Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Goff. Hoſti. ut in ſum. con. libº. ti.33. q. 154. Sꝫ videndū eſt ꝗs dicat̉ ſcirealiquē excoīcatum. ℟º ẜm Ray.Hoſti. ī ſū. con. eo. ti. q. 180. Dr̄ ꝗs ſcire videt illū v̓berare clericū incaſu ꝯceſſo ul̓ ſil̓i. uel erat pn̄s audiuit ferri ſnīam. uel ip̄aꝫ publice denūciari. uel ip̄emet excōicatꝰ uel platus excoīcati maxīe ſi ſit ep̄s dixit ei.uel ab alio cui merito credendū ē audiuit. uel ē publica fama ip̄ꝫ excoīcatu. Secꝰ ſi audiuit ab aduerſario uel aleui fama. etiā ẜm Ray. ēbabilis igͦrātia ſi igret̉ qḋ ſcit a viciniſaut ē ī ꝑrochia in aliꝗs eſt eo tꝑepublice̓ denūciatꝰ excoīcatꝰ. aut ſi dicat ſe igͦraſſe ſnīam ꝓprij ep̄i. uel quodpublice factū ē ī ꝓuīcia. 12. q. 2. quihūanis. 16. diſ. qd̓ dicitis. Adeo tn̄ qspoſſet remotus a ſuo ep̄o uel a locopublicatiōis ſnīe. recēs poſſet eſſepublicatio ꝓbabil̓ poſſet igͦrātia aūt ē probabil̓ ſcd̓m leges ſi igͦret̉qd̓ publice ꝓmulgatū ē factū. exqͣlapſi ſūt duo mēſes. ī Auten. ut factenoue ꝯſtitutiōes. circa pͥncipiū. Et addit glo. Credo etiā iudex iudicatex p̄ſūptiōibꝰ qn̄qꝫ iudicaret aliquamcraſſaꝫ igrantia p ꝯn̄s illū excōmunicatū ubi deꝰ de videt v̓itateꝫiudicaret ꝓbabilē igrantiā illū non excoīcatū. B Quid ſi ſciā aliquē hītu excoīcatu ſꝫ actu aduerto coīco ei? ℟º ẜm. Si faciā ſubito aduerto. credo pecco nec excoīcatione īcidoA. Idē ī ſū. con. eo. ti. q. 181. B Quō vitandi ſunt illi de qͦꝝ excōicatiōe dubitatio ē? A. facti. ꝗa deeo proxīe dictū ē. ſꝫ iuris propt̓ varietatem opīonū. ut ī ſū. con. liº. ti. 33. q.19.. ℟º ẜm Tho. in qͦlibet. Dubitatio excoīcatione aliqͦꝝ aūt p̄ceditſnīam iudicū. aut ſeꝗt̉. Si p̄cedit puta nōdū ē declaratū ꝑiudicū ꝯſenſū ſūt vitādi qͦuſqꝫ certo iudicio t̓minet̉. Sꝫ ſi pꝰ ꝯcorde iudicū det̓minationē adhͨ ābiguū ſit. magꝭ ſtandū ē ſentētie iudicū. illi vitādi ſūt. A. ſi ſicfuerit iudicatū. duplici rōne. ꝗa iudices ſollicitiꝰ diſcutiētes negociū pleniꝰpn̄t ꝑciꝑe v̓itatē etiā ſi ſint minꝰ peritiqꝫ alij ꝑfūctorie ꝯſiderāt exͣordīarie. ꝗa eēt ī magnū nocumentumvtilitatis cōis ſtatꝰ hoīuꝫ ſi ſnīe ſtaret̉. ſꝫ ꝗlibet pro ſuo libitu vellet ſnīecalūnia īgere. ꝗa ſic litigia eēnt int̓minabilia. ī tali caſu magꝭ ē ſtandumſnīe iudicū. niſi ſit appellationē ſuſpeſa. ẜm. Tho. ut ī d̓ca. q. i.194. B Quid ſi audiui ab aliqͣ dicēte de ſeip̄o ſit excōicatꝰ. nūꝗd teneor vitare: Dicēdū ẜm. Si audiui ab eo īꝯfeſſiōe teneor vitare. qͥa neſcio ſicut ſꝫ ſicut deus. ne ꝯfeſſio reddat̉odioſa. Id Hoſti. lꝫ. Hugꝭ. ꝯͣriū dixeritA. Cuiꝰ dictū pōt ītelligi ꝙͣ debeo vitare qͣꝫtū poſſū ſine ſcādalo eiꝰ ne demei occaſione peccādi īgerēdi ſe ꝯͣ iutꝭphibitionē alioꝝ coīoni. debeo ī ſecreto mone. ar. 6. q. 2. ſi tm̄.exͣ de d̓offi. or. ſi ſacerdos. etiam qn̄ſcio alit̓ qͣꝫ ꝯfeſſionē ī ꝯfeſſionē.Si aūt ꝗs ex ꝯfeſſionē ſe excoīcatū dīcẜm oēs vitare teneor ſolū ī occultoniſi eēt excoīcatꝰ publice. A Id̓ ī ſū.con. eo. ti. q. 188. B Quid ſi audiui ab ep̄o ul̓ alio eiꝰlato ſeu eiꝰ prochiali ſacerdote tal̓ ſitexcoīcatꝰ? ℟º ẜm. Si aliꝗͣs p̄dictoꝝdicat mihi denūciādo ſnīam. talis ecaſus de ſolet fieri excoīcatio. A. i.ꝑtineat ad iuriſdictionē excōicantꝭ. utpꝫ ī loco. i. B. debeo ei credereeum vitare. Secus ſi dicat mihicōi loutione. quia teneor crede̓ nec euꝫ