clerico ⁊ etiā ſolus ī nccītate ẜm Ber. ⁊Hoſti. A. hoc vltimū clare habet̉ int q̄ſiuit. exͣ d̓ v̓bo. ſigꝭ. Et idē qd̓ in hͦ.§. noͣ. ī ſū. eo. ti. q. 43. vbi etiā dicit̉ ꝙlaicus qͦqꝫ poſſet ī nccītate auxiliari inhͦ ſacerdoti ei reſpōdendo. G¶ ¶ Quid faciendū ſit ſi ſacerdos infravnctionē deficiat? ℟º ẜm Tho. ī 4º. diſ.23. Si iā aliqͣ ꝑtes īuncte. ſūt. qd̓ factūē iterari nō debet. ſꝫ vnctiōes q̇ reſtātꝑ aliū ſacerdotē ꝯpleant̉. Id̓ Al. ⁊ Pe.Pīſū. eo. ti. q. 140. B¶ Quibꝰ ꝯferēda ſit extrema vnctio℟º ẜm Pe. nō niſi adultis īfirmis. inpericulo mortis ꝯſtitutꝭ ex ip̄a īfirmitate. vn̄ nec dat̉ eūtibꝰ ad bellū aūt nauigātibꝰ ſeu his qui mox occidēdi ſūtꝗa tal̓ mors nō īminet ex defectu naͣelex euentū fortune. His aūt ꝗ p̄ ſeniodeficiūt etiā ſine actuali īfirmitate dat̉pueris nō. ꝗa nō hn̄t īfirmitatē ſpiritualē ꝯtractā ex pctō actuali. nec diſpoſitiōeꝫ deuotiōis habere poſſūt ad hͦſacramen tū. Con. Tho. vbi sͣ. A. ꝗaſicut nec euchariſtia dꝫ dari pueris. itanec hoc ſacramētū ẜm eoſde. ut in ſū.eo. ti. q. 144. B¶ Itꝝ extrema vnctio debeat dari freneticis ⁊ amētibꝰ. ℟º ẜm Pe. Si ī ſana mēte ꝯſtituti n̄ petierīt. nō dꝫ dariSi v̓o petierīt. dari debet. Tn̄ hic addēdū ẜm Tho. ⁊ Al. ꝙ ill̓ furioſis ⁊ amētibꝰ p̄cipue dari nō dꝫ ꝗ veriſil̓r ſacr̄opoſſunt facere irreuerentiā ꝑ aliquamīmūdiciā. niſi ip̄i haberēt lucida int̓ualla ī ꝗbꝰ ſacramentū recognoſcerēt.A Id̓i ſū. eo. ti. q. 145. B¶ Que ꝑtes corꝑis inūgi debeāt? ℟ºẜm Al. Pe. ⁊ Tho. Inūgunt̉ inſtrumēta ꝗnqꝫ ſenſuū tanqͣꝫ pͥme radices peccandi. Oculi ꝓpt̓ viſū. Aures ꝓpt̓ auditū. Nares ꝓpt̓ odoratū. l. abia ꝓpterguſtū. Manus ꝓpt̓ tactū. ꝗ maximeviget ī pulpis digitoꝝ. Sedes v̓o ꝓpt̓vim motiuā. Renes v̓o ꝓpt̓ vī appetitiuā a ꝗbuſdā īungunt̉. Itē ī mutilatꝭaut cecis debēt īungi loca magꝭ ꝓpinqͣA Id̓ ī ſū. eo. ti. q. 146. B¶ Vtꝝ vnctio extrema poſſit iterari:℟º ẜm Tho. 14. diſ. 23. Iterari poteſtſine aliqͣ īiuria ſacr̄i. ꝗa nō hꝫ effectumꝑpetuū eo ꝙ ſanitas corꝑis ⁊ mētis ꝙſūt effectus eius amitti poſſunt. In eadē quoqꝫ egritudine iterari pōt ſi pͥ ꝙdē ſit ī ꝑiculo mortꝭ ⁊ euadat ac etiampoſtea recidiuiū patiat̉. ꝗa erit qͣſi aliaīfirmitas. ⁊ ſil̓r ſi ſit egritudo diut̉naut hydropiſis. ꝗa tūc dꝫ fieri qn̄ vr̄ ꝑduce ad ꝑiculū mortꝭ. ⁊ ſi illū articulūeuadat eadē infirmitate durāte. ⁊ poſtea ad ſimilē ſtatū reducat̉. iteꝝ pōt īungi. ꝗa iā ē alius infirmitatꝭ ſtatus.qͣꝫuis ſit eadē infirmitas. A. Clariusdic ẜm eundē Tho. ꝙ ſi īfirmitas eſtbreuis nō debet iterari niſi īfirmitatecurata. ꝗa al̓ nō dr̄ a ſtatu illo recede̓.Si v̓o infirmitas ē diuturna fit qd̓ hicdr̄. Et con. Pe. Al. aūt. dic ſic. Sine p̄.iudicio puta. ꝙ ſi vltra annū remanetmorbꝰ poſt acceptā vnctioneꝫ iteraripoteſt vnctio. Et cā hꝰ eſt. ꝗa nō iudicat̉ idē morbꝰ numero qui ē ſcd̓m ꝑfectam mutationē ſuꝑioꝝ. Si tn̄ ab aliquo ſcō patre uel a dn̄o papa aliud inhac qōne determinatū inuenit̉ magisiudicarem illi ſnīe ſtandū qͣꝫ mee. ut īſū. eo. ti. q. 147. BOlutas. teneaturItruꝫ hōHformare volūtate ſua volūtati dīne in volito. ℟º ẜm Pe. ī 4. diſ.48. Scd̓m ſenſualitatē n̄ tenemur necetiā voluntate naturali. ꝗa det̓minatūē ad vnū. A i. ad repugnatiaꝫ carnis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten