nō ſolue̓. Et ītellige niſi magͣ cā forſāint̓ueniat. ut dīc. Hoſti. Inno. ſuꝑ. c.ꝗa fruſtra. exͣeo. A. Id̓ in ſū. eo. ti.q. 49. Bº. Ꝙſi is a qͦ acceꝑat vſurasnō ſit ſuꝑſtes. nec eius hēs. mādabitiudex pauꝑibꝰ erogari. exͣ eo. cū tu. Etpꝰqͣꝫ hoc factū fuerit petitio ꝓcedet. al̓nō. Et idē dicendū ſi viuat ſꝫ neſciturvbi ſit. uel ſi ſcit̉ ⁊ ad eū mitti nō pōt.tūc ſil̓r det̉ pauꝑibꝰ. exͣ de iudeis. cumſit. niſi ſperet̉ de ip̄ius aduētu. tūc. n.pecunia ꝯſigͣbit̉ ⁊ deponetur. A. Dehͦ latiꝰ dictū ē sͣ. reſto. 6º. in pͥnº. in additōe. v̓. qͦ ad ſecūdū. cū ſequētibꝰ. BEt ꝓcedet pͥor petitio. Et hͨ ſūt ītelligeca ẜm Hoſti. de vſurario notorio. AId̓ īſū. eo. ti. q. §0. Et dicet̉ notoriꝰſi de hoc ī iudicio fuerit ꝯuictus. ut sͣ.vſura 4º. in pͥncipio. G¶ Quo coget̉ reſtitue̓ cl̓icus ſi fueritforte vſurariꝰ uel hēs vſurarij? ℟º ẜmRay. Si nō vult ſatiſfacere dꝫ ſuſpēdiab officio. A. ⁊ bn̄ficio. ut. c. p̄tereaexͣeo. B. ⁊ ſi nō emendet̉ dꝫ deponi.exͣeo. p̄tea. diſ. 47. ep̄s. ⁊. c. ſi ꝗs cl̓icoꝝ. ⁊ pꝰ ea ſi ē īcorrigibil̓. cōgēdꝰ ē ꝑpotentiā laicale. exͣ de iudi. cū non abhoīe. A Et ibi pꝫ ꝙ pꝰ depoſitiōeꝫ pꝰdꝫ puniri excōicatiōe mīori. pꝰ moduꝫanath̓ate. exīde tradi ptāti ſcl̓ari. Bdiſ. 17. nō licuit. Nec dꝫ reſtituere d̓ rebus eccl̓ie. A. niſi qͣtenus de pecuniailla expēdidei̓t ī vtilitatē eccl̓ie ẜm eū.Ray. ⁊. ūſ. eo. ti. q. §1. G. ſꝫ de ſuis ſihꝫ. ſꝫ ſi nō hꝫ. tūc ẜm ꝟ. de fructibꝰ qͣꝫtīmepcipit pōt ſe liberare. Facit exͣ defideiuſ. c. 2. A. Id̓ in dca. q. §1. B¶ Quid ſi debitor iurauit ſoluē vſuras: ℟º ẜm Ray. pōt denūciare eccl̓iemōitione p̄miſſa ut ꝯpellat illū ad relaxandū iuramentū. uel ſi vult ſoluatut ſatiſfaciat deo de iuramento. ⁊ pꝰ eapoterit repete̓. exͣ de iur iurꝭ. ex adminiſtratiōis. ⁊. c. debitores. Ꝙ ſi iurauitnō repete̓. dico ꝙ nō repetet dirce ꝓpt̓iuramētuꝫ. ſꝫ īdircē bn̄ repetet. s. denūciando eccl̓ie crimē illiꝰ ut ſic ad ſatiſfaciendū cōpellat eū. Si v̓o iurauit ꝙnō denūciaret. nō tenet iuramētū cuꝫſit illicitū. utpote ꝯͣ ꝓximi ſalutē. Inhͦ nō obſtāte pōt denūciare. exͣeo. tuaſ⁊ de iureiurꝭ. quēadmodū. A. Et ibipꝫ ꝙ hͦ veꝝ ē inqͣꝫtū ītendat̉ ad ſaluteꝫꝓximi. Si v̓o pͥncipalit̓ ꝗs intēde̓t adreſtōnem vſuraꝝ ſibi ſaciendā. nō vr̄excuſari a ꝑiurio. ꝗa ſiue ꝑ actiōeꝫ ſiuep denūciationē ī effectu repetito eſt. ⁊effectꝰ attēdi dꝫ potiꝰ qͣꝫ v̓ba ul̓ circuitus. C. mandati. l. ab anaſtaſio. B.Con. Goff. ⁊ Hoſti. addēs ꝙ ſi etiā iurauit debitor nō repete nec recipe vſuras. nihilominus dꝫ cogi ad reſtōneꝫ ⁊erit pecunia pauꝑibꝰ erogāda. A. ꝗahͦ cāu hēt̉ ac ſi pͥncipales n̄ īuenirēt̉. iōſuccedūt paupes. ex eo. cū tu. ⁊ ne vſurariꝰ cōmodū ex ſua fraude reportet exͣeo. tuas. Et id̓ etiā qd̓ ī hͦ. §. no. ī ſū. eo.ti. q. 33. Predcīs etiā con. glo. in. c. p.mo. ⁊. c. debitores. exͣ de iure iurꝭ. GQuid ſi d̓ duobꝰ hedibꝰ vſurarij alt̓factꝰ ē nō ſoluēdo? ℟º ẜm Hoſti. Tūcaliꝰ tenet̉ ī ſolidū .s. vſqꝫ ad qͣntitatē q̄de he̓ditate ad eū p̄uenit. Nā oēs reshēditarie obligate ſūt. exͣ eo. cū tua. §.fi. A. Poſti. nō vr̄ hͦ firmit̓ tene̓. ſeddic ꝙ opīo hͨ ī ꝯſpectu multoꝝ fauorabilis ē qͣꝫtū ad aīas ac ſatꝭ eqͣ ⁊ ab oībꝰapprobata. iō nō audeo ꝯͣdice. Cōſiderata tn̄ ſubtilitate iurꝭ aliud vr̄. niſi qad he̓deꝫ ꝗ nō feciſſet īuētariū. ul̓ niſiqͦ ad hedē ⁊ quecūqꝫ aliū reſpectu reꝝex vſura ſeu ex pecuia fenebri acqͣſitarū q̄ ad eos titulo lucratiuo ꝑuenerūtut teneāt̉ ad reſtōneꝫ ſi vſurariꝰ ſiueeiꝰ he̓ditas efficit̉ nō ſoluēdo. ut ⁊ ſū.eo. ti. q. 4. Sꝫ glo. ī. c. tua nos. ſentit13 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten