corꝑali grauatus. uel al̓ adeo īpeditusꝑpetuo ꝙ officiū ſuuꝫ nequeat exerce̓.poteſt de conſilio ſui capituli vl̓ maioris partis aſſumere auctoritate apl̓icavnū vel duos coadiutores ad officiuꝫexequendū. Si voep̄s fuerit demenstunc capl̓m uel due ipſius ꝑtes vnumuel duos coadiutores ei aſſument eadem auctoritate. Ꝙ ſi epūs grauatusut dictū eſt priꝰ nollet ſumere nec habere coadiutorē. licꝫa capitulo reqͣſitꝰſit. nihil per capl̓m innouet̉. ſed in hoccaſu ⁊ etiā in caſu quo eſſet demens capitulū ſignificet pape conditione eiuſde epiſcopi ⁊ eccl̓ie. Porro coadiutorp̄dictus debet de prouentibꝰ platoruꝫrecipere ſūptus moderatos ab alienatione abſtinēdo. A .s. qualibet bonorū eccleſiaſticoꝝ tā eccl̓iaꝝ qͣꝫ ipſorump̄latoꝝ. ut in. c. paſtoralis. de quo. i.B. Et que dcā ſūt de ep̄o hn̄t etiā locū in ſuꝑioribus prelatis. extra de cle.egro. paſtoralis. li 6º.Actio extrema. Extrema vnctō ſacr̄m ēja ꝑtingit̉ ad effectū ꝗ ē curato mo. bipeccati. ut ex verbis Iacꝭ. vltꝭ. ca pꝫ. AEt de hac latius s. ſacramentū. in pͥr.⁊. §. pͥ. 7. 2º. G. Et eſt vnū ſacramētū licꝫ plures actiones ſint de eius ꝑfectione. que tamen ꝯueniūt ad vnū ſignificandū ⁊ cauſandum. Hec eſt ſnīaTho. in 4. diſ. 23. A. Et ſic vnū ſuntvnitate ꝑfectionis ⁊ finis etiā ẜm Pe.⁊ Al. ut in ſū. li 3. ti. 24. q. 139. BQue ē materia huius ſacramenti?℟º ẜm Tho. ubi sͣ. Materia eſt oleumoliue ab ep̄o conſecratu. ⁊ tale oleum⁊ eius ꝯſecratio ſunt d̓ neceſſitate huiꝰſacramēti. A Con. Pe. ut in ſū. eo.ti. q. 141. E.xii¶ Que eſt forma huius ſacr̄i? ℟º ẜmTho. ubi s. Forma ē oratio dep̄catiuadicendo. Per iſta ſanctā vnctionem ⁊ſua priſſimā miſericordiaꝫ indulgeattibi dn̄s quicꝗd deliquiſti per viſum⁊cͣ. Verba etiā īdicatiui mōdi que ẜmmore quarudaꝫ eccl̓iaꝝ p̄mittunt̉ orationi. nō ſūt d̓ ſu b̓a ſacri. ut p̄mittēdoſic. Ingo hos oculos oleo ſanctificatoī noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpiritus ſancti. ACon. Pe. ⁊ Al. ut ī dca. q. 141..11¶ Quis effectus extreme vnctionis:℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Effectus eius pͥncipalis eſt quedā ſanatio ſpūs q̄ daturꝯtra quandā debilitate cel meptitudine que in nob̓ relinquit̉ ex pctō actuali uel originali. ꝯtra quā debilitatemhō roborat̉ ꝑ hoc ſacramentū. Et quiahoc robur gratiā facit que ſecū nō ꝯpatitur peccatū. iō ex ꝯſequēti ſi īuenitpeccatū aliquod veniale uel mortalead culpam. tollit ip̄m dūmo nō ponatobex ex parte recipientis. Secūdariusetiam effectus ē ſanitas corꝑalis. Hactamen non inducit niſi ſcd̓m ꝙ expedit ad finem pͥncipalem .s. ſpiritualeꝫſanationem. ⁊ tunc ſemꝑ eam inducitdumodo nō ſit impedimentū ex parterecipientis. Et licet in ipſo fiant multe vnctiones. vltima tamen ē formaliſreſpectu oīuꝫ p̄cedentiū ⁊ agit ī v̓tuteeaꝝ. ⁊ iō in vltima vnctione gratia infundit̉ que effectu ſacramenti prebet.Caractere aūt hͦ ſacramentū nō imprimit. quia ꝑ ip̄m non deputat̉ homo adaliquod ſacꝝ agendū uel ſuſcipienduꝫA. Ideꝫ ī ſū. eo. ti. q. 142. G¶ Aquibꝰ conferri debet vnctio extrema? ℟º ſcd̓m Tho. ubi ſupͣ. A ſolisſacerdotibus. nec alius poteſt inungere etiam in articulo neceſſitatis. Sacerdos autem cōferre poteſt preſente vno