qͥdego loqͣr vob̓. neqꝫ auferetꝭ ex eo.Bil̓r vbi lex nō diſtīguit nec nos debemus diſtīguere. l. fi. C. de ꝯͣhen. emp.cū multꝭ alijs. Nec ē hic alqͣ cā ad diſtīguēdū. ꝗa etiā naͣlis eꝗtas ꝓhibet vſuras. In̄ ẜm ph̓m pͥmo politice. vſuraria pecuniarū acꝗſitio ē maxīe p̄ter naturā. Pret̓ea cā allegata nō ē ſufficiēsꝗa cōtra illā nitit̉ auctoritas dīna. nōꝑ p̄miſſionē ſꝫ ꝑꝓhibitiōeꝫ ⁊ minatione. ut patet Exo. 22º. Si pecuniā mutuo ⁊cͣ. ut sͣ. Et clariꝰ Deūtº 13º. Si vnꝰde fratribꝰ tuis ⁊cͣ. Pret̓ea circa ius diuinū īterp̄tatio ꝓprie ſpectat ad ſedeꝫapl̓icaꝫ. adeo ꝙ ꝗ illā nō ſeꝗtur on̄ditſe īperitū ⁊ maliuolū ⁊ nō catholicū ſꝫhe̓ticū. ut ait Hiero. 23. q. i. c. hec ē fides. Et ſedes apl̓ica det̓minat ꝙ pagina vtriuſqꝫ teſtamēti indiſtīcte deteſtatur vſuras. ut dīc Alexādet tertiꝰ īꝯcilio lat̓an̄. ⁊ exͣ eo. ꝗa fere. ꝓpt̓ qd̓ etꝭid̓ Alex. ī. c. ſuꝑ eo. exͣ eo. dīc ſuꝑ hͦ nullā diſpēſationē poſſe fieri ꝑ hoīeꝫ. In̄īdcō. c. ſuꝑ eo. ait. Cū vſuraꝝ crimenvtriuſqꝫ pagina teſtam̄ti deteſtet̉. ſuꝑhoc diſpeſationē aliquā poſſe fieri nōvidemus. ꝗa cū ſcripta ſacra ꝓhibeatpalterius vita mētiri. multo magis ꝓhibēdus ē ꝗͣs ne etiā pro redimēda vita captiui. vſuraꝝ crimīe inuoluat̉. hͨibi. Ecce quō aꝑte ꝯͣdicit p̄dictis hictex. ⁊ formalit̓ tollit̉ cā quā ip̄i allegabāt iuſt ā faciēde diſtīctiōis. vꝫ ut ſubueniat̉ hoīuꝫ nccītatibꝰ. qd̓ h̓ dr̄ etiā d̓lege dīna valde ꝓhibitū. ⁊ iō nec ẜmilla nec ẜm aliā poſſe ī hͦ diſtingui iusdīnū vl̓ canōicū. cui qͦ ad foꝝ ꝯſcīe etiāīꝑator ſubiectꝰ ē. φ6. diſ. duo ſūt. Vn̄alij dicūt. ut ſuꝑ dcā ℟ica refertⁱ dn̄sAnto. de bu. ꝙ vſura a legibꝰ nō pōt ꝑmitti ī mutuo. ꝗa ſcriptū ē. Mutuuꝫdate ⁊cͣ. ſꝫ ī alijs ꝯtractibꝰ ſic. ut. C. d̓rei vxo. ac. l. vna. §. exactio. ubi dr̄ ꝙſi pecunia dotalis nō reddit̉ vxori pꝰſolutum mr̄imoniū īfra annū. exindeſoluet̉ tertia cēteſime ꝓ vſuris .i. omniāno tertia ꝑscentū pro cētenario. qͣſive. īt iſti dice̓. ꝙ ī alijs ꝯtractibꝰ qͣꝫ mutui lex dīna nō ꝓhibeat vſurā. ⁊ iō lege hūana poſſit ꝑmitti. Sꝫ hͦ ē falſū ꝗaidē eſt ī eꝗpollenti qd̓ ī mutuo. ut qn̄rōne t̓mini aliꝗd plus ſoluit̉. exͣ. eo. c.ꝯſuluit ⁊. c. fi. ⁊. c. ī ciuitate. Iō Iacobꝰd̓ Rauen. dīc ꝙ nullo caſu lex ꝑmitritvſurā. niſi ꝯtra moroſū .i. cōtra illū q̄cū poſſet nō ſoluit tēpore q̄ debebat.Et hoc verū ē. quia nō ē hoc caſu ꝓpevſura ſꝫ potius ꝯtumacie pena. de qͣ sͣ.§. 22º. dictū ē. Et ſic ꝓprie loquēdo leges nec ꝑmittūt nec ꝑmitte̓ poſſūt vſuras. In̄ glo. in Auten. ad hͦ. de vſuris.dīc ꝙ īꝑator correxit ꝑ iura nouiſſimaoīa iura antiqͣ q̄ tractat d̓ vſuris. ⁊ ꝗaex qͣ ſubiecit ſe cōcilio Niceno ī qͣ vſure ꝓhibentur ut dcm̄ ē. nō ē veriſil̓e ꝙ̄voluerit aliꝗd ſtatuere ꝯtra illud. C.de ſū. tri. ⁊ fide catho. l. 2. vbi int̓ aliaſunt hec verba. Nicene fidei duduꝫ amaioribꝰ tradite. ⁊ dīne religiōis teſtimoīo atqꝫ aſſertōe firmate obſeruātīaſꝑ manſura teneat̉ ⁊cͣ. Nec ob. ꝙ dicat̉hoc ītelligi qͥ ad fidē. ꝗa ⁊ ad fidē ꝑtinet ſtare interp̄tatiōi eccleſie ſuꝑ ſcriptura. ⁊ int̓pretata ē reiecta oī diſtīction vtroqꝫ tēſtamento ꝓhiberi. ut exp̄dictis patꝫ ⁊ nō tm̄ ſe ſubijcit īꝑatorq̇ ad fide. ſed etiā quo ad oīa eccl̓iaſtica. ⁊ ad foꝝ ꝯſciētie ꝑtinentia. In̄ dixit ꝙ nō dedignant̉ leges ſacros canones imitari. ⁊ Autē. vt cle. apud ꝓpri.epiſ. ꝯueniātur. pͥmū. §. ſi vero eccl̓iaſticū. coll̓. 6. Et velit nolit qͦ ad p̄dcāſubiectꝰ ē pape. dicto. c. duo ſūt. ſꝫ diuino iuri qͥ ad oīa. ꝗa dicit deus. Ego12 3