obediebāt ei. Hoſti. dīc hͦ veꝝ eē ſi eētdn̄s tre. ul̓ ſi nō eēt aliꝰ ꝗ poſſet patriādefendere. alit̓ nō eſſet ei obediēdumnec ſoluendū. B¶ Quid ſi ꝗs recipiat mutuū ab excōicato. nūqd tenebit̉ redde̓ ī t̓mino durante adhuc excoīcatiōe. uel ſi ꝯducitaliꝗd ab eo ꝓ p̄cio reddēdo tꝑe excōīcatiōis ⁊ hꝰ mōi? ℟º ẜm Hoſti. Qui ꝯͣhit cū excoīcato obligat̉ ei qͥ ad naͣlemobligationē ex qͣ ſi ſolutū ſit nō pōt repeti. ſꝫ nō qͥ ad ciuilē obligationē ex qͣactō naſcit ⁊ pōt peti ⁊ ion̄ dꝫ ei redde̓niſi pꝰ abſolutiōeꝫ. A. Id̓ frat Grucardꝰ īſua ſūmula. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 139.⁊ hoc depedet ex dictis s. §. ꝓxīo. B¶ An poſſit aliꝗd recipi ab excoīcatis?℟º ẜm ꝟb. Oratores. ꝑegrini viatoreſ⁊ ſil̓es ī nccītate ꝯſtituti reciꝑe pn̄t. ⁊dr̄ h̓ orator qͣ locū aliquē cā or̄onis viſitat. Id̓ Inno. ⁊Hoſti. Hoc ip̄m tactūē s. §. 3. A. Id̓ pōt fieri de azimo iudeorū. ut ī ncc̄itate emat̉ ⁊ comedat̉ ẜmeundē ꝟ. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 129. B¶ Vtꝝ excoīcatꝭ poſſit aliꝗd dari. ℟ºẜm ꝟ. Pōt cā hūanitatis ⁊ ī ſuſtentationē .s. qn̄ īdigēt. Nec expectāda eſtvltīa ncc̄itas. Et etiā ſi excoīcatꝰ petithoſpitiū n̄ tenet̉ aliqͥs expectare donecab alijs oībꝰ ſit repulſus. Et hͦ ītelligoſolū q̄ ad ncc̄iā vite. ut alimēta. veſtes⁊ hoſpitiū. Secꝰ ſi petat alia vtēſilia.ut ſecurī. foſſoriū ⁊ hꝰ mōi. xi. q. 3. qm̄multos. A. Id̓ etiā ītelligendū eſt decetis ſine ꝗbꝰ viue̓ nō pōt ut poſſint excōicato dari. In̄ ⁊ intatū poſſet īdigedictis ſecuri ⁊ foſſorio ⁊ ſil̓ibꝰ ꝙ poſſent ei dari. qd̓ arbitrio boni viri limitandū ē ẜm eundē ꝟ. Tho. etiā dicitꝙ ī caſu ī qͣ hō ex p̄cepto caritatꝭ tenet̉.cōio nō ꝓhibet̉. ut ī ſū. con. li 3º. ti. 33.q. 184. G¶ Quid de illo ꝗ amico ſuo excoīcatoveniēte comedē̓ ad domū ſuā dimittitei domū ⁊ claues. uel ꝑmittit eū comedere ſeꝑatī. nūꝗd ītelligit̉ ꝑticipare excoīcato? ℟º ẜm. ꝟ. Si hͦ facit ī fraudēut ſic eū nō offendat ſꝫ fauorē eiꝰ acquirat īcurrit mīorē excoīcationē. Si aūtfacit forte quia timet ne ille vim īferatnō īcurrit. Si v̓o facit ꝗa putat eū īdigere hoſpitio uel alimetis pōt eū cauſahūanitatis reciꝑe facta de hͦ ꝓteſtatiōeA. Et hͦ ne uel receptꝰ credat fieri ꝓpt̓aliud. ⁊ alij ꝗ hͦ viderīt ſcādalicenturẜm eūdē ꝟ. ut ī ſū cō. eo. ti. q. 133. B¶ Sꝫ nūꝗd ab vxore uel familia excōicati poſſumus aliꝗd reciꝑe? ℟º ẜm ꝟ.De bonis ꝓprijs vxoris uel familiarisſi noīe ſuo dederit reciꝑe poſſumꝰ. nōaūt d̓ bonis coībꝰ aūt d̓ his q̄ dant̉ nomine mariti. aūt dn̄i ⁊ ſuo ſil̓. niſi fortea marito ꝯceſſū eſſet vxori ꝙ ſuo ꝓpͥonoīe poſſet dare. A. Ita tn̄ ꝙ hꝰ mōiꝯceſſiōes nō fiāt ī fraudē canonis. utqn̄ excoīcatus ſciēs ꝙ nihil recipet̉ expte eius dat lnīam ſeruiēti ſuo ul̓ vxori dādi mihi aliꝗd d̓ ſuo. Et ſi dubitat̉vtꝝ noīe ſuo ul̓ mariti ſeu dn̄i uel vtriuſqꝫ ſi ſine lnīa aūt cū lnīa det. tenēdūē certū ⁊ dimittendū īcertū. ne recipiens ꝯmittat ſe diſcrimini ẜm eū ꝟ. utī ſū. cō. eo. ti. q. 130. Poſſꝫ etiā eē tātanccītas ut etiā ab ip̄o excoīcato poſſetrecipi el̓ya. cū aliūde nō pōt ſubueniriut ī ſū. con. eo. ti. q. 146. G. Nō tn̄ oꝫmultū īformare ⁊ īſtruere talē vxoreaut familiā ꝙ dent. ⁊ hͦ ꝓpt̓ notā cupiditatis euadendā.Quid ſi hoſpitatꝰ ſū ī aliqͣ domo admeſaꝫ ⁊ ſuꝑueniat ⁊ īgerat ſe excoīcatꝰnūꝗd teneor ſurgē̓? ℟º ẜm ꝟ. Si ē publice excoīcatꝰ. ſurge̓ teneor nō obſtate qͣcūqꝫ ſcādalo. Si v̓o ē occultū ⁊ nōpoſſū ſine eius nota. nō teneor ſurgereA. Immo. hͦ cāu teneor n̄ ſurge̓. ẜm eū.