¶ Itꝝocede̓ pecuniā ſignatā ad oſtētatione vel ad ponēdū pignori ſit vſura. ℟º ẜm Tho. ubi sͣ. Talē vſū pecunie licite qͣs vēde̓ poſſet. ſicut hō licitevēdit vſū vaſoꝝ. argēteoꝝ. ꝗa retinetſibi dn̄iuꝫ. Idē Poſti. ⁊ habet. ff. cōmodati. l. 3. §. pl̓t. ⁊. l. ſe. A. Id̓ etiā noͣtglo. in. c. ꝯq̄ſtꝰ. exͣ. eo ⁊ id̓ noͣt̉ ī ſū. eo.ti. q. 4. B¶ Quō aliꝗͣ conati ſūt ꝓbare ꝙ vſuranō eēt pctm̄? ℟º. Dicebat ꝗdā ſic Cuꝫcreditor mutuat pecuniaꝫ ſuā debitorobligat̉ ei ad recōpenſandū. exͣ d̓ teſta.cū in officijs. Ergo ⁊ hāc obligatiōeꝫpōt creditor deduce̓ ī pactū uel ſaltemſpare eiꝰ effectū. Sꝫ ſciendū ꝙ ꝗcūqꝫ hͦptinacit̉ tene̓t eēt he̓ticꝰ. ut ī cle. ex gͣuiexͣeo. Ad illud v̓o qd̓ ī ꝯͣriū obijcit. dicendū ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 78. ꝙ illeq accipit mutuū ex debito iuſticie nōtene? ad plus recōpenſandū qͣꝫ mutuoacceꝑit. A. ſꝫ ſolū obligat̉ īqͣꝫtū cōmode pōt ex qͣdā naͣli eꝗtate q̄ nō pōt deduci ī pactū. nec etiā pͥncipalit̓ ſꝑari.ar. exͣde ſymo. tua nos. B. In ꝯtraiuſticiā ē ſi ad plꝰ reddendū obliget̉.¶ Utꝝ ꝯmittat vſurā ꝗ ſub eo pactomatuat ut ille ſibi remutuet. ℟º ſcd̓mTho. vbi sͣ. Pro pecunia mutuata nihil exigendū uel expectandū ē. niſi beniuolētie affectus ꝗ ſub extimatiōe pecunie n̄ cadit. Ex illo aūt pōt procedēſpōtanea mutuatio. Repugnat aūt eiobligatio ad mutuū faciendū ī poſteꝝꝗa etiā talis obligatio pecunia extimari poſſet. ⁊ iō licitū ē ꝙ mutuāti vnuꝫſil̓ mutuet̉ aliud. ſꝫ nō licet obligare debitorē ad mutuū ī poſteꝝ faciēdū. Id̓noͣ. 14. q. 3. ſi feneraueris. in glo. Con.Hoſti. A. Con. etiā ꝟ. ⁊ Goff. ut ī ſū.eo. ti. q. 22. G¶ Quid ſi dn̄i molēdinoꝝ mutuentpiſtoribꝰ ita ꝙ molāt ſolū ī eoꝝ molēdinis? ℟º ẜm ꝟ. Vſurā ꝯmittūt. Accipiūt enī vltra ſorte aliꝗd qd̓ cōſiſtit īfaciēdo. ⁊ auferūt debitoribꝰ lib̓tatemmolendi vbi voluerīt. Si tn̄ ip̄i debitores propt̓ hͦ nō ſūt danificati. nō tenent̉ illi dn̄o ad reſtōnē aliquā niſi qͣtenus extimari deberet lib̓tas molēdivbi volebat peſatis circūſtātijs laborꝭ⁊ expēſaꝝ. A. Talis lib̓tas pro nihiloextimanda vr̄ qͣꝫtū ad reſtōnem qn̄ exeius adēptiōe nullū ſecutū ē dānū. incuiꝰ recōpēſationē reſtō faciēda ē. exͣde īiurꝭ. c. fi. Puto etiā ī hͦ cāu. ꝙ ſi mutuū accipiēsⁱ n̄ dānificet̉ nec poſſit dānificari nō ꝯmittat̉ vſura. cū etiā promutuo poſſit aliꝗd recipi ſeu exigi qd̓nō mēſuratur pecunia. ut sͣ. §. 2º. Ethͦ cāu ul̓ ſil̓i qd̓ accipit̉ pecunia nō mēſurat̉. nec ex ꝑte mutuū recipiētꝭ cū innullo dānificet̉. nec ex ꝑte mutuātꝭ cūnihil plus recipiat qͣꝫ qd̓ ex locationerei ſeu oꝑaꝝ ſuaꝝ mereatur. Et multominus vſura ꝯmittit̉ ſi mutuū accipiens nō dānificet̉ nec obliget̉ ad molēdum vl̓ ſil̓e. ſꝫ ſolū accipiat mutuū retinendū qͦuſqꝫ ad molendinū mutuantꝭmoluerit propt̓ p̄dcās rōnes. ⁊ ꝗa mutuās pōt tēpus ſui mutui limitare. ff.ſi cer. pe. l. vnū. Al̓ īnumerabil̓ multitudo eēt vſuraria cum fūdi hodie nōpoſſint ſine mutuo locari. Immo hoccāu vr̄ potiꝰ gͣuari ꝯditio mutuātꝭ qͣꝫrecipiētis ſi diligent̓ inſpiciatur.¶ Quid de creditoribꝰ ꝗ termino veniēte ſolutiōis, nolūt cōcede̓ prorogatiōeꝫ t̓mini niſi data ſibi pecūia vl̓ alioeꝗpollēti? ℟º. Tales etiā ſi nō exp̄ſſeexigūt vſurarij ſūt. exͣ eo. ꝯſuluit.¶ Sꝫ nūꝗd ē vſura ſi ꝗs dederit. x. vl.nas pani ꝓ alijs x. vlnis ī fut̉o dadis?℟º ẜm ꝟv. Ieriꝰ iſte ꝯͣctꝰ ē ꝑmutatōis