peccat iurando ⁊ peccat iuramētū ſeruādo. Sil̓r vergit ī deteriꝰ. ꝗa ē maioris boni īpeditiuū. puta cū aliꝗs iuratſe nō intratuꝝ religionē uel ꝙ nō fiatclericꝰ ⁊ hꝰ mōī. Et in hͦ peccat ꝗdē iurādo ꝗa ponit obicē ſpūi ſcō. ſꝫ multomeliꝰ facit nō īplendo. Nā q̄ mala ſūtuel maiorꝭ boni īpeditiua ſub iurameto cade̓ nō pn̄t. Sed ⁊ alio mō vergitin deteriꝰ ꝓpt̓ aliꝗd qd̓ de nouo emergit qḋ fuit imꝑmeditatū. ſicut cū herodes iurauit puelle ſaltāti ſe daturūqd̓ petiſſet. Hoc .n. iuramētū poterateſſe a pͥncipio licitū ītellecta debita cōditiōe .s. ſi pete̓t qd̓ dare lice̓t. ſꝫ impletio iuramēti fuit illicita. 22. q. 4. et ꝯͣofficiū. A. Con. glo. Ray. ut ī ſū. cō.eo. ti. q. 13. Et addit. Credo ſine p̄iudicio ꝙ iuramētū vergit ī peiore exitūſex modis. pͦ cū iurat̉ aliꝗd qd̓ ē mortale in ſe. 2º cū iurat̉ qd̓ eſt vēiale ī ſe.3º cū iurat̉ aliꝗd īdifferēs qd̓ ex circūſtantijs efficit̉ mortale uel veniale. ⁊cū iuramētū excludit opꝰ pietatꝭ ex caritate faciendū. ut cū iurat aliꝗs ꝙ nihil dabit iſti ex caritate. 5º cum excludit opꝰ de gnē̓ bonoꝝ. ut cū ꝗs iuratꝙ n̄ erit ep̄s. monachꝰ. ul̓ canonicꝰ. ul̓nō celebrabit uſqꝫ ad mēſem. ul̓ ꝙ nōieiunabit ꝓ deo uel peccatis ſuis in pane ⁊ aqua niſi p̄cipiat̉ ei uel ꝙ n̄ dicetpſalteriū ul̓ ſeptē pſalmoſ. 6º cū excludit opꝰ īdifferes pia ītētiōe ꝓ deo autꝓximo faciēdū. ut ſi ꝗs iurat ꝙ nō loquet̉ Martino ul̓ nō ītrabit domū eiꝰuel nō coquet ad furnū eiꝰ uel ꝙ nonvendet eī rē ꝓ mīori p̄cio qͣꝫ tāto. ul̓ ꝙnō cōmedet ad eandē menſam cū eo.Ideo credo ꝙ ꝓpt̓ hꝰ mōi iuramēta ꝗſnō dꝫ declīare a talibꝰ ſi ea facere velitpia intētiōe ⁊ ꝓpt̓ deū ⁊ ſalutē aīe ſue⁊ ꝓpt̓ tollēdū ſcādalū ꝓximi ꝯͣ quemſic iurauit. In pͥmis autē tribꝰ modiscredo ꝙ poſſit ꝗlibet ſic iurās auctoritate ꝓpͥa ꝯtrauenire. ſꝫ imponēda ē eipnīa d̓ temerario iuramēto In reliqͥstribꝰ qͣꝫuis hꝰ mōi iuramētan̄ ſint obligatoriā nec īponēda ſit pnīa ꝓtranſgreſſiōe eoꝝ tāqͣꝫ ꝓ mortali. non expedit tn̄ ꝓpͥa auctoritate ꝯͣuenire niſi ꝓpter vrgētē nccītatē. tū propt̓ reueretiā ſacramēti. tū propt̓ ſcādalū ſimpliciū. Un̄ petenda ē abſolutio a ſuꝑioreqͥ hꝰmoī iuramenta dꝫ facile relaxareuel potiꝰ oſtēde̓ ſic iurātes non fuiſſeobligatos ⁊ īponere pnīam d̓ temerario iuramēto. Et cū his con. theologiut pꝫ in dcā. q. 13. G¶ Que maior obligatio. voti ul̓ iuramēti? ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 89. Iotū ex ſui rōne ē magꝭ obligatoriū. Nāobligatio voti cauſatur ex fidelitatequā deo debemꝰ cuiꝰ trāſgreſſio īfidelitatē ⁊ ꝑ ꝯn̄s irreuerētia ꝯtinet. Obligatio aūt iuramēti cauſat̉ ex reuerētia quā debemꝰ ei ex qͣ tenemur ꝙ verificemꝰ id qd̓ ꝑ nomē eius ꝓmittimꝰcuiꝰ trāſgreſſio ꝯtinet irreuerētiā tm̄A. Idē ī ſu. cō. eo. ti. q. 14. Et alia etiāē rō ẜm Tho. vbi sͣ. ꝗa plꝰ obligat ſimplex promiſſio deo facta qͣꝫ hoī cū iuramento. G¶ An viri poſſint irritare iuramentavxorū? ℟º ẜm ꝟb. Non. niſi ſint taliaq̄ vxor nō pōt īplere ſine ſcādalo ⁊ p̄iudicio viri. Et ſic ītelligēdū videturqd̓ dicit Tho. in. §. ſe. ī fi. A Idē inſū. con. liº pͥ. ti. 8. q. 36. G¶ Atꝝ ī iuxamēt poſſit diſp̄ēaxi. Slẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 89. In iuramētꝭpromiſſorijs diſpēſari pōt ſicut ī votꝭ.Vbi notādū ꝙ illud qd̓ cadit ſub iuramēto promiſſorio aliqn̄ ē māifeſtepctm̄ uel maiorꝭ boni īpeditiuū ⁊ tale
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten