iuramētū diſpēſatiōe nō indiget. Aliqn̄ ē dubiū vtꝝ ſit licitū ul̓ illicitū ꝓficuū uel nociuū aūt ſimpl̓r aut ī aliqͦcaſu ⁊ in hͦ pōt ꝗlibet ep̄s diſpenſare.Cū v̓o ꝓmittit̉ aliꝗd ſub iuramentoqd̓ ē manifeſte licitū ⁊ vtile. ī tali iuramēto nō vr̄ hr̄e locū diſpēſatio uelꝯmutatio. niſi aliꝗd melius occurratfaciendū ad cōem vtilitatē qḋ maxīevidet̉ ꝑtine̓ ad ptātē pape ꝗ hꝫ curamvl̓is eccl̓ie. ſil̓r etiā ⁊ iuramēti abſoluta relaxatio. A. Hoc eſt veꝝ ex iuſtacā. ut ſi iuramētū eſſet ꝯͣ ꝑtinentia adobediētiā ſuꝑiorꝭ ul̓ ob aliā iuſtā cāꝫ.Al̓ ſecꝰ. cū obſeruatio iuramēti ut pꝫNūeri 3o. ſit de iure dīno ꝯͣqd̓ nemoaliꝗd pōt. 25. q. i. c. ſūt ꝗdā. G. Nāad vnūquēqꝫ ꝑtinet irritare iuramentū qd̓ a ſubditꝭ factū eſt circa ea q̄ ſubdunt̉ eiꝰ ptāti. ſicut pr̄ pōt irritare iuramētū puelle ⁊ vir vxors. ut dr̄ Nūeri. 30. A Ray. dīc ut nōt̉ in ſū. co. lipͥ.ti. 9. q. 26. ꝙ idē iudicādū ē d̓ abſolutiōe a iuramēto ⁊ a voto. Et glo. eiꝰdīc ꝙ nō ſolū papa ſꝫ etiā ep̄s pōt ī iuramētꝭ diſpeſare ſicut ⁊ ī votꝭ. Pōt etiam licite iuramenta mutare in meliꝰ.nec eſt hͦ venire ꝯͣ iuramētū. exͣ eo. p̄uenit. 2º. cū etiā n̄ magꝭ obliget votūqͣꝫ iuramētū exceptꝭ tn̄ iuramētꝭ circagrauiora q̄ reſeruant̉ pape. ut puta ſiꝯcernerēt aliquā notabilē vniuerſitatē. exͣ de elec. venerabilē. Et ī hͦ cāu dicit ītelligēdū dictū eoꝝ q̄ dicūt diſpēſatione ſeu ꝯmutatione iuramēti reẜuatā pape. Et ſatꝭ vr̄ con. Inno. dicesyeps in iuramētꝭ diſpenſat ſi ſūt dolomētu uel vi extorta. ⁊ etiā qn̄qꝫ ex cain iuramētꝭ licite p̄ſtitꝭ. Et con. Hoſti.ut in dcā. q. 26. B Vtꝝ debitor ꝓpter vim iuramēti teneat redde̓ debitū excōicato. vide sͣ. excoīcatio 6º. §.27. ꝗ incipit. Quid ſi teneor. De iuramēto fidelitatꝭ hēs sͣ. feudū. §. 6º. ⁊ sͣ.iurare. §. 9º. ī fi. Itē de iuramēto fidelitatꝭ ſi non p̄ſtet̉ pape a p̄lato. vide. īꝑegrinꝰ 2º. §. fi. ī fi. De iuramēto eoꝝꝗ abſoluūt̉ ab excōicatiōe hēs sͣ. abſolutio 3º. §. 2º. et 3º De maͣ iuramēti habes multa sͣ. iurare. ⁊ iͣ. ꝑiuriū. Itē deiuramēto vniuerſitatꝭ hēs h̓ ſtatī.rametū Zºde iuramēto vniuerſitatꝭ ſiuealicuius ſocietatꝭ. Aduertendū eſt ꝙqn̄ vniuerſitas alicuiꝰ ciuitatꝭ ul̓ collegij iuramēto ſe obligauit ⁊ iurātes iāmortui ſūt. ſucceſſores faciētes ꝯͣ nonſūt ꝓpt̓ hͦ ꝑiuri. Nā obligatio iuramēti ꝑſonalis ē ⁊ nō trāſit ad ſucceſſoresTenent̉ tn̄ ex qͣdā fidelitate adimple̓qd̓ iuratū fuit. ar. exͣ eo. v̓itatꝭ. hͨ Ray.⁊Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 98. A. Idē in ſū.con. li.. pͥ. ti. 9. q. 33. B¶ Quid ſi hoīes alicuiꝰ vniuerſitatꝭſeu ſocietatꝭ iurāt aliqͥd ſe facturos ul̓nō facturos. nūꝗd pn̄t ſibi remitte̓?℟º ẜm ꝟ. Hoc pōt eē qͣtuor modis. pͦꝗdē ſi iuramētū ſit de his q̄ ꝑtinēt adcultū dei ſeu ad religione ul̓ ad pietatem. ⁊ tūc nō pn̄t remittere. ut ſi duoiurēt ꝙ ibūt vltra mare militae ꝓ deoul̓ ꝙ intrabūt religionē. aut ꝙ dicentduo ul̓ tria pſalteria ꝓ inuicē. aut ſi ꝗartificeſ iuret ꝙ d̓ lucro ſuo certā portionē dabūt fabrice alicuiꝰ eccl̓ie uel īalios pios vſus. Vbi tn̄ aliqͣ iurant̉ ꝙibut vltra mare ſimul. pn̄t ꝗdem ſibiremitte̓ ne vadāt ſimul. ẜꝫ nō poſſuntremitte̓ qn̄ vadāt. ꝗa qͣi dua iuram̄taſūt .s. ꝙ vadāt ⁊ ꝙ ſimul vadāt. 2º ſiiuramētū ſit de tꝑalibꝰ ⁊ ſit tale quodabſqꝫ iuramēto tenēt̉ face̓ qd̓ iurant.⁊ tūc etiā nō p̄n̄t ſibi remitte̓. ꝗa ꝓpt̓