ꝟ. ut ī ſū con. eo. ti. q. 176. B.¶ Sꝫ an ſuꝑueniēte publice excoīcatoego tenear exired̓ domo? ℟º ẜm ꝟb. NōA Dū tn̄ poſſū hr̄e locū ſeꝑatum ita q̄nō oporteat me coīcare ī aliqͣ cum eo. ⁊ex hͦ nō timeā ſcādalū īfirmoꝝ. ẜm eū.ꝟ. in dcā. q. 176. G. Immo etiā lꝫ ſciam alique publice excōīcatū receptuꝫeē ī aliqͣ domo poſſū ibi hoſpitari ſi tātecapacitatis ſit ꝙ poſſū eiꝰ coīone vitareA ⁊ ſcandalū ſil̓r. ut dictū ē ⁊ pꝫ in ea.q. 176. B. Nā licet mihi cū excoīcato īeadē camera comedere ſꝫ nō ī eadē mēſa. ſil̓r nec ī eodē lecto iacere. A. Sednec ī eadē cameta niſi nccītate vrgēte.ut pꝫ ꝑ Inno. ī. c. nuꝑ. exͣ eo. cuiꝰ hͦ fuitdemorigīale. ubi ſic dic̄. Noͣ ꝙ n̄ dicorcoīcare excōicato lꝫ ego ⁊ ip̄e ſimꝰ ī aliqͣdomo ego ꝓ meis negocijs ⁊ ip̄e ꝓ ſuisSꝫ ſi ego ⁊ excoīcatꝰ ſil̓ habe̓mꝰ vna camera cōeꝫ. bn̄ lꝫ mihi cū excoīcato eē īeadē camera ⁊ iacē ⁊ comede̓. ſꝫ n̄ ī eadēmēſa ul̓ ī eodē lecto. ꝗa hͦ n̄ pōt eē ſinevolūtaria coīone. Ibi etiā dic̄ ꝙ ſi excōicatꝰ ſit exͣ eccl̓iaꝫ ⁊ audiat miſſā. ſtatī ſacerdos dꝫ ceſſare niſi īcepiſſꝫ canonē miſſe. ⁊ oēs alij debēt recede̓ pret̓ ſcolaremẜuientē miſſe. B. Ꝙ ſi veniā īuitatꝰ adaliqd̓ feſtū ul̓ duiuiū. ⁊ inueniā ibi alique excoīcatū publice teneo recede̓. necdebeo ibi epulari lꝫ ſedeat ad aliā mēſaꝫꝗa oēs talit̓ veniētes ad feſtū ul̓ ꝯuiuiūſil̓ īuicē coīcare dicēdi ſūt. A. Idē ī ſū.con. liº 3º. ti. 33. q. 177. B¶ Qūꝗd poſſū recipe lr̄as excōicati ul̓ eimitte̓ ſiue etiā nūcios ul̓ encēia? ℟º ẜmꝟ. hīc noͣuit Hugꝭ. nullū eoꝝ licꝫ. niſi īcāu ī qͦ licet ei loq̄. Cū tn̄ ſcribit̉ n̄ ē ſalutādꝰ ſꝫ loco ſalutatōis ſolꝫ dici. Sp̄m ꝯſilij ſaniorꝭ. vn̄ ⁊ qͥ v̓bo ſalutat̉ ab excoīcaton̄ dꝫ eū ſalutare. ſꝫ pōt dice̓. Deꝰ emēdet vos. ⁊ hꝰ moī. A. Id̓ ī ſū. con. eo. tiq. 143. ⁊ ī directoria liº 3º. ti. 2. §. 146ªQui aūt munꝰ ab eo ſciēt̓ recipit lꝫ nō liceat. tn̄ n̄ tenet̉ redde̓. ſꝫ īducēdꝰ ē ꝙ inpios vſꝰ ꝯuertat. ul̓ etiā ꝙ bn̄ face̓t ſi adruborē īducēdū excoīcato remitte̓t Aetiā ſi ignorant̓ recepiſſet. ut ī ſū. con.eo. ti. q. 148. G¶ Quid ſi aliꝗs aſſurgat ul̓ reuerētiā exhibeat excoīcato aūt ei ſalutāti ſe īclīetaut moueat labia qͣſi reſalutās eū. tn̄ nihil dicat? ℟º ẜm ꝟb. Nō īcurrit excoīcatiōeꝫ. pene .n. n̄ ſūt extēdēde ẜꝫ reſtrigēde. A. Id̓ ī ſū. cō. eo. ti. q. 145. ſꝫ ī dircoria dcō. §. 146º. dr̄ ꝙ hō loꝗt̉ n̄ ſolū v̓boſꝫ etiā nutū ⁊ ſignis. ꝓ qͦ facit. 26. q. 6. qrecedūt. ad fi. ⁊ ſic p̄dca n̄ vidēt̉ lice̓. G¶ Vtꝝ familiaritas aūt pudor excuſetpticipātes excoīcato. ℟º ẜm ꝟ. Dicendū ꝙ ſi ē familiaritas qͥ expͥmit̉ ī illo. c.qm̄ ml̓tos. qd̓ etiā pōit̉ h̓ s. §. 3º. excuſatpticipātē. al̓ nō. A. Id̓ ī ſū. con. eo. ti.q. 166. B¶ Utꝝ igͦrātia excuſet. ℟º ẜm ꝟ. Qn̄ ēꝓbabil̓ igrātia facti. excuſat. exͣ d̓cle. exco. mi. apl̓ice ⁊ exͣeo. ſignificauit. ſꝫ igͦrātia iurꝭ nō excuſat niſi illos ꝗͥbꝰ licet iusigͦrare. ut pueros nodū doli capaces. A⁊ etiā oēs ꝗ nec ꝑ ſe nec ꝑ ꝑitos potuerūt ſcire. p̄ſertī mīores. 25. ānis. ⁊ ml̓ieres. ff. d̓ iurꝭ. ⁊ fac̄. igͦ. l. regl̓a. niſi igͦrātiafuerit craſſa ⁊ ſupīa. exͣ d̓ ꝯſti. ut aīaꝝ liº6º. B. Dr̄ aūt ꝗs igͦrare factū ut ꝗa n̄ cōſtat ei ꝙ iſte fecit tale ꝗd. puta cl̓icū v̓berauit. ꝗa nec ip̄e vidit. nec ē fama ita publica ꝙ oīo debeat credi. vide d̓ hͦ. jͣ. §.44º. q īcipit. Sꝫ ꝗd ſi ē publica. Nā ⁊ ſiab aduerſario audiat ul̓ leui fama. n̄ dꝫſibi de hͦ formare ꝯſcīaꝫ. 22. q. §. hͦ vr̄ ⁊exͣ eo. cū deſideres. et. 2. q. i. c. pͥ ⁊. xi. q. 3n̄ ſolū. Ius aūt dr̄ igͦrare. ut puta ſi neſciebat ꝙ ille que vidit cl̓icū vberaſſe eētexcōicatꝰ. q̄ igͦrātia ut dcm̄ ē n̄ excuſatQuō aūt ⁊ qn̄ ignorātia excuſet a pct̄ōhēs .i. igrantia. §. 2. A. Con. p̄dictis