Og. d̓ reſtōeIra Vl viuraꝝ. ecſpͦ q̄rit̉. Vtꝝ ſi nō fuerit intentio creditoris aliꝗd recipe ſꝫ poſtea debitor aliqͥd dat. teneat̉ creditor ad reſtitutionē? ℟º ẜm ꝟ. Si ꝓbabilit̓ credic ꝙ ex dilectiōe ſola gͣtis ei dederit. n̄tenet̉. Si vo credit uel ꝓbabilit̓ eſtīatꝓpropt̓ mutuū acceptū uel vlt̓iꝰ retinendū dederit. tenet. A. s. inquatuꝫē factus locupletior de ꝯſūptis bona fide. ff. de peti. here. l. vtꝝ. In bona aūtfide nō ē qui credit uel ꝓbabilit̓ dubitat ꝙ nō ꝓpter merā dilectiōeꝫ. ſꝫ ꝓpt̓p̄dcas cās ei dederit ẜm eundē ꝟb. ⁊ īſi. li. 2º. ti. 7. q. 8. PPone ꝙ debitor nō gͣtis vſuras ſoluit poſtea ad manꝰ hꝰ moī debitorꝭ venerūt aliqͣ de bonis creditoris. nunꝗͣdpōt de eis ſatiſface̓ ſibi ꝓ vſura quaꝫ eiſoluit. A. ꝟv. tenet ꝙ ſic. ut ī d̓ca. q.8. B. De hͦ cāu dic ut sͣ. belluꝫ pͥ. §.3º. A. ꝯiūcta additꝭ. B¶ Quid ſi creditor gratis ꝗdē mutuaſſet. ſꝫ tn̄ inducit̉ ad mutuandū ꝗa hꝫſpē recipe vltra ſorte. nō ex dilectiōe ſꝫꝓpter mutuū. nūꝗd tenet̉? ℟º ẜm ꝟ.Sic. ꝗa ſola ſpes facit vſurariū ut dcm̄ē s. v̓ſura pͦ. §. 2. et z. A. Dic clariꝰꝙ ſi ſpes cōmodi fuit pͥncipalis cā mutui vſura cōmittitur. Secꝰ ſi ſcd̓aria.ut sͣ. vſura pͥ. §. pͥ. ⁊ ibi latius ī addition. Et licꝫ vſurariꝰ mental̓ teneaturad reſtōneꝫ. exͣ eo. ꝯſuluit. n̄ tn̄ ſic tenetur ſymoiacꝰ ſolū mētalis. exͣ d̓ ſymo.c. fi. Et ē ro. ꝗa ī ſymoīa ē turpitudovtriuſqꝫ ꝑtis ⁊ ex ſolo iure hūano pecunia ſymoniacē accepta reſtituēda ēnon illi ꝗ turpit̓ dedit ſꝫ eccl̓ie. In̄ necHeliſeus gieęī p̄cepit reſtitue pecuniāquā accepit a Naama. Et iō papa ī hͦcau pōt ſtatue qd̓ vult. Poſſet etiamriſtrat̉.jiidiſpēſare ꝙ nō ſolū ī mētali ſymoniaiuramſꝫ etiā in exp̄ſſa p̄ pactū poſſet retinerij1iqd̓ eēt ſymoniace acꝗſitū. Sꝫ ī vſura n̄ię turpitudo dantꝭ. ⁊ iō iure dīno ⁊ naͣfaciendli eqͥtate faciēda ē reſtitutio. Sec etiāpod.apoſſet ī hͦ caſu papa diſpēſare. ẜm ꝟ..xiſut in ſū. eo. ti. q. 9. Et qd̓ dictū ē ī vſuiixxitra obtinet ꝓpter eandē rōneꝫ etiā ī acInctino pot̓.qͣſito ꝑ ſymoniā qn̄ ſolū ex ꝑte recipij36entis adeſt turpitudo. exͣ de ſymo. c.iiti. tuc.n.dilectus pͥ. IBteſtōnIruſ. peQualit̓ vſurariꝰ ꝯpellit̉ reſtituere?excuſaIuipt̓ ined℟ ẜm Ray. Si ē publicꝰ ꝯpellitur ꝑiimēala. bdiuerſas penas iurꝭ qͣs hēs s. vſura 4.ꝑ totū. Itē oīs vſurariꝰ pōt cogi ad repiſititſtituendū ꝑ excoīcatiōeꝫ. exͣ eo. qm̄ nōxxxi. Iniri roturiCon (ſolū. Itē3º mō ꝯpellit̉. ꝗa ſi vſurariusrepetat ab aliqͦ vſuras repellit̉ ꝑ exceamictus. vt cͣ.tauit deptionē donec ⁊ ip̄e reſtituerit vſurasul̓ feceit poſſe ſuū. exͣ eo. ꝗa fruſtra Ettiſcuaſifuedeeiſdē moīs ꝯpellūtur hēdes. exͣ eo. tua7. c. michael. A. Et ibi pꝫ ꝙ hͦ obtinꝫetiā q̄ ad diſpōneꝫ d̓ci. c. ꝗa fruſtra. s.imn ilt. c. pteden ct cōnut cepellat̉ a reſtōne vſuraꝝ ut dictūviiu deroni.catueē. ꝓpter vſuras extortas ab eo cuiꝰ eſtirir. t ſiqͣꝫditi. q.heres. B. Con. Hoſti. ⁊ Goff. A. Id̓xilmebēin ſū. eo. ti. q. 47. Et ibi additur ẜminuti. cu nonabeoſdē. ꝙ hͨ ꝯpulſio fiet oī appellatiōeremota. Sꝫ forte hoc pōt intelligi qͦ adnotorios vſurarios. cū in notorijs nōreqͥrat̉ ordo iurꝭ. 2. q. i. manifeſta. Btuatitueꝝe du¶ Quid ſi ꝗs repetat vſuras ⁊ excipimiadepcinaatur ꝯͣ eū ꝙ ip̄e nō reſtituit vſuras qͣsfi. IIdiegoextorſit. ⁊ ille en̄det ſe eē ꝑatuꝫ reſtituh nteintiiere ſi ſit qui petat. quō ꝓcedet iudexeefuudiaeccl̓iaſticus? ℟º ẜm Goff. Ffaciet p̄coipabme xuittanicari ꝙ ꝗcūqꝫ ſoluit tali vſuras veninrca lij. jat ⁊ on̄dat ⁊ ſatiſfaciet ei. ⁊ ſi nō veniat aliꝗs ꝓcedet pͥor petitio. ſi veniant⁊ ꝓbet fiet eis reſtō. Nec ſufficit ī hoccaſu dari pigͦra ul̓ cautiones. exͣ d̓ ſen.⁊ re iu. cū aliꝗbꝰ. ff. de pigno. ac. l. ꝙ ſiiuiurpb