vſuras? ℟º ſcd̓m Ray. ⁊ dico breuiterꝙ nō valet nec tenet. Et hoc ꝓbo multiplicit̓. Primo ꝗdē ꝙ vſure ꝓhibiteſūt auctoritate dei qͥ ſuꝑ oēs leges eſt.Na cū par ī pare naͣ habeat īperiū. exͣde electꝭ. īnotuit. multo minus mīor īmaiore. ergo īꝑator t̓renꝰ nō potuit cōdere lege cōtra deū. De hac maͣ pͣs. 14º.Qui pecuniā ſua nō dedit ad vſuraꝫ.Et Lud. 6º. Date mutuū nihil īde ſperātes. cū multis ſil̓ibꝰ. 2º ꝗa ſūt cōtranaturalē iuſticia. ꝗa vedit id qd̓ nō ē.ut sͣ. in. §. §. dictū ē. A. Et ibi latiꝰī additiōe. B. In̄ naͣlit̓ illicite ſūt. ſꝫSͣius naͣle nulla lex valꝫ. diſ. 8. qͥ ꝯtramores. ⁊ diſ. 6. §. his. 32. q. 7. flagitia3º ꝗa ⁊ in iure ciuili dicit lex ꝙ ſacre leges nō dedignant̉ ſacros canones imitari ſpālit̓ ī mrimons ⁊ vſuris. ut drsͣ. lex. §. pl̓e. ⁊ anpl̓t. ⁊ habet̉ ī Autē.ut cle. apud ꝓpri. ep̄iſ. coll̓. 6. ſꝫ ſcd̓mcanones nō poſſūt exigi. gͦ nec ẜm leges. 4º ꝗa dicit īꝑator ſe amplecti qtuor ꝯcilia vniuerſalia adeo ut ꝑ ea ſuis legibꝰ deroget̉. Sꝫ in Niceno cōcilioqd̓ eſt vnū de illis reꝓbant̉ vſure. diſ.47. qm̄. Et ſic leges oēs ī hac ꝑte abrogate ſūt. Ille tn̄ q̄ ꝑmittūr vſuras exigi rōne int̓eſſe ul̓ more ſtare pn̄t ſi ſane ītelligant ut dictū ē s. §. 15. ꝗ incipit vtꝝ vſure poſſint. ⁊. §. 19. qui īcipit. vtꝝ vſure ſint licite. A. Idē ī ſū.eo. ti. q. 63. vbi tn̄ addit̉ ẜm Hl. ⁊ Tho.⁊ Poſti. leges vſuras p̄mittētes nō eēſublatas licꝫ obſeruāde nō ſint. Hācaūt qōneꝫ tangit dn̄s Anto. de bu. ſuꝑ℟ica exͣ eo. ⁊ refert Cy. ⁊ Ia. de bellaꝑtica. ⁊ plures iuriſtas modernos legū doctores tene ꝙ iura ciuilia poſſūtꝑmitte ⁊ ꝑmittur vſuras. ſicut patetī multꝭ rubrid d̓ vſurꝭ. ff. 7. C. ⁊ ī multꝭalijs ꝑtibꝰ iurꝭ dicūt nō obſtare ius dixuinū. ꝗa lex hūana ex cā pōt diſtīgue̓ius dīnū ut ī. c. q̄ ī eccl̓iaꝝ. exͣ de ꝯſti.⁊ glo. ī. l. fi. C. ſi ꝯtra ius ul̓ vti. pubEt licꝫ multa exēpla poſſent poni ſufficiat vnū. Licꝭ .n. ſcriptū ſit psͣ. 73º. Vouete. ⁊ reddite dn̄o deo vro. tn̄ lex humana qn̄qꝫ ex cā ꝑmittit votū nō reddi ſꝫ ī aliud mutari. ul̓ ī alio redimi. utpꝫ ī titulo. exͣ de vo. ⁊ voti redēp. ꝑ̄totū. Cām v̓o qͣre iura ꝑmittūt vſurasdicūt eē. ꝗa hoīes ſūt ita paꝝ caritatiui. ꝗa niſi ꝑciꝑet ex mutuo lucꝝ. ꝑmitteret ꝓximū mori ex nec̄itate. ⁊ iō adeuitatione maioris mali ꝑmittūt vſuras. ꝗa de duobꝰ malis minꝰ malū eſteligendū. 13. diſ. duo mala. ⁊. c. nerui⁊. ff. de re. iurꝭ. l. qͦtiēs. Dicūt etiā n̄obſtare ꝙ īꝑator ſe ſubijcit qͣtuor ꝯcilijsint̓ q̄ e Nicenū ꝓhibes vſuras. 47. diſ.qm̄ multi ꝗadicūt ꝙ imꝑator ſubijcitſe q̄ ad fidē ⁊ nō qͥ ad alia. Itē dicut n̄obſtare ꝙ ius canonicū ꝓhibet vſuraſꝗa illud obtinet qͥ ad clericos. uel eccleſiaſtici iuriſdictōi ſubiectos. ul̓ ꝓhibet eo mō qͦ ius dīnuꝫ. Et iō ſicut nonobſtat ius dīnuꝫ legibꝰ vt dictū ē. itanec ius canonicū. Sed aduertendū.p̄dicta ſūt exp̄ſſe ꝯtra ſcriptura ⁊ veteris ⁊ noui teſtamēti. Vn̄ psͣ. 14. dicit̉Qui pecunia ſua nō dedit ad vſuraꝫ.Et Exo. 22. dr̄. Si pecuniā mutuo dederis populo meo pauꝑi ꝗ habitat tecu. nō vrgeb̓ eū qͣſi exactor. nec vſurisoppmes. hec ibi. Et Ludꝭ. 6º. dr̄. Mutuū date nihil īde ſperātes. qd̓ trāſfertur exͣ eo. ꝯſuluit. Iō lex hūana nihilpōt. ꝗaⁱ ve illi ꝗ ꝯͣdicit factori ſuo. Yſa.15º. Nō ob. ꝙ lex hūana pōt diſtīgue̓ſeu int̓pretari ius dīnuꝫ. ꝗa illud veꝝē qn̄ ius dīnuꝫ obſcurū ē. ul̓ ibi cā manifeſta ad hͦ īducit. Al̓ ſeruat̉ regl̓arit̓qd̓ dr̄ Deūtº 4º. Nō addetis ad verbū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten