōi ꝙ ꝑ hanc viaꝫillicitā xp̄iani efficiat̉ qͦdamō ẜui iudeoꝝ. Nec eccl̓ia dꝫ tolerare tale opprobriū ut ī dco. c. ⁊ ſi iudeos. ⁊ ī cle. i. deteſti ⁊ in. c. iudei. eo. ti. Vn̄ ſi papa vellet diſpēſare ꝙ iudei fenerent̉. cū nonpoſſit fieri ſine opprobrio xp̄iane religiōis. nō ē tolerādū. ut dīc Inno. ī. c.qͣꝫto. d̓ ꝯſue. ⁊ doc. ibi. multo minꝰ pōtciuitas ꝯſentire ꝙ iudei fenerēt̉. cū cedat in maximū opprobriū xp̄ianoruꝫ.Nō obſtāt cauſe qͣs dictꝰ frat allegat.q̄ ſuadēt diſpēſatiōeꝫ. ꝗa illud ꝓceditcirca illa in ꝗͥbꝰ pōt cade̓ diſpenſatio.Sꝫ circa p̄cepta moralia uel naͣlia nonpōt papa diſpēſare. cū ſint de nccītateſalutꝭ. Et ad hͦ plures auctoritates allegaui ī alijs conſilijs. Et hͦ etiā ſenſitBal. ī. c. 2º. et ī. c. ad nr̄am. d̓ ꝓba. vbidīc ꝙ ī iure dīno qͦ ad ea q̄ ſūt de neceſſitate ſalutꝭ nō cadit diſpeſatio nec interptatio. In̄ Hieroꝰ ad Cellantiā. inqͣrta colū. ait. Duo aūt ſūt gna mādatoꝝ ī ꝗbꝰ claudit̉ tota iuſticia. Prohibēdi vnū eſt. Iubēdi alteꝝ. It. n̄. phibēt̉ mala ita p̄cipiūt̉ bona. Nō obſtatetiā qd̓ dīc. ꝙ ē d̓ ꝯſuetudīe ꝙ tolerēt̉iudei ab eccl̓ia .s. ꝙ exerceāt vſuras.Nā ꝯſuetudo pctī nutritiua nō valetut in. c. fi. d̓ ꝯſue. ⁊ c. mala. ⁊. cͣ. vitate⁊. c. ꝯſuetudo. 8. diſ. ⁊ ī multꝭ alijs. c.eadē diſ. Nō obſtat etiā illud qd̓ dīcꝙͣ furtū admittit̉ tꝑe necītatꝭ. ut in. c.ꝓpt̓ nccūtatē. de furtꝭ. ⁊ ī c. diſcipulosde ꝯſe. diiſ. 5. Nā tꝑe nccītatꝭ oīa ſuntcoīa. vn̄ deſinit eſſe furtū. l. 2. ff. ad. l.rodi. d̓ iac. ⁊ in. c. ſicut hi. ī fi. 46. diſ.Sꝫ papa n̄ poſſet diſpeſare ꝙ ꝗͥs abſqꝫncc̄itate res aliēas furaret̉. ꝗa non pōtdare licētiā peccādi. ut dco. c. legatur24. q. 2. Et duꝫ dīc ꝙ papa poſſit diſpeſare ꝙ ꝗs ꝯmittat fornicatiōeꝫ. in hͦmale dic̄ ⁊ ē penitꝰ he̓ticꝰ. ꝗa papa nōpōt dare licētiā peccādi. In pulcherrimꝰ tex. ī. c. pͥ. 40. diſ. dīc ꝙ deꝰ nō cōceſſit nec Petro nec eius ſucceſſoribꝰ licētiā peccādi. Modo ſi papa nō hr̄ licētiā peccādi. nec alteri dare pōt. Et iniſta rōne fūdat̉ tex. ī. c. ſuꝑ eo. d̓ vſurꝭvbi ē caſus de hͦ ꝗ nō pōt cauillari. ⁊ hͦclare deduxi ī2º ꝯſilio ꝑ me edito. immō deꝰ nō pōt dare. ut dic Ricar. in loco pallegato. Itē duꝫ dīc ꝙ illlud p̄ceptu. Nō occides. ē dinuꝫ. ⁊⁊ tn̄ ſi fueritfactū ex nccītate ul̓ defenſiōe nō ē peccatū. nec incurrit̉ excoīcatio. Ad hͦ reſpōdet̉ ꝙ illud nō eſt ꝯͣ ius dīnū. īmocōſonat turi diuino ⁊ naͣli. Nā qd̓ qsob tutelaꝫ ſui corꝑis fecit iure feciſſevidet̉. ut in. l. ut vim. ff. de iuſticia etiure. In̄ talis q̄ ſe defendēdo occidit.nō dr̄ feciſſe homicidiū exqͣ pͥncipal̓ītētio fuit ſe defendere. Nā illud p̄ceptū. Nō occides. ītelligit̉ d̓ eo ꝗ volūtarie ⁊ ex odio aliquē occidit. Sꝫ ꝙ fiat aliꝗd qd̓ in ſe remaneat pctm̄. non