⁊ ſpūs ad p̄liū. Gal̓. 3. Caro .n. ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū ⁊cͣ. B. ſꝫ volūtate delib̓ata id qd̓ deus vult abſolute ⁊ꝯgruit nos velle tenemur velle. Qd̓vo nō cōgruit nob̓ velle. qͣꝫuis ſit bonū ī ſe. nō tn̄ qͦ ad nos. ⁊ iō nō vult deꝰillud nos velle nec velle tenemur. Satis con. Tho. ī pͥma ſcd̓e. q. 19. dicēs ꝙtenemur conformari formalit̓ .s. ꝙ ho.velit ī cōi iuſticiā dei ⁊ ordinē natureſeruari. ſꝫ mat̓ialiter cōformari nō tenemur. ut ī morte pr̄is ⁊ hꝰ mōi. ADic clariꝰ ẜm eū. Pe. ꝙ volūtas deliberata duplex ē. ꝗa q̄dā ē ꝯditionata. ⁊ī hac nō tenemur ꝯformari. nec .n. volēdo ꝯͣriū ꝯditionalit̓ diſcordamꝰ. ꝗahͦ nō ē velle ſimpl̓r. ſꝫ volūtate abſoluta tenemur ꝯformari ī volito. ſꝫ non īq̄cūqꝫ. Aut .n. ignotū ē nob̓. ⁊ tūc nōtenemur illud velle. Aut nob̓ notū ē.⁊ tūc diſtīguendū ē. quia aut deꝰ nōvult illud abſolute ⁊ ſimpl̓r. ut ſnīamꝯminatiōis qua aliqn̄ mutat qn̄ merita mutant̉. ⁊ hͦ nō tenemur velle. Autdeꝰ vult illud abſolutē. ⁊ hͦ aūt ꝯgruitnob̓ velle. aut noͣ. Aliqn̄ .n. ẜm Augꝭ.aliꝗd vult deꝰ qd̓ nō ꝯgruit nos velleut pr̄eꝫ noſtꝝ mori. Et aliqn̄ congruitvni velle aliꝗd qd̓ nō ꝯgruit alti. Illud v̓o qd̓ deꝰ vult ⁊ ꝯgruit nob̓ bonūē ī ſe ⁊ bonū ē nob̓. vn̄ deꝰ vult illudnos velle. ⁊ iō tenemur illud velle. Illud v̓o qd̓ nō ꝯgruit nob̓ qͣꝫuis ſit bonū ī ſe. nō tn̄ q̄ ad nos. iō nō vult deꝰillud nos velle. In̄ ſuꝑ illud p̄s. rcōsdecet collaudatio. glo. dic. Cōgruit utqd̓ deꝰ vl̓t te velle tū velis. ut ī ſū. li 3º.ti. 33. q. 4. Et ſic breuit̓ tenemur ꝯformari volūtati dei formali ⁊ nō maͣli i.velle ī gene qḋ deꝰ vult. ⁊ eo mō quovult. ī ſpe aūt inqͣꝫtuꝫ ſit nob̓ notū. BItrū volūtas ⁊ opꝰ exteriꝰ ſit vnumſpeccatū. ℟. sͣ. peccatū pͥ. §. pͥ.Otū jcōīter ꝗd ſit?℟º ẜm magiſtrū ſnīaꝝ ī 4º. diſ. 38. ⁊ Hugꝭ.de ſancto victore. Iotū ē teſtificatioq̄dā ꝓmiſſiōis ſpōtanee q̄ deo ⁊ de hisqͥ dei ſūt fieri debet. Et hec diffinitioeſt voti exp̄ſſi. quod ⁊ in facie eccleſieobligat. ut dicit Pe. Theologi vero ſicdiffiniūt. Iotū ē ꝯceptio meliorꝭ ꝓpoſiti animi deliberatione firmata. Et hͨeſt diffinitio voti taciti. A. Vel ẜmRay. votū eſt alicuius boni cū deliberatione deo facta ꝓmiſſio. ut ī ſū. liº pͥ.ti. 8. q. i. Et iſta vr̄ clarior. Nā ⁊ ad votū reqͥrit̉ ꝓmiſſio. ut in. §. ſe. ⁊ ꝙ ſit dere bona. 22. q. 4. in malis. B. Et licꝫaliqd̓ votū tacirū fiat ſanctis. tn̄ ꝓpt̓irlal̓ 2deū fit eis. A. Nā ꝓprie votū fit ſolideo. ſanctis v̓o ꝓpter deū ⁊ p̄latis ſeuipi tialijs recipientibꝰ fit loco dei. ⁊ nō ip̄isſꝫ deo ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 88. arti. 5º. B¶ Que reqrūt̉ ad votū? ℟º ẜm Tho.vbi sͣ. Tria ex nccītate. pͦ ꝗdē deliberatio. 2º ꝓpoſitū voluntatis. 3º ꝓmiſſioin qua ꝑficit̉ ratio voti. Suꝑaddunt̉aūt quandoqꝫ alia duo ad quandamvoti cōfirmationē .s. ꝓnūciatio oris.⁊ teſtimoniū aliorū. Solū gͦ ꝓpoſituꝫnō obligat. A. Aduertendū ꝙ hic capitur deliberatio ꝓ cogitatione. ⁊ ꝓpoſitū ꝓ deliberatione. Nam ⁊ anteqͣꝫ ꝗsdeliberet oportet cogitare. ꝓpterea ⁊votū vocat̉ cōceptio deliberatione firmata. ut ſtatim patuit. Itē ſufficit advotū etiā ſola mētalis ꝓmiſſio que obligat deo intuenti cor. licꝫ nō hoī quiiudicat ſolū que forꝭ ſūt ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 88. arti. pͥ. BQQor ſūt ſpes votoꝝ & Due ſſāqͥddā ē votū ſimplex. ⁊ qͦddā ē ſolēne. ut habet̉ sͣ. īpedimentū. 4. §. pͥ. Et