Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

clerico etiā ſolus ī nccītate ẜm Ber.Hoſti. A. hoc vltimū clare habet̉ int q̄ſiuit. exͣ v̓bo. ſigꝭ. Et idē qd̓ in.§. noͣ. ī ſū. eo. ti. q. 43. vbi etiā dicit̉laicus qͦqꝫ poſſet ī nccītate auxiliari in ſacerdoti ei reſpōdendo. G Quid faciendū ſit ſi ſacerdos infravnctionē deficiat? ℟º ẜm Tho. ī. diſ.23. Si aliqͣ ꝑtes īuncte. ſūt. qd̓ factūē iterari debet. ſꝫ vnctiōes reſtāt aliū ſacerdotē ꝯpleant̉. Id̓ Al. Pe.Pīſū. eo. ti. q. 140. B Quibꝰ ꝯferēda ſit extrema vnctio℟º ẜm Pe. niſi adultis īfirmis. inpericulo mortis ꝯſtitutꝭ ex ip̄a īfirmitate. vn̄ nec dat̉ eūtibꝰ ad bellū aūt nauigātibꝰ ſeu his qui mox occidēdi ſūtꝗa tal̓ mors īminet ex defectu naͣelex euentū fortune. His aūt ſeniodeficiūt etiā ſine actuali īfirmitate dat̉pueris. ꝗa hn̄t īfirmitatē ſpiritualē ꝯtractā ex pctō actuali. nec diſpoſitiōeꝫ deuotiōis habere poſſūt adſacramen. Con. Tho. vbi. A. ꝗaſicut nec euchariſtia dꝫ dari pueris. itanec hoc ſacramētū ẜm eoſde. ut in ſū.eo. ti. q. 144. B Itꝝ extrema vnctio debeat dari freneticis amētibꝰ. ℟º ẜm Pe. Si ī ſana mēte ꝯſtituti petierīt. dꝫ dariSi v̓o petierīt. dari debet. Tn̄ hic addē ẜm Tho. Al. ill̓ furioſis amētibꝰ p̄cipue dari dꝫ veriſil̓r ſacr̄opoſſunt facere irreuerentiā aliquamīmūdiciā. niſi ip̄i haberēt lucida int̓ualla ī ꝗbꝰ ſacramentū recognoſcerēt.A Id̓i ſū. eo. ti. q. 145. B Que ꝑtes corꝑis inūgi debeāt? ℟ºẜm Al. Pe. Tho. Inūgunt̉ inſtrumēta ꝗnqꝫ ſenſuū tanqͣꝫ pͥme radices peccandi. Oculi ꝓpt̓ viſū. Aures ꝓpt̓ auditū. Nares ꝓpt̓ odoratū. l. abia ꝓpterguſtū. Manus ꝓpt̓ tactū. maximeviget ī pulpis digitoꝝ. Sedes v̓o ꝓpt̓vim motiuā. Renes v̓o ꝓpt̓ appetitiuā a ꝗbuſdā īungunt̉. Itē ī mutilatꝭaut cecis debēt īungi loca magꝭ ꝓpinqͣA Id̓ ī ſū. eo. ti. q. 146. B Vtꝝ vnctio extrema poſſit iterari:℟º ẜm Tho. 14. diſ. 23. Iterari poteſtſine aliqͣ īiuria ſacr̄i. ꝗa hꝫ effectumꝑpetuū eo ſanitas corꝑis mētisſūt effectus eius amitti poſſunt. In ea quoqꝫ egritudine iterari pōt ſi ſit ī ꝑiculo mortꝭ euadat ac etiampoſtea recidiuiū patiat̉. ꝗa erit qͣſi aliaīfirmitas. ſil̓r ſi ſit egritudo diut̉naut hydropiſis. ꝗa tūc dꝫ fieri qn̄ vr̄duce ad ꝑiculū mortꝭ. ſi illū articulūeuadat eadē infirmitate durāte. poſtea ad ſimilē ſtatū reducat̉. iteꝝ pōt īungi. ꝗa ē alius infirmitatꝭ ſtatus.qͣꝫuis ſit eadē infirmitas. A. Clariusdic ẜm eundē Tho. ſi īfirmitas eſtbreuis debet iterari niſi īfirmitatecurata. ꝗa al̓ dr̄ a ſtatu illo recede̓.Si v̓o infirmitas ē diuturna fit qd̓ hicdr̄. Et con. Pe. Al. aūt. dic ſic. Sine.iudicio puta. ſi vltra annū remanetmorbꝰ poſt acceptā vnctioneꝫ iteraripoteſt vnctio. Et hꝰ eſt. ꝗa iudicat̉ idē morbꝰ numero qui ē ſcd̓m ꝑfectam mutationē ſuꝑioꝝ. Si tn̄ ab aliquo ſcō patre uel a dn̄o papa aliud inhac qōne determinatū inuenit̉ magisiudicarem illi ſnīe ſtandū qͣꝫ mee. ut īſū. eo. ti. q. 147. BOlutas. teneaturItruꝫHformare volūtate ſua volūtati dīne in volito. ℟º ẜm Pe. ī 4. diſ.48. Scd̓m ſenſualitatē tenemur necetiā voluntate naturali. ꝗa det̓minatūē ad vnū. A i. ad repugnatiaꝫ carnis