vinū. ⁊ ſeorſū vſū vini. venderet eandē rē bis. uel vederet id qd̓ nō ē. In̄manifeſte ꝑiiuſticiā peccaret. Et ſil̓irōne ī iuſticiā cōmittit q̄ mutuat viniūaut triticū petes ſibi duas recōpenſationes. vnā ꝗdē reſtitutione eqͣlis rei.aliā v̓o p̄ciū vſus qd̓ vſura dicit̉. Quedā v̓o ſūt qͣꝝ vſus nō ē ip̄ius rei cōſūptio. ſicut vſus domus ē īhabitatio. n̄aūt diſſipatio. ⁊ iō in talibꝰ ſeorſū pōtvtrūqꝫ cōcedi. puta cū aliꝗs tradiditalt̓i dominiū domus reẜuato ſibi vſuad aliqd̓ tēpus. uel ecōuerſo. cū ꝗͣs cocedit alicui vſū domꝰ reſeruato ſibi dominio. Et ꝓpt̓ hͦ hō licite pōt acciꝑe p̄ciū ꝓ vſu domus. ⁊ p̄ter hoc petere domū cōmodata ſicut pꝫ ī cōductiōe ⁊ locatione domus. Pecunia aūt ẜm ph̓mFº ethicoꝝ. ⁊ ī pͦ politice. pͥncipalit̓ eſtinuēta ad cōmutatiōes faciēdas. ⁊ itaꝓpus ⁊ pͥncipalis vſus pecunie ē ip̄iᵍconſūptio ſeu diſtractio ẜm ꝙ ī cōmutationes expedit̉. ⁊ ꝓpt̓ hoc ẜm ſe ē illicitū ꝓ vſu pecunie mutuate acciperep̄ciū qd̓ dr̄ vſura. Et ſicut alia īiuſteacꝗͣſita tenet̉ hō reſtitue̓ ita pecuniamqua ꝑ vſura accepit. Ꝙ aūt lex moſayca cōceſſit iudeis acciꝑe vſura a gētibꝰꝑmiſſū fuit ad vitandū maius dānuꝫsͣ. ne a iudeis deū colētibꝰ vſuras acciꝑet ꝓpt̓ auariciā cui erāt dediti. Et addit Bl. ꝙ illa acceptio vſure a gentibꝰint̓ qͣs iudei habitabat potius erat reiſue recuꝑato qͣꝫ vſura. ꝗa illa t̓ra iudeiſtota data fuit a on̄o. A. Idē ī ſū. eo. ti.q. 3. Sꝫ ſaluo meliori iudicio p̄fate rones efficaces nō vident̉. ꝗa cuilibet pꝫꝙ etiā ī rebꝰ mutuabilibꝰ differt vſꝰ arebꝰ. ſicut ſub̓a ab actu qui exercet̉ ī eaEt ſi dicatur ꝙ nō dr̄ differre ex eo. ꝗain ip̄o vſu ꝯſumit̉ ſub̓a tota. ℟ndeturꝓ lꝫ cōſumatur reſpectu ſpei ſeu īdiuidui. nō tn̄ reſpectu generis. Nam resipiluſemutuabiles recipiūt fūctioneꝫ ī gene̓ſuo. ff. ſi cer. pe. l. 2. Et hoc etiā ī iureclaꝝ ē. ꝙ ita ꝯſtituitur vſus ī rebꝰ vſuconſūptibilibꝰ ſicut ī nocōſūptibilibꝰd̓ q̇ het ℟ica ſpāl̓. ff. d̓ vſufruc. ea. re.q̄ vſu. conſu. Itē nec vr̄ efficax alia ros. ꝙ pecunia īuenta ſit ad cōmutationes. ẜ potius ēptiōes faciēdas. ff. de cōtrahe. emp. l. i. ꝗa iſta rō nō ē gnaͣlisNō .n. ſe extēdit ad alias res mutuabiles ⁊ ī ꝗbꝰ vſura cōmittitur. ſicut ⁊ inpecunia. Pret̓ea iſta rō face̓t ꝙ ꝓ pecunia mutuata nō licet aliꝗd acciꝑe. cuiꝰtn̄ oēs ⁊ ip̄e Tho. tenēt ꝯͣriū. ut pꝫ ī. §.ſe. In̄ alij doc. vt nōt Inno. ī ℟ica exͣeo. ponūt alias rōnes. Itē ⁊ ꝑCriſo.vidētur alie aſſignari. 86. diſ. eijciens.circa mediū. Sꝫ ꝗa taliū diſcuſſio ē ꝓlixa ⁊ nō multū ncc̄ia. breuit̓ dico ꝙ ſidiligent̓ īſpiciatur. iſta vr̄ ꝓpͥe ro. ꝗaſatis ꝯͣ caritate ⁊ naͣlem cognationē e.vt pro vſu rei mometaneo aūt naͣliterīfructuoſo cū ꝑiculo accipientꝭ qͣlis ēvſus reꝝ mutuabiliū p̄ciuꝫ recipiaturVn̄ ⁊ ph̓us rōne naͣli motus dicit ī pͦpolitice. ꝙ vſuraria acꝗſitio pecuniaꝝē maxime p̄ter natura. ut ⁊ pōit Cho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 78. arti. pͥ. Nec ob. ſi accipiens mutuū lucretur ex pecunia mutuata. ꝗͥa tale lucru potius attribuiturīduſtrie ꝑſone qͣꝫ pecunie. ar. l. j. ff. adl. falci. Sꝫ ſūma oīuꝫ rōnū ē ꝗa deꝰ ſicvoluit ⁊ vſuras deteſtatꝰ ē ī vet̓i ⁊ nouo teſto. exͣ eo. ſuꝑ eo. ⁊ iō alia rōeꝫ q̄rere n̄ expedit multū. Nā Ro. xi. dr̄.O altitudo diuitiaꝝ ⁊cͣ. Ad qd̓ etiā facit. ff. d̓ legi. l. noīuꝫ. ⁊. l. io. G. Sꝫ adhͨ rn̄dēt iudei dicētes ꝙ nō ꝑmiſit deꝰvſuras ꝓpt̓ illos. ſꝫ ꝓpt̓ alias gētes. Deillis enim mandauerat. ꝙ nec ſeruatēt̉ ī vita. Iō ſolutio Tho. melior vr̄.