id̓ qd̓ dr̄ ī iſto. §. quā glo. multi doc.canoniſte ſequūt̉. ut nōt ibi. d. An. debū. S ut ip̄e dīc hͦ n̄ vr̄ veꝝ ꝙ oīa bona heditaria ſint obligata ꝓ reſtōnevſuraꝝ. de quo latiꝰ dc̄m ē s. vſura pͥ.§. 13. ī additꝭ. En̄ cū obligatō he̓ditariā diuidat̉ int̓ hē̓des ꝓhēditarijs portōibꝰ niſi ſuꝑ rebꝰ obligatꝭ. C. d̓ ac. he̓.l. ꝓ he̓ditarijs. n̄ vr̄ rōnabile ꝙ vnushēs portet pōdꝰ alt̓iꝰ ſuꝑ rebꝰ n̄ obligatꝭ. ut ⁊ſentit dn̄s An. de bu. lꝫ multivideat̉ ſimpl̓r tene̓ ꝙ ſi vnꝰ he̓dū efficiat̉ n̄ ſoluēdo alt̓ ad reſtōneꝫ vſuraꝝī ſolidū teneat̉. qͦꝝ dcm̄ pōt vificari uttactū ē qͦad bōa ex vſura acꝗͣſita. ne exdolo alt̓iꝰ qͥs ꝯſeqͣt̉. cōmodū cū iacturat̓ti. ff. d̓ eo ꝑ que fac. erit. l. fi. ⁊ poſitū ē ī dc̄o. §. 13º. ī additiōe. G¶ Pone ꝙ vſurariꝰ emit equū ul̓ p̄diūde pecūia vſuraria ⁊ donat hꝰ modi alt̓ipꝰ ea efficit̉ n̄ ſoluēdo. q̄rit̉ vtꝝ debitorꝗ ſoluit vſuras poſſit pete̓ rē illā a poſſeſſore ⁊ ille teneat̉ reſtitue̓? ℟º ſcd̓mRay. ⁊ ille pōt pete ⁊ iſte tenet̉ reſtituere. exͣ eo. cū tu. Succedit. .n. h̓. res locop̄cij ſicut ecōuerſo p̄ciū loco rei. ff. depeti. he̓. l. ſi rē. Et hͦ veꝝ ē ẜm xv. qn̄ talē rē hūit ex lucratiua cā. Secꝰ ſi emiſſet ul̓ alia can lucratiua ⁊ boa fide habuiſſet. Cū hͦ con. Goff. ⁊ Poſti. Et addit Goff. ꝙ ſi res illa ex cā lucratiua ꝓueniat pꝰ ea ad aliū ex ſil̓i cā ⁊ iſte vltimꝰ fuit ille q̄ potuit pete̓ vſuras. lib̓atꝰeſt ille cui res pͦ data fuit ut ꝯeū agi n̄poſſit. ff. de ac. ⁊ ob. l. oēs debitores.Idē Hoſti. A. Idē ī ſū. eo. ti. q. 55. Etde hoc latiꝰ sͣ. vſura pͥ. §. 13º. ī additꝭ. uttactū ē sͣ. ī. §. p̄cedenti. B¶ Ouid de regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ ꝗ cū poſſint n̄ ꝯpellūt ad reſtituendū vſuras?℟º ẜm ꝟ. Dico ꝙ tenēt̉ etiā ſi nihil adeos ꝑuenit. A. Id̓ ī ſū. eo. ti. q. 58. Etde hͦ latiꝰ s. reſtō 7º. §. xi. h13i¶ Utꝝ vſurariꝰ teneat̉ reſtitue̓ ꝗcꝗdde pecunia vſuraria lucratꝰ ſit? ℟º ẜmRay. Si vſurariꝰ ex pecūia vſuraria negociatꝰ ſit ⁊ lucratꝰ ul̓ emit īde p̄diū ⁊.x.xiiiſfructꝰ ꝑcepit n̄ tenet̉ hͦ reſtitue̓. Con..xxxalUl. ⁊Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 78. eo ꝙ tale lu.xiicrū n̄ ē fructꝰ pecuīe ſꝫ hūane īduſtrie⁊ poſſeſſio epta d̓ tali pecūia ē res emēvinju q ſiqstis ⁊ nō eiꝰ a qͣ accepta fuit vſura licꝫ eiuir diue ſuadenteſit obligata. A. d̓ hͦ dcm̄ ē sͣ. vſura pͥ. §riucrecit ꝙ13º. ī additione. B. Sꝫ ẜm ꝙ pōit ꝟ. ſiinitrmum īecehūit d̓ vſura t̓ra ul̓ pecus. tūc ꝗcꝗd deturiꝝ nlbepifructibꝰ illiꝰ ꝑcepit tenet̉ reſtitue̓. ꝗaex re alt̓iꝰ hūit. A. Predcīs ⁊ his q̄ diviſt riſi morascut̉ ī ſe. §. Con. Vl. ⁊ Tho. ut ī ſū. eo.vindipedtiti. q. §5. vbi ẜm ꝟ. addit̉. Id̓ etiā credo d̓ lucº hīto de re furtiua ul̓ rapta ſibus mnex eo p̄dia uel redditꝰ emāt̉. Et con. p̄imūtoriacijdcīs Tho. ⁊ Il̓. ut ibi. Et de ſupͣdcisint. Et detulifructibꝰ ⁊ int̓eē latiꝰ s. reſtō pͥ. §. 4ºIlipexnots ꝑin additiōibꝰ. Evde. it. li̓. §.¶ Vtꝝ vſurariꝰ teneat̉ debitori ad dāaq. Biridiqꝫ lina. ℟º ẜm Ray. Tenet ad oīa dāna q̄onetioreliqille ꝓpt̓ ſolutiōeꝫ vſure paſſꝰ ē. ut ſi dofiſtdemonmū ſuā ꝓpt̓ hͦ vilius vedidit. ⁊ ſi aliāꝯduxit. aūt ſi ꝓpt̓ hͦ ab alio ſub vſuraxxij. jqueſiuit.imi ntrotūt⁊nōt. q¶ Cui reſtituēda ſit vſura? ℟º ẜm Hoiipmhoſti.ſti. Gnaͣlit̓ reddi dꝫ ei a qͣ ꝗs extorſitIſdaaudcdinēs. ftul̓ eiꝰ he̓di. ⁊ ſi n īueniāt̉ ē pauꝑibꝰ erogāda. exͣ eo. cū tu. Ꝙ ſi abſens ē eo ꝙvſurariꝰ trāſtulit ſe ad aliū locū. tenet̉ꝯſenſūei mitte ſuis ꝓprijs ſūptibꝰ. Ꝙ ſi ille qhēbat recipe ab vſurario ul̓ hēs eiustrāſtulit ſe alio. tūc mittet ei ſūptibꝰd. Anteilliꝰ cui mittit. niſi expēſe excederenttotā ſūma. tūc. n. dꝫ. pauꝑibꝰ erogari2. q. 6. ant̓ioꝝ. exͣ de iudeis. cū ſit. niſiꝙ ſi d̓ ꝓxīo eiꝰ aduētꝰ ſꝑat̉. tūc fiet. utdcm̄ ē s. §. 5º. C. de vſurꝭ. acceptā. AilplitibId̓ ī ſū. eo. ti. q. 68. Et de hoc latiꝰ sͣ.reſtō 6º. ī pͥn. cū additiōe. B. De maͣiſta pl̓a pn̄t colligi sͣ reſtō ꝑ totū. Quo