ul̓ filijs meis ⁊ hꝰ mōi ⁊ tūc ẜm Augꝭ.illa ꝑ q̄ ſic iurat obligat deo ut hͦ illiseueniat ſi ſecꝰ ē qͣꝫ dic̄. A. Idē in ſū.con. eo. ti. q. 2. Et additur ẜm Ray. ꝙalie diuiſiōes iuramēti ꝑtinēt ad forūꝯtentioſū. G¶ Que eſt forma iuramenti? ℟º ẜmRay. In veteri lege iurabāt ſic. Viuitdeus. ⁊ viuit aīa mea. Hoc faciat mihideus. ⁊ hͦ addat. 22. q. i. ⁊ iurabūt. etpͥ Regꝭ. 14º. et 25º. In pͥmitiua v̓o eccleſia iurabat ſic. Teſtis ē mihi deus.Ro. pͦ. Itē teſtis ē mihi ꝯſciētia mea.Ro. 9º. Vel corā deo loqͥr ⁊ hꝰ mōi. 22.q. i. ſi pctm̄. Hodie v̓o iuratur ſic. Perdeū. ul̓ ſi me deꝰ adiuuet. ul̓ ꝑ iſtas ſanctas reliꝗas. ul̓ ꝑ iſta ſcā euāgelia. ⁊ ſimilia. 33. q. 6. de parētela. Et ut dicitInno. nll̓a ul̓ modica differētia ē. ſiueqͣs iuret ut dictū ē. ſiue ſi ſolū hͦ dicatPromitto hͦ ī fide mea. Maiꝰ tn̄ pctm̄eſt fallē iuramētū factū ꝑ īcreata ul̓ ꝑſuꝑiores creaturas qͣꝫ ꝑ inferiores. Itēiuramētū ē qn̄ aſſerit ſe dicē v̓itatemin ꝑiculo aīe ſue. exͣ de frigi. ⁊ malefi.fratuitatꝭ. Semꝑ tn̄ qn̄ ꝑs ꝑti iuramētū defert iurādū eſt ẜm ꝙ placet ābobus. ff. de iure iurꝭ. l. 3. §. vltꝭ. ⁊. l. 4. ⁊5. In iuramētꝭ v̓o q̄ a iure p̄cipiūt̉. uteſt iuramētū teſtis ul̓ iuramētū calūnie ē iurādū ſuꝑ ſcā dei euāgelia. A.Idē in oībꝰ alijs iuramētꝭ q̄ a iure ueliudice uel a ꝑtibꝰ ex nccītate deferūt̉.ẜm eūdē Inno. ⁊ Hoſti. ut in ſū. con.eo. ti. q. 8. Et adde qd̓ hr̄ sͣ. iurare. §.7. in vltīa additiōe. B. exͣ de iura. ca.c. vltꝭ. xi. q. i. teſtīoniū. Idē qͦqꝫ ſi ꝓmiſerit ꝗs aliꝗd iurare ut dīc Poſti. A.s. nulla forma diſtīcta ẜm eūdē. ut indcā. q. 8. B¶ Que exigūt̉ ut recte fiat iuramētū℟º ẜm Ray. Tria .s. v̓itaſ iudiciū ⁊ iuſticia. Iere. 4º. Iurabunt viuit dn̄s inveritate ⁊ iudicio ⁊ iuſticia 22. q. i. ⁊iurabūt. Ieritas enī ſpdꝫ adeſſe ut. s.ſciat ꝗs firmit̉ ꝙ verū ē qd̓ iurat. A.Debet enī adeſſe vitas rei. .sͣ. ꝙ ſit verū qd̓ iurat̉. ⁊ ꝯſcīe. s. ut putet eē veꝝ.ut nōt glo. in. c. aīaduertēdū. 22. q. i.B. Alit̓ ſi tm̄ credit non dꝫ iurare deſcīa ſꝫ de credulitate. Itē dꝫ eē iudiciūid eſt diſcreta deliberatio. ut. s. nō iuret etiā verū niſi ꝓpt̓ nccītate ul̓ vtilitatē. 22. q. i. ita ergo. Itē iuſticia .s. utillud qd̓ iurat̉ licitū ſit ⁊ honeſtū. ut īdco. c. ita ergo. Idē Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.89. A. Glo. Ray. exponit. iuſticiā. s.ꝙ nō ſit pctm̄ mortale ul̓ veniale pͥncipalit̓ uel paccūs. ut ī ſū. con. eo. ti. q.9. Et ſi aliqd̓ p̄dictoꝝ triū defuerit nequaqͣꝫ iuramētū erit ſꝫ ꝑiuriū. dcō. c.aīaduertēdū. Et ẜm Tho. ⁊ ī d̓ca. q. 9.nota pͦ ⁊ pͥncipalit̓. ꝑiuriū ē qn̄ deeſtv̓itas. ꝗa iuramētū pͥncipal̓r ordinat̉ad ꝯfirmationē dicti hūani cui cōfirmationi falſitas opponit̉. Scd̓ario aūtqn deeſt iuſticia .3. qn̄ d̓eſt iudiciū. BQuid qn̄ in iuramēto nō eſt eadēintētio iuratꝭ ⁊ recipiētꝭ? ℟º ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 89. Si hͦ ꝓuenit ex dolo iurantꝭ oportet iuramētū ẜuari ẜm ſanūintellectū eiꝰ cui iuramentū p̄ſtat̉. Siv̓o iurās dolū nō adhibeat obligat̉ ſolū ẜm ſua intētionē. Sil̓e sͣ. iurare. §.12. ꝗ incipit. Quid ſi iuro. A. Iidet̉aūt iuras dolū adhibe̓ qn̄ legitīe int̓rogāti ſtudioſe nō clare reſpōdet. 22.q. 3. quacūqꝫ. G¶ Utꝝ iuramētū ꝓmiſſoriū ſit ſꝑ obligatoriū. ℟º ẜm Tho vbi sͣ. Quicūqꝫiurat ſe aliqͥd facturū obligat̉ ad illudfaciēdū niſi vergat in peiorē exitu. utcū iurat aliꝗs aliꝗͥd qd̓ eſt ẜm ſe malūut puta ſe patratuꝝ adulteriū ī qͦ caſu